Schlagwort-Archive: yazar

(14.07.2010) Ne Alamancı Nede Yabancı

Ne Alamancı Nede Yabancı

Kimlik çok önemlidir.

Cüzdanda taşınan kimlikten bahsetmiyorum… O kimliği kaybedince, tekrar çıkarmak mümkün.

Benim bahsettiğim kimlik kaybedilince sıkıntılar meydana getiren kimlik…

Yani insanın ´kimsin?´, ´nesin?´ sorularına cevap olarak verdiği yanıt… bir nevi kimliktir…

Sağlam bir kişiliğin oluşması için, bir insan kendi kimliğini çok iyi bilmeli. ´Necisin? Nereden geliyorsun? Nereye gidiyorsun? Vazifen ne?´ soruları kimliği bulmakta yardımcı olabilir…

Öteyandan kimlik krizleri geçiren insanların piskolojik yapıları bozuktur. Çoğu zaman aidiyet duygusu kaybolur, kendilerini hiç bir yere ait hissetmezler…

Bu sorunu Avrupa´daki gurbetçiler arasında gözlemlemek mümkün.

Gurbetçilerin 1. nesli böyle bir kimlik krizi geçirmemiş. Onlar nereden geldiklerini, ne olduklarını çok iyi biliyorlar.

Genelde 2. nesildede böyle bir sorundan bahsetmek mümkün değil.

Fakat 3. nesil ve gelmekte olan 4. nesil tam bu buhranın içinde.

Kendilerini ne türk nede alman olarak görenler…

Veya türk olmalarına rağmen türklükten utananlar…

Türk olmalarına rağmen Almanya´da yaşamakta olmalarını benimseyemeyenler…

kimlik krizi yaşarlar…

Bu piskolojik vakaa küçümsenmemeli.

Ortada kalan bu gençliğe iyice bir dikkat edelim. Ne türkçeyi nede almancayı biliyorlar. Göğsünde gururla Türkiye-bayrağı-resimli T-Shirt taşıyan, ama türkçe konuşmakta zorluk çeken binlerce genç var sokakta.

Nereden geldiğini bilmeyen, nereye gideceğinide bilemez….

Nitekimde böyle oluyor zaten. Hedefsiz, gayesiz bir gençlik ile karşı karşıya kalabiliriz.

Düşünün bu gençler, Almanya´da ´yabancı´, Türkiye´de ´alamancı´…. Ne Almanya´da almancayı iyi biliyor nede Türkiye´de türkçe konuşabiliyor… Hani ´bir lisan, bir insan´ derler ya… yarı lisan ne yapar o zaman? Veyahut iki tane yarı lisan, bir bütün lisan edermi?!…

Gençlerdeki kimlik krizini aşabilmek için, onlara sağlıklı bir ortam hazırlamak gerekiyor. Her zaman yazdığımı mecburen burada papağan gibi tekrarlamak zorunda kalıyorum: Türkçe´yi küçük yaşta çocuklara çok iyi bir şekilde öğretmek gerekiyor. Kültürümüzü, lisanımızı, dinimizi, tarihimizi, örf ve adetlerimizi küçük yaşta öğretmemiz gerekiyor….

Daha anaokuluna başlamadan önce…

Anaokuluna başladıktan sonra bir kelime dahi öğretmek, nafile… Çok geç kalınmış olunur..

3. nesil ne alamancı nede yabancı, onlar Almanya´da yaşayan Türk gurbetçileridir. Bunu benimsettirmemiz gerekiyor.

Cemil Şahinöz, Ikinci Vatan, 14.07.2010
http://www.ikincivatan.eu/ne-alamanci-nede-yabanci-makale,310.html

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(12.07.2010) Dikkat Alamancılar geliyor

Dikkat Alamancılar geliyor

Almanya´nın bazı eyaletlerinde tatil sezonu başladı bile… Gelecek haftalarda kalan eyaletlerde okul tatiline girecek…

Dolayısıyla yine onbilerce gurbetçi, nam-ı diğer Alamancılar Türkiye´ye, yani vatan-ı asliyelerine yol alacaklar…

Kimileri arabayla, kimileri uçakla, bazılarıda gemiyle gidecekler…

Alamancıları Türkiye´de ayırt etmek aslında çok basit.

