Schlagwort-Archive: uni

(07.06.2010) Sind die Imame an der Gewalttätigkeit der Jugendlichen verantwortlich?

Sind die Imame an der Gewalttätigkeit der Jugendlichen verantwortlich?

 

Laut einer Studie aus dem Jahre 2010 sind “religiöse“ Muslime gewalttätiger und haben weniger deutsche Freunde als Menschen, die weniger “religiös“ sind. Die Schuldigen für diese Gewalttätigkeiten wurden damals vom Auftraggeber der Studie sofort gefunden: Die Imame in Deutschland.

Diese Schlussfolgerung, was jenseits jeder soziologischen Erklärung ist, ist wie folgender bekannter Analogieschluss: In einem Dorf, in dem es viele Störche gibt, gibt es mehr Neugeborene, als in Dörfern mit weniger Störche. Also bringen die Störche die Kinder!

Zunächst einmal widmen wir uns dem Begriff “religiös“. Dieser Begriff ist eins der am schwierigsten zu erfassenden Begriffe in der Wissenschaft. Es ist nicht wirklich möglich, Menschen in Kategorien wie “religiös“, “weniger religiös“ etc. zu unterteilen. Dies ist schlicht und einfach nicht möglich. Denn es gibt keine einheitlichen Maßstäbe dafür. Wann ist jemand religiös? Wann ist jemand nicht religiös? Man kann dies an keinem Merkmal festhalten. Wenn Merkmale oder Skalen in Studien vorgegeben werden, sind dies ebenfalls subjektive Vorstellungen der Forscher und unterscheiden sich daher von Studie zu Studie. Deswegen wird in wissenschaftlichen Studie diese Ausprägung öfters mit folgender o.ä. Frage ermittelt: „Wie religiös schätzen Sie sich ein?“

Es ist also eine Selbsteinschätzung. Wie sich jedes Individuum selbst einschätzt, darum geht es hier. Nur dies kann erfasst werden. Auch in dieser Studie wurde dies so gehandhabt. Deshalb muss die Aussage, wenn schon lauten: „Diejenigen, die gewalttätig sind, schätzen sich als religiös ein.“ Nicht mehr und nicht weniger. Sie selbst schätzen sich so ein. Dass man sich selbst so einschätzt, heißt nicht, dass man auch wirklich so ist. Manch einer mag sich sicherlich auch als Superheld einschätzen, die Realität wird aber anders aussehen. Deshalb gibt es u.a. den Begriff “Größenwahnsinnig“.

Daher ist die Aussage oder das Ergebnis „je religiöser, desto gewaltbereiter“ eine eindeutige Fehlinterpretation der Ergebnisse. So haben sogar die Mitarbeiter an dieser Studie später erklärt, dass sie mit der Ergebnisinterpretation des Auftraggebers der Studie nicht einverstanden sind.

Auch ist es falsch zu sagen, „Unter denen, die sich als religiös empfinden, ist Gewalt verbreiteter als unter denen, die sich nicht als religiös empfinden.“ Auch dieses Ergebnis ist falsch. Denn hierfür müsste man als Ausgangslage Menschen nehmen, die sich als religiös und nicht-religiös einschätzen, da man diese miteinander vergleicht. Dies ist hier eindeutig nicht der Fall. Im Zentrum dieser Studie stehen Menschen, die gewalttätig sind. Das ist die Ausgangslage.

Andernfalls müsste man in der Studie auch diejenigen befragen, die sich als religiös und nicht-religiös einstufen aber nicht gewalttätig sind. Dann hätte man ein Vergleichsmuster, eine Vergleichsgruppe.

Wenn man die Menschen, die sich als religiös einstufen und die nicht gewalttätig sind, befragen würde, ob sie die Menschen, die sich als religiös sehen und gewalttätig sind, als religiös bezeichnen, würde man mit sehr großer Wahrscheinlichkeit zu hören bekommen, dass man diese gewaltbereiten Jugendlichen nicht als religiös einstuft. Dann hätte man ein noch größeres Problem. Wissenschaftlich ist demnach das jetzige Ergebnis ebenfalls nicht richtig.