Trafikte korkakca ve ´dikkatli´ sürmeye çalışanların çoğu Alamancıdır…
Sokakta gezerken, sağına soluna garip bir şekilde gözleri sonuna kadar açık olarak bakanlar Alamancıdır…
Alış-verişte, mağzanın içindeki elemanların ´yardımcı olabilirmiyiz?´ sorusuna ´yok sağolun´ diye yanıt veren Alamancıdır…

Bunların bir çoğu Türkiye´de doğmuştur. 60lı ve 80li yıllar arasında işci olarak Almanya´ya gitmişlerdir. Tabiki hepsinin kafasında geri dönmek vardı. Traktör parası kazanıp geri dönmek…

Geri dönemediler tabiki, ama yinede senede bir veya iki senede bir anavatana yolculuğu hiç kesmediler… Her ne olursa olsun, Türkiye´de tatil yapmaktan hiç vazgeçmediler.

Eskiden Türkiye´dekilerin beklentileride çok farklıydı.

Alamancılar zengiydi. Valiz dolusu hediyelerle gelirlerdi. Tabiki meşhur alaman çikolatası hiç eksik olmazdı. ´Süper zengin´ler en sok teknolojik harikalarıyla gelip, ´hava´ atarlardı..

Bunlar tabiki eskide kaldı.

Şimdi ne Alamancılarda para kaldı, nede Türkiye´de birşey eksik…

Globalleşen dünya´ya Türkiye sırt dönecek değildi ya. Dünyada ne ararsanız, Türkiye´de de var. Öylede olması gerekiyor zaten.

Alamanya´da da ne isterseniz var…

Yinede bazı adetler değişmez…

Çikolata ve valiz dolusu olmasada, torba dolusu hediyeler yine Alamancılar getirir.
Ve 40 sene önce olduğu gibi, yine, Alamancılar Almanya´ya geri dönerken, sucuk, pastırma, erik, yoğurt ve ´memleket´ kokan herşeyi yanında götürürler. Bunların hepsinin Almanya´da da var olması önemli değil, çünkü bunlar ´memleket´ kokuyor.

Hatta ´bunları uçakta taşıyarak rezil olmaya ne gerek var´ diyen gençler dahi, bir gün kendileri bile bunu uygularlar ve güldükleri vaziyete düşerler…

Evet Almanya´da yaz sezonu başladı..

Alamancılar yola çıktılar..

Bizden duyurulur…

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 12.07.2010
http://www.moralhaber.net/makale/dikkat-alamancilar-geliyor/

Ein Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(24.05.2010) Meger hepsi kaseti bekliyormus – Bir CHP tiyatrosu

Meger hepsi kaseti bekliyormus – Bir CHP tiyatrosu

Bu nasıl bir kurultay?

Deniz Baykal yok ama

Deniz Baykalın hasımları orada
Deniz Baykalı sevmeyenler orada
Deniz Baykalın düşmanları orada
Ecevitciler orada
Rahsan Ecevit orada
CHPye küsenler orada
Sanatcılar orada
Yazarlar orada

Hepsi birlikte, birlik içinde, tek bir ağız, tek bir “yürek”..
Hepsi coşuyor, kimse itiraz etmiyor…
Hepsi aynı şeyi söylüyor

Hani büyüklerimiz derlerya, “Ah eski bayramlar, ah eski bayramlar” diye… aynen öyle sanki.. Bir eski Ramazan Bayramı havası…

Neler oluyor peki?

Bu bayram niye?

Çünkü Baykal yok.

Baykal gitti, hepsi geldi, barıştı, bir oldu…

Demek ki hepsi Baykalın gitmesini bekliyordu.

Peki niye gitmiyordu Baykal? Çünkü koltuğuna yapışmışdı. Kendisine karşı gelenleri parti içinde tasviye ediyordu.