Vielleicht sollte man fragen, was die gewaltbereiten Jugendlichen unter dem Wort “religiös“ verstehen?

Widmen wir uns nun den angeblichen Hauptverdächtigten: den Imamen.

Hierzu aus der Studie: „Imame sollen nur in Deutschland arbeiten dürfen, wenn sie die deutsche Sprache beherrschen, Kenntnisse der deutschen Kultur haben und die im Grundgesetz verankerte Gleichberechtigung von Mann und Frau akzeptieren. Andernfalls muss ihnen die Einreise ins Land verweigert werden. Die muslimischen Gemeinden stehen in der Pflicht. Sie müssen selbst ein Interesse daran haben, Imame zu bekommen, die in Deutschland verankert sind.“

Zunächst einmal, ja, Imame sollten deutsch sprechen, Kenntnisse der deutschen Kultur haben, Grundsetz und Geleichberechtigung beachten. Darüber braucht man nicht zu diskutieren. Ganz im Gegenteil, dies ist eine Notwendigkeit. Die Moscheen selbst möchten keine Imame, die diese Kriterien nicht erfüllen. Aber vor allem die fehlenden Sprachkenntnisse als Ursache für die Gewalttätigkeit von muslimischen Jugendlichen zu sehen, ist ein fataler Fehler. Wegen dieser Fehlinterpretation kann das eigentliche Problem nicht gelöst werden, weil die Wurzel des Problems nicht hier liegt.

Selbstverständlich sollten als Ansprechpartner für muslimische Jugendliche, die in Deutschland geboren sind, hier aufgewachsen sind, hier zur Schule gegangen sind, Imame fungieren, die ebenfalls hier geboren und sozialisiert sind und die daher das Alltagsleben der Jugendlichen kennen. Um aber diese Imame in Deutschland auszubilden und in den knapp 3000 Moscheen in Deutschland einzusetzen braucht man realistisch gesehen viel Zeit, Geduld und Geld.

Trotzdessen sind es immer noch die Imame in den Moscheen, die Radikalisierungen entgegen wirken und gewalttätige Jugendliche davon abbringen. Viele Studien zeigen, dass radikale, extremistische oder gewalttätige Jugendliche eben nicht in eine Moscheegemeinde eingebunden sind, ja sogar diese bewusst meiden.

Das Problem der Gewalttätigkeit liegt also woanders: Das Gefühl nicht zur Gesellschaft dazuzugehören. Ich betone: Gefühl. Es geht nicht darum, ob sie tatsächlich ausgegrenzt werden oder nicht. Es geht darum, dass sie es so fühlen.

Und es ist ein höchst menschliches Gefühl – also weder christlich, muslimisch oder sonst religiös oder ideologisch – dass sich Menschen überall auf der Welt, wenn sie sich ausgegrenzt fühlen, sich in einem nächsten Schritt selbst ausgrenzen und abkapseln. Oftmals greifen sie dann eben zu der einzigen vermeintlichen Alternative: Gewalt.

Daher sollte man hier an der Wurzel des Problems arbeiten. Dass man also diesen Jugendlichen, die sich ausgegrenzt fühlen, eben nicht dieses Gefühl gibt und sie als Teile dieser Gesellschaft fühlen lässt. Dass sie sehen, dass nicht Gewalt eine Alternative ist, sondern dass es andere Alternativen gibt.

Am Aufzeigen dieser Alternativen, darin liegt unsere Aufgabe.

Cemil Sahinöz, Islamische Zeitung, 07.06.2010
http://www.islamische-zeitung.de/?id=13425

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Deutsche Kolumne

(02.03.2010) Almanya´da ‚Süper İmam‘ yetiştirmek

Almanya´da ‚Süper İmam‘ yetiştirmek

Almanya´da imam yetiştirme konusu son 5 yıldır tartışılıyor. Konuyu İslami cemaatler değil, alman devleti, yapılan mülahazalar sonrası  ortaya attı. “Kendi imamımızı kendimiz yetiştireceğiz“  mantığıyla hareket edildi, yani ileride imamların Türkiye´den gelmelerini önleyip, bizzat Almanya´da imam yetiştirmek amaçlanıyor.