Gitmesi işin peki ne gerekliydi? İyi bir senaryo….

Yada… bir kaset…

Nasıl bir tesadüf ki, kurultaya 14 gün kala bu kaset ortaya çıkıyor ve CHP Tiyatrosu başlıyor..

Medyada gereken desteği veriyor. Bayram havası oluşturuyorlar.
Güya sanki artık tüm solcular CHPde birleşti.
Güya artik tüm halk Kemal beyi seçecek. Beklenen lider!?

Sonra sloganlar, yeni kelimeler, yeni oyunlar… Belliki iyi bir tiyatro ekibiyle çalışılmış…

Bu nasıl bir tiyatro yahu?

CHP kendi liderini düşürmek için bir ahlaksızlığa başvuruyor. Kaseti ortaya çıkarıyor. Sonrada utanmadan ´kasetin arkasına düşeceğiz´ deniliyor….

Bu nasıl bir yalan?

Bu insanlar hem halkı, hem milleti, hem kendi taraftarlarını, hemde insanları keriz mi zannediyorlar?

Bu kadar yalanı kim yutar? Bu kadar açık ve beyan olan bu tiyatroyu kim gerçek diye seyreder….

Tiyatronun başrol oyuncusu Kemal beyin aktörlük hayatı başlamıştır, fakat siyasi hayatı bitmiştir….

Nedenmi? Çok basit….

Aktörler Yönetmenlere tabidirler…..

Kemal beyi, kaset skandalı aracılığıyla, kim aktör yaptıysa, yıldızı sönünce, onuda yine başka bir aktörle değiştirecektir…

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 24.05.2010
http://www.moralhaber.net/makale/meger-hepsi-kaseti-bekliyormus-bir-chp-tiyatrosu/

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(26.04.2010) Almanyanın İlk Türk Bakanının İlk İcratı: „Başörtüye hayır“

Almanyanın İlk Türk Bakanının İlk İcratı: „Başörtüye hayır“

„Politikacılar her sabah iki defa tıraş olmak zorunda, çünkü iki yüzlüdürler.“ Mark Twain

Bazen kendimi Muz Cumhuriyetinde hissediyorum… bazen Patagonyada… Bazende Yalakalar Adasında.

Geçen hafta Almanya´da ilk defa bir türk kökenli bayan Bakan oldu. Aşağı Saksonya eyaletinde avukat Aygül Özkan, Sosyal İşler, Kadın, Aile ve Sağlık Bakanlığı görevine getirildi.

Hıristiyan Demokrat Birliği Partisinden olan Özkan, alman Focus dergisine verdiği röportajda ilk icraatınıda açıklamış oldu: „Okullarda başörtüye hayır“. Gerekçeleride bildiğimiz klasik sözlerden ibaret: „Dini semboller olmasın. Devlet ve din ayrılsın“ vs. vs.

Açıkcası şaşırdım desem, yalan olur. Zaten bekliyordum. Ama bukadar çabuk, hemde seçilmesinin ardından sadece bir kaç gün geçtikten sonra, birde ilk icraatı olunca… pes vallahi.

Öncelikle neden şaşırmadığımı açıklayayım.

Malum, Almanya´da siyasete atılan bir çok türk kökenli insanımız var. Hepsi milletimizin ve insanlarımızın destekleriyle biryerlere geldiler..

Fakat, amma velakin…

Aradan çok zaman geçmeden bir çoğu kendi milletine, ırkına, dinine ve kültürüne çamur attı. Yada atmak durumunda hissetiler kendilerini. Kendi kimliklerini inkar ettiler. Ne için? Kimlere yaranmak için?

Kendi kimliklerini inkar ederek makam sahibi olmak isteyenler…

veyahut taviz verenler …

veyahut takiyye yapanlar…

Bunların arasında zerre kadar fark yok.