Bu amacın ve isteğin bir nedeni, Türkiye´den gelen imamların Almanya´ya adapte olamamaları. Türkiye´deki aldıkları eğitim ile Almanya´daki müslümanların sorunlarına cevap veremeyen imamlar, çoğu zaman sıkıntı ve bazende çelişki içinde kalıyorlar. Şartların ve ortamın farklı olması münasebetiyle zorunlu olarak birtakım problemler ortaya çıkıyor.

Konuyu çözebilmek için farklı yollar denendi…

Mesela Konrad-Adenauer-Vakfı Türkiye´den Diyanet vasıtasıyla gelen imamlara yine Türkiye´de eğitim veriyor. İmamlara Almanya´yla ilgili seminerler veriliyor. Bu şekilde Almanya´ya hazırlıklı olmaları sağlanıyor.

Başka bir yöntem, Süleymancı diye bildiğimiz cemaatin uygulaması. Almanya´daki VİKZ derneği (Süleymancıların çatı kurumu) yıllardır kendi camilerinde kendi imamlarını yetiştiriyorlar. Türkiye´den imam getirmiyorlar. Fakat Alman devletiyle bir türlü bir çalışma zemini bulamayan VİKZ, devletten destek alamıyor.

Nakşibendi Tarikatına bağlı olan bir başka grup daha etkili bir yola başvurdu. Berlin´de Şubat 2009da Almanya´nın ilk “İmam Okulunu” kurdular. Devletinde desteğiyle ve tabiki “kontrolüyle” kurulan okul merakla takip ediliyor.

Ayrıca bu araları Üniversitelerdede imam yetiştirmek için eller sıvanmış durumda. Mesela Osnabrück Üniversitesinde bir “İmam-Eğitimi”-Projesi başlatılacak. Bu projeye camilerde imam olanlar, çocuk okutanlar veya ilahiyatcılar katılabilecek.

Bütün bu gelişmelerde cevapsız kalan sorularda var elbette. Mesela Almanya´da yetişen ve eğitilen imamlar hangi camilerde veya nerede görev alacaklar? Hangi cami veya cemaat bu imamları kabul edecek? Nitekim her cemaat ve camii kendi yapısına uygun imamları Türkiye´den getirmeye devam ediyor, getirmese dahi, Almanya´da “güvendikleri emekli imamlara“ veya “imam hatip öğrencilerine“ başvuruyorlar. Söz gelimi imam eğitimini bir alman üniversitesinden alan biri veyahut Berlin´de ki İmam Okulundan diplomasını alan imam, Diyanete bağlı bir camide veya Milli Görüşe bağlı bir camide veyahut herhangi bir islami cemaatte görev alabilecekmi? Almanya´da ki cemaatlerin hiç biri devlete bağlı değil. Hepsi dernek olarak kayıtlılar. Yani imamları almakta zorunlu değiller. Yoksa Almanya, Türkiye´den imam getirme yolunu kapatacakmı? İslam, anayasaya göre din olarak kabul edilmedikçe, bu yasal derneklerde çalışanlara devlet nasıl karışacak?

Evet, konuyla ilgili daha bir çok cevaplanmamış sorular var…

Fakat kesin olan, Almanya´da ki imamlardan beklentiler….

İsterse Türkiye´den gelsin, ister Almanya´da yetişsin, imamlardan belli beklentiler var. İmamların pedagog olmaları, vizyon sahibi olmaları, insan endeksli, otantik ve örnek olmalari bekleniyor. Sadece “namaz kıldıran“ değil, bir cemaatin önderliğini yapmaları ve cemaatin istek ve taleplerine karlşılık verebilen tabir-i caizse “Süper İmamlar“ isteniliyor.

Bu “Süper İmamları“ yetiştirmek için, gelecekte daha bir çok projeler üretilecek. Alman devletinin ve cemaatlerin bu bağlamda atacakları adımları merakla takip ediyoruz…

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 02.03.2010
http://www.moralhaber.net/yazidetay.php?Yazi_id=14721&yazar=493

Cemil Sahinöz, Ikinci Vatan, 02.03.2010
http://ikincivatan.eu/almanya%C2%B4da-%E2%80%9Csuper-imam%E2%80%9C-yetistirmek-makale,175.html

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(11.12.2009) Çocuğumu hangi okula göndereyim?

Çocuğumu hangi okula göndereyim?

Okul döneminin ilk yarısı sona eriyor. Ve Almanya´da yaşayan velilerin her sene tekrarlanan telaşı yine başladı. Daha doğrusu 4. sınıfı veya 10.sınıfı bitirecek öğrencilerin velileri yeni bir soru ile karşı karşıya, “Çocuğumu hangi okula göndereyim?“. Aslında bu soru her yıl eğitim döneminin sonunda tekrar sorulur. Soru değişmez, ancak veli ve öğrenci değişir. Bu önemli ve çocuğun geleceğini etkileyecek soruyu istatistiksel veriler ile analiz etmeye çalışalım.

Öncelikle 4. sınıftan sonra seçilen okul hangisi olur ise olsun, ileride çocuğun ilmi seviyesini belirleyecek. PİSA araştırmasının sonuçlarına göre Gymnasium´a giden öğrenciler en yüksek okuma seviyesine ulaşıyor. Bunun yanında Hauptschule´de öğretilen okuma ve ingilizce dili çok düşük bir seviyede.

Tabiki her veli çocuğunu en iyi okula göndermek ister. Kimse çocuğunun kötülüğünü istemez. Yinede realist olmak lazım. İdealist olup, realist düşündüğümüzde çocuğumuzun kabiliyetine göre en iyi okulu seçebiliriz. Yoksa utopik düşünceler ile kimse alim veya deha olamaz.

Okul seçimini yapmadan önce sizin için önemli olanları belirleyin. Önceliklerinizi belirleyin ve ona göre bir okul seçin. Çünkü bu çocuğunuz için son derece önemli bir seçim olacaktır. Çocuğunuzun ilgi alanlarını tesbit etmeye çalışın. Eğer 4. sınıftan sonra bir okul seçiyorsanız bu seçeneği çocuğunuza bırakmayın. Çocuklar böyle bir kararı verebilecek olgunlukta olmadığı için bu sorumluluğu sizin üstlenmeniz gerekiyor.

Sonrada öğrencinin seviyesini ve anlayış kabiliyetini ortaya koymak gerek. Eğer çocuğun anlama kabiliyeti yüksek ve mantıksal düşünebiliyorsa büyük bir ihtimal Gymnasium´a gidebilir. Notları iyi fakat kendi başına çözüm yolları bulamıyor ise, Realschule en uygun okul olacaktır. Hauptschule´ye gelince. Eğer notlar kötü ise, öğrenci okula ilgisiz ise çocuğunuzu Gesamtschule´ye yollamakta fayda var. Her halihazır´da çocuğunuzu Hauptschule´ye göndermemeye bakın. Hautpschule yerine Gesamtschule´yi seçmeniz çocuğun geleceği icin etkili olacaktır. 10. sınıftan sonra çocuğunuzda kabiliyet ve istek görüyorsanız, Abitur yapması icin teşvik edin. En azından Fachabitur yapması iş ve ilmi kariyeri için çok faydalı olacaktır.