Para, mal, şan ve şöhret için kendi kimliklerini satan veya gizleyen insanların makam sevdası için yaptıkları hesapları er geç boşa çıkıyor. Durum bundan ibaret olmasına rağmen, yinede aynı filimi her sene yeniden izliyoruz. Çünkü İbn Haldunun dediği gibi ´Tarih tekerrürden ibarettir´. İnsan bu işte… Her zaman yeniden deniyor…

Halbuki Almanya´da yaşayan Türklerin fazla beklentileri yok. Destekledikleri insanların sadece kendi kimliklerine sahip çıkmalarını istiyorlar.

Yani…

Dini hassasiyeti olmayan birisi kalkıpta o makamdan başörtüye karşı gelmemeli.

Dini hassasiyeti olan biride yine o makamdan laikliğe laf atmamalı.

Çünkü madem sen Türk kimliğiyle biryerlere vardın, Türklerin desteğiyle bir makama ulaştın, elbette seni destekleyen insanları birazda olsun düşünmelisin. ´Köprüyü geçtim, bundan sonra size ihtiyacım yok´ diyenleri çok gördük….

Seni o makama çıkaranlar, seni yine indirebilirler….

Kaldıki hemen ilk icraat olarak böyle bir sözü sarf etmenin ne gereği var? Eline ne geçebilirki? Yoksa birilerine mesajmı verilmeye çalışılıyor? Şimdi seni bu sözlerden dolayı parti başkanımı yapacaklar?

Tam aksine….

Avukat Aygül Özkan´ın „Başörtüye hayır“ sözlerine kendi partisi karşı geldi. Evet, tabiki yine Almanlar karşı geldi. Kendi partisinin Genel Sekreteri Stefan Müller bu açıklamaları „saçma ve ürkütücü“ buldu.

Yani müslüman biri „hayır“ diyor, Hıristiyanlar „evet“ diyor…

Bu ne lahana? Ne turşu?

Parti yetkilileride böyle durumlarda şaşkın şaşkın kalıyorlar. Bir çok alman partisi doğal olarak türklerin oylarını kazanabilmek için partilerine türkleri alıyorlar. Ama gel gör ki, az bir zaman sonra içlerine aldıkları insanlar kendi insanlarına hakaret ediyorlar. Çünkü içlerine girenler, kendilerinin bu makamlara ancak taviz vererek gelebileceklerini zannediyorlar. Tabiki bu nedenle beklenen türk oylarıda gelmiyor. Alman siyasetcilerde aynen „Bu ne lahana? Ne turşu? Anlamadık gitti“ durumlarına düşüyorlar… yani „Hem sizin içinizden birilerini aldık, hemde siz bu kişiye karşı çıkıyorsunuz“ vaziyetleri komik bir durum meydana getiriyor. Dikkat edin, türklerin çoğu Türk siyasetcilerini değil, Alman siyasetcilerini destekliyorlar.

İşin başka bir lahana tarafıda şu: Daha iki gün önce Aygül hanım gazetelerde beyan verdi. Aşırı sağcılar ve aşırı sağ partiler kendisini tehdit etmişler. Şimdi ise bu aşırı sağcılar, aradan iki gün geçtikten sonra, Aygül hanımı bu açıklamalarından dolayı alkışlıyorlar. “Anlayan arap olsun” deyip arapları küçük düşürmektense biz yine “Bu ne lahana? Ne turşu?” diyelim geçelim….

Almanya´daki türk gurbetçileri halen

kendi kimliğini inkar etmeyen,

takiyyecilik yapmayan,

taviz vermeyen,

entegre olmus,

türk ve alman kültürünü çok iyi bilen ve ikisinide benimseyen,

Almanya´daki tüm yabancıları bir çatı altında toplayabilecek

olduğu gini görünen ve göründüğü gibi olan

bir siyasetci bekliyor… Buradan duyurulur…

Cemil Şahinöz, Ikinci Vatan, 26.04.2010
http://www.ikincivatan.eu/almanyanin-ilk-turk-bakaninin-ilk-icrati-%E2%80%9Ebasortuye-hayir%E2%80%9C-makale,237.html

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(18.04.2010) Ahmet Hakan´ın ‚Nurculuk‘ hastalığı

Ahmet Hakan´ın ‚Nurculuk‘ hastalığı

Başbakan Recep Tayyip Erdoğan ´Said Nursi´ ismini ağızına aldıktan sonra, Bediüzzaman hakkında konuşmak meşhur oldu. Gündeme gelmek için herkes Bediüzzamanı konuşur hale geldi. Hem aleyhinde hem de lehinde bir çok yazılar yazılıyor.

Bu tabunun yıkılması ve Bediüzzaman´ı anlama sürecinin başlamasi elbette çok güzel bir gelişme…

Yanlız bazıları varki, ne aleyhindae yazıyorlar, nede lehinde. Sadece günlük polemik üretmek için Bediüzzamanı yazılarına alet ediyorlar..

Polemik değince Türkiye´de ilk olarak akla Ahmet Hakan Coşkun gelir. Gününün 22 saatini Twitter´de geçiren ve Türkiye dışında hiç bir ülkede asla yazar olma ihtimali olmayan Ahmet Hakan dün gece yine Twitter´de ´nurculuk´ hakkında polemiklerine devam etti. Ahmet Hakan dün şunları yazdı:

*

meğer ülkemizde ne çok nurcu varmış ya…

her türlü cemaatin, hizbin, grubun içine girip çıktım… bir tek nurcu olmadım. nedenlerini anlatacağım ama çok üşeniyorum.

aslında nurcular iyi insanlardır. ama nasıl derler, üzerinize afiyet biraz renksizdirler ve biraz fazla disiplinli…

„yeni başlayanlar için nurcular“ diye bir konferans mı versem acaba? biletli falan…

nurcular farklı hiziplere bölünmüştür: yazıcılar, okuyucular, yeni asyacılar, fethullah hocacılar, medresetüzzehracılar…

ben bir nurcunun hangi gruba mensup olduğunu da beş yüz metreden çakarım.

burada da bir nurcu yoğunlaşması var…

bir „hocaefendim“ bile yok, anlıyor musun?

*

Üşenme Ahmet Hakan, yaz niye Risale-i Nur cemaatine gir(e)mediğini.

Hadi gel istersen, konferanslarınıda biz ayarlayalım. Anlatta bizde öğrenelim, 500 metreden bir nurcunun hangi grubu ait olduğunu.

Ayrıca ´Hocafendim yok´ diye üzülmene hiç gerek yok. Sen kendin ´Sosyetenin Şeyhi´ ve ´Mahallesizlerin Hocaefendi´si değilmisin?

İstediğin zaman fetva veriyorsun, istediğin zaman eski cemaatlerine laf konduruyorsun… sonra ´benim mahallem yok´ diye yapmacık bir melankoli haline giriyorsun. Sana senden daha iyi bir ´Hocaefendi´ olmaz, Ahmet Hakan Coşkun.

Üstelik sen Türkiye´desin.
Yani ´Ahmet Hakan Coşkun Hocaefendi ne zaman Türkiye´ye dönüyor´ polemiklerinide yapmamıza gerek yok.

Sadece ´Ahmet Hakan Coşkun Hocaefendi ne zaman Twitter´den çıkacak´ polemikleri yaparız´ dostum.

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 18.04.2010

http://www.moralhaber.net/yazidetay.php?Yazi_id=15208&yazar=493

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(02.03.2010) Almanya´da ‚Süper İmam‘ yetiştirmek

Almanya´da ‚Süper İmam‘ yetiştirmek

Almanya´da imam yetiştirme konusu son 5 yıldır tartışılıyor. Konuyu İslami cemaatler değil, alman devleti, yapılan mülahazalar sonrası  ortaya attı. “Kendi imamımızı kendimiz yetiştireceğiz“  mantığıyla hareket edildi, yani ileride imamların Türkiye´den gelmelerini önleyip, bizzat Almanya´da imam yetiştirmek amaçlanıyor.