Öğretmenlerin tavsiyesine gelince. Kesinlikle dinlememek gerek. Yapılan tüm sosyolojik araştırmaların sonucu, istisnasız aynı sonucu veriyor: Yabancı öğrenciler ve işci ailelerin öğrencileri dışlanıyor ve kalitesiz okullara gönderiliyor. PİSA tarafından araştırılan 35 ülke arasında Almanya “yabancılar ve işci çocuklarını dışlama“da birinci sırada yerini alıyor. Bu konuyla ilgili bir örnek verelim:

Araştırmacılar iki sayfalık bir makale hazırlıyorlar. Bu makaleyi Bielefeld şehrinde görev yapan 20 alman öğretmenlere veriyorlar. Makaleyi, bir tıp profesörün çocuğunun yazdığını ve çocuğun ilmi dergiler okumasını çok sevdiğini, söylüyorlar. Öğretmenlerin 12 tanesi makaleye en iyi notu (sehr gut) veriyorlar. 3 tanesi iki (gut) veriyor. Geriye kalan 5 öğretmen “orta“ (befriedigend) notunu veriyorlar. Aynı makale başka bir öğretmen grubuna veriliyor ve bu sefer „içci bir ailenin, kitap okumayı sevmeyen ama müstehcen dergiler okuyan bir çocuğu yazdı“ deniliyor. Bu sefer aynı makaleye öğretmenlerin hiç biri “pekiyi“ notunu vermiyor. Sadece dört tanesi iki (gut) notunu veriyor. Geriye kalanlar kötü notlar veriyorlar. Demek ki öğretmenler kendi kafalarında oluşturdukları öğrenci tipine uygun notlar veriyorlar.

Bielefeld Belediyesi için yaptığım araştırmadan bir kaç örnek daha:

* 1995´den 2006´a kadar yüzlerce öğrenci sonradan Hauptschule, Realschule veyahut Gymnasium´a gönderilmiş. Bunlardan %94,88´i Hauptschule´ye gönderilmiş. %1,08i Realschule´ye gitmiş. %4,04´ü Gymnasium okuluna gitmiş. Burada iki ihtimal var: Ya gerçekten yabancıların çocukları cahil, yada açıkca bir dışlama mekanizması işliyor. Uluslararası araştırmalar ikincisinin, yani dışlamanın, işlediğini ispatlıyor.
* 4. sınıftan sonra karnesini alan bir çok türk öğrencimiz “Almancası yetmez“ diye düşük kaliteli okullara gönderiliyor. Halbuki kayıtları araştırdığımda çarpıcı sonuçlara vardım. Karne ortalaması 1,7 olan bir çok öğrencimiz dahi Realschule´ye yönlendirilmiş. Birçok velimiz öğretmen veya rektör ile konuşmaktan çekindiği için, çocuklar maalesef hakettiği okullara gidememişler.

Bu veriler yukarıdaki veriyi teyit ediyor. Yabancı öğrenciler dışlanıyor. Bu nedenle çocuğunuzu eğer kabiliyetli ise yüksek bir okula göndermekten çekinmeyin. Bu hakkınızı kimse elinizden alamaz.

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 11.12.2009
http://www.moralhaber.net/yazidetay.php?Yazi_id=13805&yazar=493

4 Kommentare

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(04.12.2009) Müslümanlara yönelik tepkiler siyasi

Müslümanlara yönelik tepkiler siyasi

Üniversite amfisinde gerçekleştirilen toplantıda Müslümanların Almanya`da algılanışı çeşitli yönleriyle ele alındı. Panelde konuşan Mannheim Belediye Encümeni ve eski papaz Ulrich Schaefer, tepkilerin genelde dini olmaktan ziyade siyasi olduğunu ve tarihten ders alınması gerektiğini ifade etti.

MANNHEİM – Mannheim Üniversitesi`nde bulunan Müslüman Yüksek Talebeler Grubu tarafından Mannheim Üniversitesi`nde organize edilen Müslümanların Almanya`da algılanışı – Dersler ve Fırsatlar konulu bir panel gerçekleştirildi. Büyük ilgi gören panelde Sosyolog Cemil Şahinöz, Prof. Hartmut Esser, İslamische Zeitung adlı gazetenin başyazarı Sulaiman Wilms, Mannheim Belediye Encümeni ve eski papaz Ulrich Schaefer`in konuşmacı olarak yer aldılar. Panel, Müslüman Üniversite Grubu ve Akademisyenler Kurulu sözcüsü Bacem Dziri tarafından yönetildi. İlk olarak söz alan Sosyolog Cemil Şahinöz, Almanya`da Müslümanlarla ilgili olarak özellikle medyada olumsuz örneklerin her fırsatta gündeme geldiğini dikkat çekti.Hz. Ali`nin `Kişi bilmediğinin düşmanıdır` sözüne atıfta bulunarak konuşmasını sürdüren Şahinöz, bu konuda Müslümanların da yeterince gayret göstermediğini vurgulayarak, İslam`ın Avrupa`nın bir parçası olduğunu sık sık dile getirdi.

TEPKİLER DİNİ DEĞİL, SİYASİ
Ardından söz alan Mannheim Belediye Encümeni ve eski papaz Ulrich Schaefer ise, ekonomik ve sosyal durumun ailelerin çocuklarının eğitimi üzerindeki etkisinin artık iyice anlaşıldığına işaret ederek, her çocuk ve gencin iyi bir eğitim almasının gerekli olduğunu kaydetti. Toplumda bilgisizliğin ve ayrımcılığın olduğunu ve bunun göz ardı edilemeyeceğini de vurgulayan Schaefer, bunu esefle karşıladığını anlattı. Mannheim`da mimari bir dış görünüşe sahip minareli ilk cami yapılmak için müracaat yapıldığında bölgede Türk korkusunun başladığını hatırlatan Schaefer, tepkilerin genelde dini olmaktan ziyade siyasi olduğunu ve tarihten ders alınması gerektiğini ifade etti. `Hıristiyanlar toleranslı, Müslümanlar değil` gibi bir yaklaşıma karşı olduğunu da belirten Belediye Encümeni, Bugün gidin Yahudilere sorun. Hangimiz daha toleranslıyız diye. Cevapları `Müslümanlar daima bize karşı daha toleranslıdır` olacaktır.şeklinde görüşlerini açıkladı. Mannheim Üniversitesi`nde aynı zamanda öğretim görevlisi olan Prof. Hartmut Esser ise, genelde yaptığı araştırmalarda dini değil etnik aidiyetin dikkate alındığını belirterek başladığı konuşmasında, sorunların çözümünde azınlık yaklaşımından ziyade uyum vb. konuların kişisel bazda ele alınmasının daha kolay ve etkin sonuç alınabileceğini kaydetti. Sulaiman Wilms ise Müslümanların kendilerine bakan yönüyle konuya yaklaşması gerektiğinin altını çizerek, Gerçekte biz neler yapıyoruz? sorusuna cevap aramamız gerektiğini anlattı. Ekonomik olarak kötü dönemlerde insanların suçlayacak birilerini aramalarının da normal olduğunu ifade eden Wilms, Müslümanlarla Müslüman olmayanlar arasında bilgi alışverişinin gerekliliğine dikkat çekti.

Post, 08.11.2009
http://www.postgazetesi.com/c/ho.asp?id=14905

Ein Kommentar

Eingeordnet unter News, Berichte, Presse

(03.12.2009) Begegnung auf Augenhöhe

Universität: Podiumsdiskussion über die Wahrnehmung der Muslime in Deutschland

Begegnung auf Augenhöhe

Mittlerweile ist es kaum mehr mög-lich, keine Meinung zur Integrationsdebatte zu haben. Das dachte sich zumindest die muslimische Hochschulgruppe (MSH) und hat zum Meinungsaustausch über die Wahrnehmung der Muslime in Deutschland eingeladen.

Zu diesem Anlass kamen Experten aus unterschiedlichen Glaubens- und Fachrichtungen an die Universität Mannheim: Neben den Soziologen Hartmut Esser und Cemil Sahinöz äußerten sich der Mannheimer SPD-Integrationsbe-auftragte Ulrich Schäfer und Sulei-man Wilms, Chefredakteur der „Islamischen Zeitung“. In einem vollen Hörsaal diskutierten die vier Referenten angeregt über verschiedene Islambilder, die öffentliche Darstellung der Muslime in den Medien und Gründe für mögliche Islamophobie.

Im Zentrum der Auseinandersetzung stand die Aussage, dass Integration nur dann erfolgreich sein kann, wenn beide Seiten ihren Teil dazu beitragen. „Ein häufiger Grund für Berührungsängste ist Unwissen. Im Jungbusch, wo Christen und Muslime seit Jahren neben- und miteinander leben, gibt es weit weniger Integrationsprobleme als in anderen Stadtteilen“, so Ulrich Schäfer. Daher ermutigte er die Muslime, sich aktiv in das politische und kulturelle Geschehen der Stadt einzubringen.
Bereicherung für Hochschulen

Im Verlauf der Diskussion wurde auch wiederholt die Forderung nach Chancengleichheit laut. Dabei be-tonte Cemil Sahinöz: „Besonders die Doppelbelastung vieler Muslime als Arbeiterkinder mit Migrationshintergrund führt oft zu einer schlechteren Basis für Bildung.“ Doch erfolgreiche Integration, so die Referenten, ist nicht allein Sache des Spracherwerbs, sondern kann nur durch Begegnungen auf Augenhöhe erzielt werden. Um einen solchen Dialog zu ermöglichen ist die Universität wie geschaffen. Denn in einem Punkt waren sich alle einig: Die Integration der Muslime bietet viele Chancen für die Gesellschaft. Gerade an Hochschulen sind Heterogenität, Zweisprachigkeit und die Kenntnis unterschiedlicher Kulturen eine Bereicherung.

Hakan Peker, Student der Wirt-schaftsinformatik und erster Vorsit-zender der MSH, wertete die Dis-kussion als Erfolg. Die Veranstal-tung habe nicht nur Öffentlichkeit für ein sensibles Thema herstellen, sondern auch einen Beitrag im in-terkulturellen Dialog leisten kön-nen. cmt/til

Mannheimer Morgen
11. November 2009
http://www.morgenweb.de/region/hochschule/20091111_srv0000005008570.html

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter News, Berichte, Presse

(06.11.2009) Toplumda ayrımcılık eğitimle aşılır

Toplumda ayrımcılık eğitimle aşılır

Üniversite amfisinde gerçekleştirilen toplantıda Müslümanların Almanya’da algılanışı çeşitli yönleriyle ele alındı.

Müslüman Üniversite Grubu’nun (MHG) organizasyonu ile Mannheim Üniversitesi’nde “Müslümanların Almanya’da algılanışı – Dersler ve Fırsatlar” başlıklı bir panel gerçekleştirildi. Sosyolog Cemil Şahinöz, Prof. Hartmut Esser, İslamische Zeitung’un başyazarı Sulaiman Wilms, Mannheim Belediye Meclis üyesi ve papaz Ulrich Schaefer’in konuşmacı olarak katıldığı toplantının sunuculuğunu Müslüman Üniversite Grubu ve Akademisyenler Kurulu sözcüsü Bacem Dziri yaptı.

Ekonomik ve sosyal durumun ailelerin çocuklarının eğitimi üzerindeki etkisinin artık iyice anlaşıldığını ifade eden Meclis üyesi ve papaz Ulrich Schaefer, her çocuk ve gencin iyi bir eğitim almasının gerekliliğine vurgu yaptı. Toplumda çok fazla bilgisizlik ve ayrımcılığın olduğunu gördüğünü esefle gözlemlediğini anlatan Schaefer, Mannheim’da mimari bir dış görünüşe sahip ilk cami yapılmak istediğinde bölgede Türk korkusunun başladığını dile getirdi. Tepkilerin genelde dini olmaktan ziyade siyasi olduğunu ifade eden Schaefer, tarihten ders alınması gerektiğini söyledi. ‘Hıristiyanlar toleranslı, Müslümanlar değil’ gibi bir yaklaşıma karşı çıkan Schaefer, “Bu gün gidin Yahudilere sorun. Hangimiz daha toleranslıyız diye. Cevapları ‘Müslümanlar daima bize karşı daha toleranslıdır’ olacaktır.”dedi.

Sosyolog Cemil Şahinöz de, Almanya’da Müslümanlarla ilgili olarak özellikle medyada olumsuz örneklerin sık sık gündeme geldiğini ifade etti. Hz. Ali’nin ‘Kişi bilmediğinin düşmanıdır’ sözüne atıfta bulunarak bu konuda Müslümanların da yeterince gayret göstermediğine dikkat çeken Şahinöz, İslam’ın Avrupa’nın bir parçası olduğuna vurgu yaptı. Prof. Hartmut Esser ise genelde yaptığı araştırmalarda dini değil etnik aidiyetin dikkate alındığını söyledi. Esser, sorunların çözümünde azınlık yaklaşımından ziyade uyum vb. konuların kişisel bazda ele alınmasının daha kolay ve etkin sonuç alınabileceğini söyledi. Sulaiman Wilms ise Müslümanların kendilerine bakan yönüyle konuya yaklaşması gerektiğine işaret ederek, “Gerçekte biz neler yapıyoruz?” sorusunu yöneltti. Ekonomik olarak kötü dönemlerde insanların suçlayacak birilerini aramalarının da normal olduğunu ifade eden Wilms, Müslümanlarla Müslüman olmayanlar arasında bilgi alışverişinin gerekliliğine dikkat çekti.

06 Kasım 2009, Cuma, ZAMAN
YUSUF BAL, MANNHEIM
http://euro.zaman.com.tr/euro/detaylar.do?load=detay&link=51105

Ein Kommentar

Eingeordnet unter News, Berichte, Presse

(05.03.2009) Buchrezension: Mein Islambuch 1/2

İlk okullar için bir ilk: İslam din dersi kitabı

ALMANYA´nın Osnabrück Üniversitesinde İslam Din Eğitimi Profesörü  Ankara´lı Prof. Dr. Bülent Uçar İslam Din Dersi Kitabı çıkardı. Bu alanda ilk türk kökenli müslüman profesör olan Uçar, görevine kış Sömesteri 2007/2008de başlamış. Uçar, “Mein Islambuch” isimli kitap için üç meslektaşıyla beraber, üç sene çalışmış. İlkokul sınıfları (Grundschule) için hazırlanan kitap hakkında Uçar şunları söyledi: “Çalışmalarımız üç sene sürdü. Başka hiç bir örnek kitap olmadığı için, çok dikkatli çalıştık. Yazarlar Almanya´da ki müslümanlarlar uyumlu kişiler. Yani ihtiyaçlara cevap verebilecek insanlar. Almanya´da ki yaşayan müslümanların iç bakışlarını temsil etmeye, İslam geleğeniyle uyumlu olmasına, hakım görüşlerle, içma anlayışlarıyla uyumlu olmasına dikakt ettik. Tabiki Alman anayasasını ve genelde yasaları, hukuku ve eğitimin amaçlarını göz önünde bulundurduk. Hazırladığımız kitap çocuklarin seviyesine uygun. Uslubunu öyle hazırladık. Uydurulmuş veya dayatılmış anlayış değil, otantik ve günümüz şartlarına uygun bir ilk okul kitabı oldu. Almanyadaki hayatın gerçeği neyse, kitabı ona aktardık. Nitekim İlkokul için bakanlıklar ve elayetler tarafından kabul ve onay gören ilk kitap oldu. Bu sahada başka bir kitap yok. Hedefimiz birinci sınıftan onuncu sınıfa kadar İslam Din Dersi kitapları hazırlamak. 5. ve 6. Sınıfların kitapları bitmek üzere. 3. Ve 4. Sınıfların kitabı içinde çalışmalara başladık.”

Cemil Sahinöz, Hürriyet, 05.03.2009

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Rezensionen