Bu amacın ve isteğin bir nedeni, Türkiye´den gelen imamların Almanya´ya adapte olamamaları. Türkiye´deki aldıkları eğitim ile Almanya´daki müslümanların sorunlarına cevap veremeyen imamlar, çoğu zaman sıkıntı ve bazende çelişki içinde kalıyorlar. Şartların ve ortamın farklı olması münasebetiyle zorunlu olarak birtakım problemler ortaya çıkıyor.

Konuyu çözebilmek için farklı yollar denendi…

Mesela Konrad-Adenauer-Vakfı Türkiye´den Diyanet vasıtasıyla gelen imamlara yine Türkiye´de eğitim veriyor. İmamlara Almanya´yla ilgili seminerler veriliyor. Bu şekilde Almanya´ya hazırlıklı olmaları sağlanıyor.

Başka bir yöntem, Süleymancı diye bildiğimiz cemaatin uygulaması. Almanya´daki VİKZ derneği (Süleymancıların çatı kurumu) yıllardır kendi camilerinde kendi imamlarını yetiştiriyorlar. Türkiye´den imam getirmiyorlar. Fakat Alman devletiyle bir türlü bir çalışma zemini bulamayan VİKZ, devletten destek alamıyor.

Nakşibendi Tarikatına bağlı olan bir başka grup daha etkili bir yola başvurdu. Berlin´de Şubat 2009da Almanya´nın ilk “İmam Okulunu” kurdular. Devletinde desteğiyle ve tabiki “kontrolüyle” kurulan okul merakla takip ediliyor.

Ayrıca bu araları Üniversitelerdede imam yetiştirmek için eller sıvanmış durumda. Mesela Osnabrück Üniversitesinde bir “İmam-Eğitimi”-Projesi başlatılacak. Bu projeye camilerde imam olanlar, çocuk okutanlar veya ilahiyatcılar katılabilecek.

Bütün bu gelişmelerde cevapsız kalan sorularda var elbette. Mesela Almanya´da yetişen ve eğitilen imamlar hangi camilerde veya nerede görev alacaklar? Hangi cami veya cemaat bu imamları kabul edecek? Nitekim her cemaat ve camii kendi yapısına uygun imamları Türkiye´den getirmeye devam ediyor, getirmese dahi, Almanya´da “güvendikleri emekli imamlara“ veya “imam hatip öğrencilerine“ başvuruyorlar. Söz gelimi imam eğitimini bir alman üniversitesinden alan biri veyahut Berlin´de ki İmam Okulundan diplomasını alan imam, Diyanete bağlı bir camide veya Milli Görüşe bağlı bir camide veyahut herhangi bir islami cemaatte görev alabilecekmi? Almanya´da ki cemaatlerin hiç biri devlete bağlı değil. Hepsi dernek olarak kayıtlılar. Yani imamları almakta zorunlu değiller. Yoksa Almanya, Türkiye´den imam getirme yolunu kapatacakmı? İslam, anayasaya göre din olarak kabul edilmedikçe, bu yasal derneklerde çalışanlara devlet nasıl karışacak?

Evet, konuyla ilgili daha bir çok cevaplanmamış sorular var…

Fakat kesin olan, Almanya´da ki imamlardan beklentiler….

İsterse Türkiye´den gelsin, ister Almanya´da yetişsin, imamlardan belli beklentiler var. İmamların pedagog olmaları, vizyon sahibi olmaları, insan endeksli, otantik ve örnek olmalari bekleniyor. Sadece “namaz kıldıran“ değil, bir cemaatin önderliğini yapmaları ve cemaatin istek ve taleplerine karlşılık verebilen tabir-i caizse “Süper İmamlar“ isteniliyor.

Bu “Süper İmamları“ yetiştirmek için, gelecekte daha bir çok projeler üretilecek. Alman devletinin ve cemaatlerin bu bağlamda atacakları adımları merakla takip ediyoruz…

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 02.03.2010
http://www.moralhaber.net/yazidetay.php?Yazi_id=14721&yazar=493

Cemil Sahinöz, Ikinci Vatan, 02.03.2010
http://ikincivatan.eu/almanya%C2%B4da-%E2%80%9Csuper-imam%E2%80%9C-yetistirmek-makale,175.html

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler