Schlagwort-Archive: tesettür

(03.05.2011) “Die Jugend braucht Perspektiven”

“Die Jugend braucht Perspektiven”

Cemil Sahinöz ist deutsch-türkischer Soziologe, Journalist, Autor und Doktorand der Theologie und Islamwissenschaften. Er konnte bereits in vielen türkischen sowie deutsch-islamischen Zeitungen und Zeitschriften Kolumnen schreiben. Er ist außerdem Gründer und Chefredakteur der Ayasofya-Zeitschrift. Zudem ist er als Integrationsbeauftragter des DRK für den Kreis Güterloh und als psychologischer Familienberater zuständig.

Hallo Herr Sahinöz. Sie sind Redakteur der Zeitschrift „Ayasofya“. Welche Ziele haben Sie sich da gesetzt. Was wollten Sie vor der Gründung der Zeitschrift erreichen?

Die Ayasofya entstand als Idee im Rahmen unserer Misawa Projekte. Wir hatten das Gefühl, dass es an jungen muslimischen Autoren in Deutschland fehlt. Diese Lücke wollten wir mit der Ayasofya füllen. Die Ursprungsidee war, junge Autoren mit professionellen Autoren zusammenzubringen, um sie auszubilden. Dabei legten wir großen Wert darauf, dass die Zeitschrift unabhängig bleibt. Daher holten wir uns junge Autoren aus allen islamischen Gruppierungen und Orientierungen. Mai 2001 war es dann soweit. Die erste Ausgabe erschien. Seit dem erscheint die Zeitschrift alle drei Monate ununterbrochen. In den folgenden Jahren hat sich dann ein weiteres Ziel ergeben: ein Netzwerk an muslimischen Autoren aufzubauen. Daran arbeiten wir jetzt.

Schätzen Sie die Zeitschrift erfolgreich ein?

Ob die Ayasofya erfolgreich ist oder nicht, kann ich nicht beurteilen. Das wäre nicht objektiv. Ich kann ihnen aber sagen, dass wir Abonnenten aus vielen Ländern haben, wie z.B. Österreich, Türkei, USA, Luxemburg, Frankreich, Australien, Niederlande, England, Schweiz und natürlich Deutschland. Zudem ist die Ayasofya, so weit mit bekannt, die einzige muslimische Zeitschrift in Deutschland, die ununterbrochen seit 10 Jahren als Printausgabe erscheint. Ich denke, wenn wir bald die 10.000 Auflagen-Hürde geknackt haben, können wir erfolgreicher werden.

Sie sind sehr bekannt wegen ihren Beiträgen zur hiesigen Integration besonders der Muslime. Außerdem sind Sie offizieller Integrationsbeauftragter. Wie gelingt ihrer Meinung nach eine Integration?

Ich denke nicht und ich hoffe auch nicht, dass ich sehr bekannt bin. Popularität schadet der eigentlichen Arbeit. Ich denke Integration kann nur dann gelingen, wenn nicht mehr auf Ethnie oder die Herkunft geachtet wird. Also wenn ich als Autor angesehen werde und nicht mehr als türkischer, deutscher oder deutsch-türkischer Autor.

Was sind die Probleme und wie sollten Muslime vorgehen?

Die Probleme in der Gesellschaft sind nicht ethnisch bedingt. Sie sind eher abhängig von der sozialen Herkunft. Hier dran muss gearbeitet werden. Chancengleichheit muss auf allen gesellschaftlichen Ebenen und für alle gesellschaftlichen Güter vorhanden sein. Gleichzeitig sollten Muslime in Deutschland nicht mehr in ihre Ursprungsheimat investieren, weder materiell noch geistlich. Ein Heimatbezug zu Deutschland zu entwickeln, wird ein wichtiger Faktor für die Integration sein. Dieser großen Herausforderung müssen sich beide Seiten stellen.

Welche Vision sollten muslimische Jugendliche in Deutschland haben? Vielleicht eins zwei Worte zur Öffentlichkeitsarbeit und aktiver Teilnahme am gesellschaftlichen Leben?

Allgemein denke ich, egal ob muslimisch oder nicht, dass die Jugendlichen in Deutschland perspektiv- und ziellos sind. Es fehlt ihnen an Orientierungen und Wegen. Bei muslimischen Jugendlichen sehe ich zu oft, dass sie sehr gute Projekte auf die Beine bringen, die dann aber nach einigen Jahren, spätestens nach Beendigung des Studiums, eingestampft werden, weil die Projekte nichts anderes waren als eine Art Zeitvertreib während des Studiums und die Beteiligten auseinander driften. Daher wünsche ich mir eine muslimische Jugend in Deutschland, die zielstrebig arbeitet, sich für die gesamte Gesellschaft aktiv einsetzt und höhere Ziele hat als persönlicher materieller Reichtum, Anerkennung oder Status. Denn wir leben alle in Deutschland und sollten für die deutsche Gesellschaft, zu der Muslime als auch Nichtmuslime gehören, aktiv beitragen. Ich würde mir wünschen, dass das Zahnräder-Netzwerk, welches das Potenzial dazu hat, diese wichtige Aufgabe unter den muslimischen Jugendlichen fördert.

Im Rahmen ihrer Arbeiten als Buchautor; wie waren die Leserfeedbacks, auf welche Themen legen Sie besonders wert und was planen Sie sich für die Zukunft?

Es kommen sowohl positive Feedbacks als auch negative. Beides ist gut und wichtig. Womit man gar nichts anfangen kann sind persönliche Angriffe, Neid oder übertriebenes Lob. Das sind Extrempunkte, die zu nichts beitragen. Die Themen, mit denen ich mich beschäftige, sind soziologischer, theologischer, philosophischer und psychologischer Natur. Von den anderen Wissenschaften verstehe ich nicht viel. Daher halte ich mich raus. Übrigens würde ich mir dies von anderen Autoren ebenfalls wünschen. Ich möchte niemanden persönlich angreifen, aber es ist wohl ein deutsches Phänomen, das plötzlich Juristen, Informatiker, Wirtschaftler oder BWLer zu Theologen mutieren. Das macht nicht viel Sinn, da die Methoden und Arbeitsweisen dieser Wissenschaften sehr unterschiedlich sind. So bleiben die Debatten immer auf dem gleichen Level. Man kommt nicht weiter. Im Moment arbeite ich am Buch „Islamisches Wörterbuch“ und an einem türkischen Buch. Beide Bücher sind fertig geschrieben, so dass bald die Verlagssuche beginnen kann. Danach ist aber erst einmal Schluss mit dem Bücherschreiben. Meine Doktorarbeit schreibt sich ja nicht von selbst.

Das Interview führte Fatih Cicek

Integrationsblogger, 03.05.2011

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter News, Berichte, Presse

(03.05.2011) İki farklı Avrupa: Felsefeciler, Hz. İsa ve gerçek Hristiyanlar

İki farklı Avrupa – Felsefeciler, Hz. İsa ve gerçek Hristiyanlar

 

 

Bediüzzaman Said Nursi eserlerinde iki farklı Avrupa´dan bahsediyor. Mesnevi-i Nuriye´nin Zühre bölümünde ve 17. Lem´a´nın 5. Nota´sında konuya değiniyor ve bu iki Avrupa´yı şu şekilde tarif ediyor:

 

  1. Avrupa: „İsevîlik din-i hakikîsinden aldığı feyizle hayat-ı içtimaiye-i beşeriyeye nâfi san’atları ve adalet ve hakkaniyete hizmet eden fünunları takip eden (Avrupa).“

 

  1. Avrupa: „Felsefe-i tabiiyenin zulmetiyle, medeniyetin seyyiâtını mehâsin zannederek beşeri sefâhete ve dalâlete sevk eden bozulmuş ikinci Avrupa.“

 

Bediüzzaman´ın tahminen 1923lerde yazdığı bu ifadeleri biraz daha açmadan ve bugünün şartlarıyla karşılaştırmadan önce, kısaca felsefe konusuna değinelim. Bediüzzaman hiç bir konuda yapmadığı gibi, bu konuda da genelleme yapmıyor. Külliyen felsefeye karşı değil. Bunu yazdığı başka bir mektuptan anlıyoruz. Emirdağ Lahikasında felsefeyi de ikiye ayırıyor ve şöyle yazıyor:

 

  1. Felsefe: „Felsefenin hayat-ı içtimaiye-i beşeriyeye ve ahlâk ve kemalât-ı insaniyeye ve san’atın terakkiyatına hizmet eden felsefe ve hikmet kısmı ise, Kur’an ile barışıktır. Belki Kur’anın hikmetine hâdimdir, muaraza edemez. Bu kısma Risale-i Nur ilişmiyor. […] Müstakim, menfaatdar felsefeye ilişmiyor.”

 

  1. Felsefe: “İkinci kısım felsefe, dalalete ve ilhada ve tabiat bataklığına düşürmeye vesile olduğu gibi sefahet ve lehviyat ile gaflet ve dalaleti netice verdiğinden ve sihir gibi hârikalarıyla Kur’anın mu’cizekâr hakikatlarıyla muaraza ettiği için, Risale-i Nur’un ekser eczalarında mizanlarla ve kuvvetli ve bürhanlı müvazenelerle felsefenin yoldan çıkmış bu kısmına ilişiyor, tokatlıyor.”

 

Yine aynı Lahikanın başka bir yerinde “Fen ve Felsefenin dalalet kısmı – yani Kur´anla barışmayan, yoldan çıkmış, Kur´ana muhalefet eden kısmı” diye tarif ediyor.

 

Göründüğü gibi Bediüzzaman´ın karşı çıktığı felsefe akımı İmam Gazali´nin „Tahafut al-Falasifa“ eserinde çürütmeye çalıştığı felsefe anlayışı. Bu akım ikinci Avrupa ile birebir uyuşuyor. İkisi de dalaleti, imansızlığı ve sefaleti yaygınlaştırma derdinde. Hikmet peşinde olması gereken felsefe, bu anlamda hikmet peşinde değil, insanı bir zevk makinesi haline getirme peşinde.

 

Ayrıca Bediüzzaman, 1922de Ankara´da mecliste verdiği meşhur “Namaz Beyannamesi”nde “Enbiyanın ekseri Şarkta ve hükemanın ağlebi Garpta gelmesi kader-i ezelînin bir remzidir ki, Şarkı ayağa kaldıracak din ve kalbdir, akıl ve felsefe değil” diyor. Burada tekrar batı´dan felsefecilerin, doğu´dan peygamberlerin çıkmasının hikmetine vurgu yapıyor.

 

Şimdi Avrupa meselesine değinelim….

 

Farklı Avrupa´lardan kasıt, elbette bir ülkeler ayrımı yapmak meselesi değil. Burada Bediüzzaman Said Nursi Avrupa´da iki farklı akımdan bahsediyor. Nursi´nin tarifine göre, birinci akım gerçek hristiyanlığı temsil edecek. Bu akım hadislerde rivayet edildiği gibi, İslam ile birleşecek ve Hz. Mehdi´nin peşinden gidecek.

 

İkinci akım ise hristiyanlıktan uzaklaşacak, ikinci felsefenin anlayışıyla ve medeniyetin güya güzellikleriyle beraber insanları felakete uğratacak.

 

Eğer Avrupa´daki son 10 yılın gelişmelerine bakarsak, ikinci akımın hızla güçlendiğini ve yayıldığını görüyoruz. Avrupa genelinde kilise´den ayrılmalar ve bir ilahın varlığını inkar edenler, kemiyeten çoğalmakta. Yani kiliseler boş ve inananlar azalıyor. Hatta 2010 senesinde Almanya´da katolik kilisesinden ayrılanların sayısı yeni bir rekora imza attı.

 

Birinci akıma baktığımızda, öncelikle şu soruyu sormamız gerekiyor? Hakiki İsevilik nedir?

 

Bu bağlamda Bediüzzaman´ın „İslam ile birleşecek“ ve „Hz. Mehdiyle ortak hareket edecek“ ifadeleri gösteriyorki, hakiki isevilikten kasıt, Hz. İsa´nın tanrı veya tanrının oğlu olduğunu red edip, onu Peygamber olarak görmek.

 

Şimdi tekrar Avrupa´ya baktığımızda böyle bir akımı görmek mümkün. Yani Bediüzzaman´ın bahsettiği birinci akım (birinci Avrupa), sessizce, kemiyeten az da olsa, keyfiyeten yükselişte. Bu akım kendisini kiliseden sıyırmış, henüz kurumsallaşamamış veya cemaatleşememiş ferdlerden ibaret. Yani fikir olarak mevcut ve genel itibariyle akademik çevrelerde daha yaygın.

 

Zaten 5. Şua´nın 16. Meselesinde Bediüzzaman, Hz. İsa (as.) geri döndüğünde onu çok az kişi tanıyacağını belirtiyor. Hz. İsa ister şahıs olarak ister şahs-ı manevi olarak geri dönsün, etrafındakilerin az sayıda olduğunu farklı yerlerde izah ediyor.

 

Nitekim bu akımı temsil edenler şuan sessiz kalıyorlar. Seslerini duyurabilecek bir platform´ları yok. Fikirleri yüzünden kiliseden afaroz ediliyorlar, ama gelecekte bu akım Avrupa´ya hakim olacak.
Çünkü ikinci akımın getirdiği sefalet ve rezillik insanlığı bir çıkmazın içine sürükledi ve sürüklüyor. Psikolojik bunalımda olan insanlar, bu bataklıktan çıkmanın çözümünü mecburen Allah inancında bulacaklar.

 

Bunu yaparken İslam ile birleşmeleri de elzem. Said Nursi’ın 1907’lerde söylediği “Avrupa bir İslâm devletine, Osmanlı Devleti de bir Avrupa devletine hâmiledir. Bir gün gelip doğuracaklardır” sözlerini hatırlayalım. İşte yukarıda bahsettiğimiz mesele ile bu sözü tekrar ele alırsak, Avrupa´da yaşayan müslümanlar için önemli bir vazife, ehemmiyetli bir görev, büyük bir mesuliyet ve sorumluluk ortaya çıkıyor: İslamı hem lisan-ı hal ile, hem de lisan-ı kal ile temsil etmek ve özellikle Hz. İsa´nın peygamberliği konusuna ağırlık vermek.

 

 

 

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 03.05.2011

http://www.moralhaber.net/makale/iki-farkli-avrupa-felsefeciler-hz-isa-ve-gercek-hristiyanlar/

 

HaberAyna,

http://www.haberayna.com/yazarlar/cemil-sahinoz/iki-farkli-avrupa-felsefeciler-hz-isa-ve-gercek-hristiyanlar_393.html

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(29.04.2011) Anadilde Kur’an okumak

Anadilde Kur´an okumak

Bütün kitaplar bir kitabı daha iyi anlamak için okunur…

Şöyle bir genel kanaat var: Kur´an-ı Kerim anadilde anlaşılmaz. Okuyanın kafası karışır.

Halbuki hiç Kur´an´ı anadilinden okuyupda kafası karışan veya imansız olan birisine rastlamak mümkün değil.

Kur´an´ın neden arapça ve kolay anlaşılır olduğu yine Kur´an´da belirtiliyor: “Muhakkak ki, biz onu anlayasınız diye Arapça bir kitap olarak indirdik” (12:2), “Bunun dili ise açık seçik Arapça’dır.” (16:103), “(Ey Muhammed!) Biz Kur’ân’ı senin dilin üzere kolaylaştırdık ki, onunla Allah’tan korkup sakınanları müjdeleyesin, inat edenleri de korkutasın” (19:97), “İşte, sakınsınlar yahut hatırlamalarını sağlasın diye onu Arapça bir Kur’an olarak indirdik ve onda uyarılarımıza tekrar tekrar yer verdik.” (20:113), “Apaçık kitaba andolsun ki biz onu iyice anlayasınız diye Arapça bir Kur’an yaptık” (43:2,3), “Biz Kur’ân’ı senin dilinle indirip kolaylaştırdık. Umulur ki onlar öğüt alırlar” (44:58) ve “Andolsun ki biz, Kur’an’ı düşünüp öğüt almak için kolaylaştırdık. Hani düşünüp öğüt alan (yok mu)?” (54:17,22,32,40). Yani zaten Kur´an´ın arapça olmasının hikmetinden birisi anlaşılması için.

Diğer ümmetlere de, anlayabilsinler diye hep kendi dillerinde peygamberler gönderilmiş: “Biz, her peygamberi, ancak bulunduğu kavminin diliyle gönderdik ki, onlara apaçık anlatsın.” (14:4). Yani her kavme kendi dilinde vahiy gelmiş. Genellikle süryanice ve ibranice olarak geldiği bilinir. Hz. Adem´in ise bütün dilleri bildiği düşünülüyor.

Nitekim araplar da anadilinde Kur´an´ı okuduklarına rağmen, kafalarının karıştığına rastlamak mümkün değil.

Tam tersi…. Kur´an´ı anlayabileceği bir dilde okuyupta imana gelen veya kendisine çeki düzen veren bir çok kişi var. Aynı şekilde müslüman olan gayrimüslimler de Kur´an´ı arapça değil, kendi anadilinde okumuşlar ve bu sayede İslam´ı kendilerine din olarak seçmişler.

Hatta Yusuf İslam (eski ismiyle Cat Stevens) şöyle diyor: „Kur´an´ı okumadan önce müslümanları tanısaydım, asla müslüman olmazdım.“

Bu – aslında bizler için çok vahim olan – sözden şu dersi çıkarmamız gerekiyor: Kur´an´da bahsedilen yaşam tarzı ile müslümanların yaşam tarzı birbiriyle uyuşmuyor!

Bunda şaşıracak ne var ki? Okunmuyorki, içinde ne yazıldığı bilinsin!

Düşünün, size Çin Cumhurbaşkanı çince bir mektup yolluyor. Siz havanızı atıyorsunuz. Mektubu duvara asıyorsunuz. Arada sırada çince harfleri okumaya çalışıyorsunuz. Ama içeriğinden haberiniz bile yok.

Allah hepimize,

 

600 sayfalık bir kitap

114 bölümlük bir e-mail

6000 tweet yollamış

tabiri caizse…

Bu mektubu, kitabı, mail´i, tweetleri anlamak istiyorsak, elbette öncelikle anadilimizde okumamız gerekiyor. Anlamadığımız yerler olursa tabiki büyük alimlerin tefsirlerine başvuracağız. İbadetimizi tabiki arapça yapacağız.

Ama en azından hayatımızda bir kere anlayabileceğimiz bir şekilde Kur´an-ı Kerim´i okumamız gerekiyor.

Hatta okunması gereken ilk kitap, anadilimizde Kur´an olmalı.

Ondan sonra isterseniz bin kere arapça hatim edin.

Ama tersini yaptığınızda onbin kere bile hatim etseniz, içinde ne yazdığını, Allah´ın sizden ne istediğini, bilmedikten sonra, hayatımızda değimşimlerin olması çok zor.

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 29.04.2011

http://www.moralhaber.net/makale/anadilde-kuran-okumak/

http://twitter.com/Cemil_Sahinoez

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(27.04.2011) DOST TV – Misawa TV Iyi Haberler´de

DOST TV 27.04.2011 - Misawa TV Iyi Haberler´de

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Misawa TV - Videos, News, Berichte, Presse

(15.04.2011) Die neue Ayasofya (Nr.35) ist erschienen

Die interkulturelle, unabhängige Zeitschrift für Wissenschaft, Integration und Religion erscheint alle 3 Monate und kostet nur 2 Euro.

Ayasofya Nr.35 enthält u.a.:

– Mohammed – der Prophet des Einen (Ahmed Aries)
– Die religiöse Message von Ostern (Michael Sendker, Detlef Obens)
– Die Rückkehr des Propheten Jesus (Said Nursi)
– Jesus im Islam (Fatih Karahan)
– Jesus lebt (Hakan Celik)
– Die Rückkehr Jesu (Prof. Dr. Thomas Michel)
– Malcolm X
– Ein Reisebericht aus Bahrain (Selma Öztürk)
– Irrungen und Wirrungen. Wo leben wir eigentlich (Cemil Yildirim)
– Die zärtliche Fürsorge des Propheten für die Waisen (Mehmed Paksu)
– Sprachnachweis bei Ehegattennachzug aus dem Ausland (Abdul-Karim Alakus)

und Türkisch:

– Nihat Genc ile cok özel söylesi!!!!
– Alper ile cok özel söylesi!!!!
– Yerken Dikkat (Songül Sahinöz)
– Hz. Isayi nicin tartisiyorlar (Prof. Dr. Alaaddin Basar)
– Islam Felsefesi
– Ömrün Muhasebesi (Murat Ileri)
– Hz. Isa Dünyaya tekrar gelecek mi? (Sadi Eren)
– Taharet (Selma Öztürk)
– Siir Sayfasi
– Cocuk ve Aile Kösesi

Die Zeitschrift ist auf Türkisch und Deutsch.

Zum Bestellen:
http://lesen24.com/product_info.php?pName=ayasofya-nr35-jesus&osCsid=1f987411e04270283ea24bbace20ca6e

Das Ayasofya Jahresabonnement jetzt zum Vorteilspreis mit gratis Buch:
http://www.ayasofya-zeitschrift.de/?page_id=89

Ein Kommentar

Eingeordnet unter Ayasofya Zeitschrift, News, Berichte, Presse

(13.04.2011) Erkeğin tesettürü ne alemde?

Erkeğin tesettürü ne alemde?

Siz hiç „Komünist erkeklerin serüvenleri“, „Sosyalist erkeklerin maceraları“, „Erkek Psikolojisi“, „Erkek İlmihali“ veya „İslam´da Erkek“ isimli kitap, makale veya köşe yazısı okudunuz mu?

Muhtemelen hem okumamışsınızdır, hemde duymamışsınızdır.

Fakat „erkek“ kelimesi yerine „kadın“ kelimesini yerleştirdiğimizde, aynı soruya cevap şöyle olsa gerek: „O kadar çok varki, hangi birini okuyayım?“ Yani birisi ifratta, diğeri tefritte.

Elbette erkek hegemonyasında kadınlar istisnai durumları teşkil ediyorlar. Örneğin bütün ilmihaller ve namaz rehberleri erkekler için ve erkeklere göre yazılmıştır. Kadınlar “istisnai durumlar” kategorisine girer.

Tabiki bir konu hariç … tesettür konusu.

Tesettür denilince, hem ilk olarak hem de sadece kadınlar akla geliyor. Erkekler bu durumda istisna dahi olmuyorlar.

Halbuki tesettür emri insanlığa gelmiş. Sadece kadına veya erkeğe değil. Ama konu öyle „yaşanılıyorki“ ki, sanki sırf kadınlara has bir meseleymiş gibi.

Halbuki örtünmemek, dar giyinmek kadına nasıl caiz değilse, erkeğe de aynı ölçüde caiz değildir. Fakat bu konu üzerinde fazla durulmuyor. Örneğin bayanların tesettürüne azami derecede dikkat eden erkekler, acaba mütedeyyin erkeklerin futbol kıyafetlerine aynı hassasiyeti gösteriyorlar mı? Adalet bunu gerektirmez mi?

Kadınların tesettürü siyasete dahi malzeme oluyor. Fakat bir anlık kadının tesettürü siyasete alet edildiği gibi, erkeğin de tesettürü siyasete alet edildiğini düşünün. Nasıl bir tepki ile karşı karşıya kalırız? Biz erkekler kendimizi nasıl hissederdik?

Bu nedenle bu konuda daha hassas olmak gerekmez mi?

Genel anlamda tesettür konusunda daha hassas olmak gerekmez mi?

Misal, eşi sıcak havada tesettürden kaynarken, yanında kısa şort, kısa t-shirt ve terlikle gezen erkek daha ince düşünceli olması gerekmez mi? Mesela en azından vicdanı biraz sızlasa, fena mı olur?

Veyahut bir tesettürlü bayan ile konuşurken, kullanılan kelimelerde biraz hassasiyet olsa? Çünkü kullanılan kelime olarak da tesettür konusunda tam bir facia ile karşı karşıyayız. Tesettür, setr etmek, yani örtmek anlamına gelir. Fakat kullanılan kelime ´kapanmak´!? Halbuki insan kapanmaz, kapatılamaz… insan ancak üzerini örter, yani örtünür.

„Kapandı“ derken, aslında menfi (negatif) bir etki vermiş oluyoruz. Sanki hayata, insanlığa, sosyal yaşama kapanmış gibi. Halbuki sadece vücudunun belli yerlerini örtmüş oluyor. Kendisini kapatmış olmuyor. Yani hat dışı kalmıyor…

Tabi bir de kadının tesettürünü bilinçli olarak menfi olarak gösterme çabasında olan zihniyetler var. Bu zihniyetlerden yukarıda bahsettiğim hassasiyetleri beklemek ahmaklık olur.

Aslında bu zihniyetlere bir teşekkür borcum var…

Çünkü bu zihniyetler, sokakta her gördüğüm tesettürlüyü müdafa etmem gerekiyormuş gibi, gereksiz bir hisse kapılmama vesile oluyorlar… Ve netice itibariyle bana yukarıda bahsettiğim hassasiyeti veriyorlur. Bu anlamda sağolsunlar…

Gelecekte erkeğin tesettürüyle ilgili yazılar ve kitaplar okumak ve bu konuda daha hassas olabilme dileğiyle…

… esenle kalın.

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 13.04.2011
http://www.moralhaber.net/makale/erkegin-tesetturu-ne-alemde/

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(01.09.2010) Almanya´daki müslümanların sesi: Ayasofya Dergisi

Almanya´daki müslümanların sesi: Ayasofya Dergisi

 

 

Ayasofya dergisini iki arkadaş Mayıs 2002 senesinde Almanya´da çıkarmaya başlarlar. Öncelikle tamamen amatörce ve çok zorluklarla beraber çıkarılan dergi, her sayısıyla daha iyi olmaya başlar.

İlk senelerinde gençlerden oluşan ekibe, daha sonra tanınmış ve kaliteli yazarlarda eklenir. Ve bu sayede dergide hem yeni ve genç yazarlar, hemde tanınmış ve yılların yazarları buluşmuş oluyor. Genç yazarlar bu şekilde kendilerini yetiştirme imkanı buluyorlar. Dergide zaman zaman sadece müslüman yazarlar değil, aynı zamanda İslam´a dost olan gayri-müslimlerinde yazıları yayımlanır.

Ayasofya dergisi ilk sayısından itibaren iki lisanlı yayımlanmaya başlar. Hem türkçe, hemde almanca içerikli olan dergi, farklı kesimlere hitap eder. Türkler, almanlar, her milletten müslümanlar, gayri-müslimler, türkçeyi iyi bilmeyen türk gençleri ve alman müslümanlar derginin okur kitlesi haline gelir. Dergi hem anadilimiz türkçeye çok ehemmiyet veriyor, hemde yaşadığımız ülkenin dilinin öğrenilmesinin bir şart olduğunu vurguluyor.

Ayasofya dergisinin belki en büyük özelliği, Almanya´da yaşayan tüm İslami cemaatleri kucaklaması. Bu nedenle Almanya´da bulunan tüm İslami cemaatlerin mensupları Ayasofya dergisinde yazı yazıyorlar. Ve dergi cemaat ayırt etmeden tüm camii, tekke, dershane ve medreselere ulaşıyor. Bu, Ayasofyanın ´Almanya´da cemaatcilik olmaz, Almanya´da müslümanlık´ olur felsefesinin bir göstergesidir.

60 sayfadan oluşan Ayasofya dergisinde her sayıda Türkiye´den tanınmış simaların röportajlarıda bulunur. Aynı zamanda Ayasofya dergisi, şuan itibariyle göçmenler tarafından Almanya´da yayımlanan en eski dergi. Yani şuan yayınlanan dergilerin hepsi Ayasofya´dan sonra yayın hayatına başlamışlar.

Ayasofya dergisi 2500 tirajı ile üç ayda bir çıkar. Bu, Almanya şartlarında göçmenlerin çıkardığı bir dergi olması hasebiyle çok iyi bir rakam olsada, Ayasofya´nın hedefi dergiyi aylık 10000 tirajla çıkarmak.

Derginin abonelerinin %90ı Almanya´da bulunuyor. Fakat farklı ülkelerdende aboneler mevcut. Türkiye, İngiltere, Amerika, Hollanda, İsveç, Belçika, Avusturya ve Avustralya gibi ülkelerden aboneler var. Dergiye gayri müslimler arasında önemli akademisyenler, bakanlar, gazeteciler, psikologlar, eğitimciler, öğretmenler, polisler, yazarlar, siyasetciler, medya şirketleri, kilise temsilcileri, papazlar ve hatta alman istihbaratı dahi abone.

Ayasofya´nın misyonu İslam dinini Avrupa´da doğru bir şekilde tanıtabilmek. Gayrimüslimlere İslam dininin güzelliğini ve hoşgörülüğünü aktarabilmek. Bunu yaparkende türk okurlara İslamın kardeşlik ruhunu benimsettirmek. Çünkü Avrupa´da en lazım olanı cemaatler arası ittifak.

Ayasofya dergisi 31. sayısını Bediüzzaman Said Nursi özel sayısı olarak çıkardı. Yine türkçe ve almanca yazılardan oluşan sayıda, Said Nursi, 50. ölüm yıldönümü münasebetiyle tanıtılmış oldu. Özellikle alman müslümanların yazıları ve anlatımları Said Nursi´nin uhuvvet konusundaki rolünü bir daha göz önüne çıkardı.

Aynı zamanda Risale-i Nurları almancaya çevirmekte yardımcı olan Ayasofya ekibi, ilk defa ingilizce, ispanyolca ve fransızca Risale-i Nur sohbetleri düzenlemeye başlarlar. Yine aynı grup tarafından Kasım 1999da kurulan internet sitesi (www.misawa.de) Bochum Üniversitesinin yaptığı ve 42 İslami internetsitesinin araştırıldığı bir çalışmada “En büyük, en hosgörülü, en demokratik ve fikir özgürlüğünün en iyi gerçekleştirildiği internet sitesi” seçilir. Araştırmayı yapan profesör ve akademisyen ekibi, bu nitelikleri Risale-i Nurun insana verdiği anlayışa dayandırır ve bu özelliklerin kaynağı olarak Risale-i Nuru gösterir.

Cemil Şahinöz, Nur Vafki Dergisi, Eylül 2010, s.22

cemil@misawa.de

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Ayasofya Zeitschrift, Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(01.09.2010) Vakıfların ehemmiyeti

Vakıfların ehemmiyeti

Vakıflar çok eski bir geleneğe dayanıyorlar. Her din ve millette vakıflar vardır. 11. ve 19. Yüzyıllar arasında vakıf müessesesi çok önemli bir rol oynamış. Şelçuklular ve Osmanlı Döneminde vakıflara büyük ehemmiyet verilmiş. Bazen bir camii veya tekkeyi ayakta tutabilmek için, bazende hastane, medrese veya su kuyularını hizmete sunabilmek için vakıflar kurulmuş. Osmanlı döneminde hatta belli mevsimlerde ülke sınırlarından geçen göçmen kuşlara yuvalar yapmak için dahi vakıflar kurulmuştu. Dolayısıyla vakıflar geleneğimizde var.

Hatta müslüman diyarında vakıfların yeri o kadar önemli görülmüşki, kendisini dünya hayatından geri çeken ve sadece Allah rızası için hayatı boyunca hizmet etmeyi gönül eden insanlara dahi ´vakıf´ ismini vermişler…

Ortaçağ´da insanlar ´ahirete yatırım´ maksadıyla vakıflar kurmuşlar. Vakıflara yaptıkları yatırım ve maddi destekten dolayı, vefaatlarından sonrada sevap hanelerine hayırlı hizmetlerin yazılacağını ummuşlar.

Çünkü herhangi bir vakıfa yaptığınız maddi yardım, sadece vakıfın tüzüğünde yazılı olan ve kuruluş nedeni olan gayesi için kullanılır. Başka bir maksat veya gaye için kullanılması yasal olarak mümkün değildir.

Dolayısıyla ´uhrevi yatırım´ yapmak için vakıflar birebirdir. Çünkü bir insanın kendi başıyla her yere, her hayıra yetişmesi mümkün değil. İşte tam bu görevi vakıflar yerine getirir.

Örneğin lösemili çocuklara yardım etmek istiyorsunuz. Kendiniz yapsanız 2-3 kişiye ancak yardım edebilirsiniz. Ama yüzlerce, hatta binlerce çocuğa yardım etmeniz mümkün değil. Çünkü lösemili çocukları bulmanız gerekir, hastanelerle beraber çalışmanız gerekir, doktorlar ile irtibat halinde olmanız gerekir, bu konuyu her gün takip etmeniz gerekir, en son gelişmeleri ve teknolojiyi araştırmanız gerekir… Bunu sadece iyi bir ekip yapabilir. Vakıflarda bu ekipler mevcuttur… Onun için en doğrusu – misalimiz gereği – lösemili çocuklara yardım eden bir vakıfa yardımda bulunmak… Bu şekilde, sizin sayenizde, yüzlerce çocuğa yardım etmiş olunacak.

Bu bağlamda vakıfların çalışmalarını araştırmakta ehemmiyet var… Sizinde dünya görüşünüzü temsil ettiğini, sizinle beraber aynı gaye ve hedefe hizmet ettiğini düşündüğünüz vakıflara destek olmak gerekir.

Sizinde yapmak istediğiniz, ama bir türlü yapamadığınız bir hizmeti yapan vakıflar mutlaka vardır… Bu vakıfları bulmak, araştırmak ve maddi manevi destek vermek gerekir.

Çünkü vakıflara yapılan yatırım, aslında kendinize yaptığınız bir yatırımdır. Vakıfdaki elemanlar tabir-i caizse sizin istekleriniz doğrultusunda çalışan elemanlardan oluşuyor. Sizin isteyipte, yapamadığınızı sizin için yapıyorlar.

Yani vakıflardaki elemanlar başka hiç bir şey yapmıyorlar. Sadece vakfa yapılan yardımların – maddi ve manevi – yerine ulaşması için çabalıyorlar. Dolayısıyla sizin işinizi kolaylaştırıyorlar. Çünkü sizin isteyipte ulaştıramadığınız hizmeti en uç ucra köşelerine dahi – yine sizin yaptığınız yardımlar ile – ulaştırabiliyorlar…

Ve elbette sıkı bir denetimden geçiyorlar. Tüm dünyada vakıflar icin kanunlar vardır. Vakıflar bu kanunlara uymak zorundalar. Bu nedenle yapılan maddi yardımın yerine ulaştığından emin olabilirsiniz.

Bu bağlamda, vakıflara yapılan maddi ve manevi destekler boşa çıkmaz. Mutlaka yerini bulur. Sizede hem dünyada hemde ahirette meyvesini tatma imkanı verir. Siz vefaat ettikten sonra, vakıfın ayakta durduğu müddetce, sevap hanenize hayırlı hizmetler yazılır…

Cemil Şahinöz, Nur Vakfi Dergisi, Eylül, 2010, s.5

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(09.02.2010) Alman bir öğretmen: “Şu Türkler başörtüyü ne zaman bırakacaklar?“

Alman bir öğretmen: “Şu Türkler başörtüyü ne zaman bırakacaklar?“

“Kişi bilmediğinin düşmanıdır.“ Hz. Ali

Devlete ait bir kurumda özel seminer veriyorum. Seminere sadece alman öğretmenler katılıyor. Yaklaşık 80 öğretmen var. Konumuz: Türk kültürü…

 

Seminerin ortasında yaşlı bir öğretmen elini kaldırıyor ve bir soru soruyor: “İstanbul´da kimse başörtü takmıyor, peki Almanya´daki Türkler neden halen başörtüde ısrar ediyorlar? Biz Almanya´da yaşıyoruz, burada başörtü takmamaları gerekiyor.“

 

Diğer öğretmenler bu sorudan dolayı rahatsız oluyorlar.

 

Mırıldanmalar başlıyor.

 

Genç bir öğretmen, “Sanane, ister şapka takar, ister başörtü“ diyor.
Soruyu soran öğretmen şaşkın şaşkın etrafa bakıyor. Soruyu sorduğuna pişman oluyor.
Müdahale ediyorum… “Bir dakika arkadaşlar, beyefendiyi anlamaya çalışalım.”

 

Soruyorum: “Siz hiç İstanbul´a gittiniz mi?”

 

“Hayır gitmedim.”

 

“Peki nasıl böyle bir kanaate varıyorsunuz?”

 

“Gazetelerde okudum” diye yanıt veriyor.

 

“Benim elimde böyle bir veri veya istatistik yok. Birşey söyleyemeyeceğim, ama isterseniz kendiniz bir gün İstanbul´a gidin ve kendi gözlerinizle görün.”

 

Ve öğretmene bir soru soruyorum…
“İstanbul meselesinin dışında eğer müsaade ederseniz size bir soru sormak istiyorum.“

 

“Buyurun tabiki.“

 

Katolik papazlar evlenmiyorlar. Onlara evlenmelerini hiç söylediniz mi?

 

“Hayır, neden söyleyeyim ki? Anlayamadım…“

 

“Ama onlar Almanya´da yaşamıyorlar mı? Almanya´da herkes evleniyor. Onlarda uyum sağlayıp, evlensinler.“

 

Öğretmenden ses yok…

 

Bir soru daha soruyorum..
“Almanya´da bir çok budist yaşıyor. Bunların hiç biri et yemiyorlar. Hiç bunlara ´Madem Almanya´da yaşıyorsunuz, et yiyeceksiniz´ dediniz mi?“

 

“Hayır, demedim. Bu hoşgörüye aykırı olur“.

 

“Ama onlar da Almanya´da yaşıyorlar?“

 

“Tamamda, onlar dinleri gereği böyle hareket ediyorlar.”

 

Konuyu istediğim yere getiriyorum ve son bir soru daha soruyorum.

 

“O zaman son bir soru daha sormak istiyorum. Rahibeler de tesettüre bürünüyorlar. Hatta müslüman bayanlardan daha aşırı bir derecede. Evlerinde dahi tesettüre uyuyorlar. Müslüman bayanlarda en azından mahrem ve namahrem diye ayırım var. Ama rahibilerde yok. Peki bunlar niye açılmıyorlar? Bunlara niye ´açılın´ demiyoruz? Yoksa bunlar Almanya dışındamı yaşıyorlar?

 

Öğretmen tabiki ne demek istediğimi anlıyor ve şöyle cevap veriyor:

 

“Eğer müslümanlar dinleri ve inançları gereği örtünüyorlarsa, bir diyeceğim yok.“

 

Seminer devam ediyor….

 

Peygamberimizin (sav.) hadisleriyle süslediğim seminerin sonunda aynı öğretmen tekrar söz alıyor ve özür mahiyetinde şöyle söylüyor: “Bu Muhammed hakikaten çok iyi bir insanmış.

 

***

 

Yukarıdaki geçen olayda araştırılması gereken bir çok nokta var:

 

  1. Öğretmenin algısı, Türkiye´de – daha doğrusu İstanbul´da – tesettürün önemsiz olması. Bu durum nereden kaynaklanıyor acaba?

 

Acaba Türkiye´nin dışarıya yönelik çizdiği resim gerçeği yansıtmıyor mu?

 

  1. Öğretmen genelde dinlere ve inançlara saygı duyuyor ama başörtüye aynı hoşgörüyü gösteremiyor…

 

buna ilaveten üçüncü nokta

 

  1. Tesettürün, inanç gereği yapıldığını bilmiyor. Bir bilgi eksikliği var yani.

 

  1. Peygamberimizi de (sav.) tanımıyor olmalı ki, sözünde “hakikaten çok iyi bir insanmış” diyor.

 

Üçüncü ve dördüncü noktadaki eksiklikleri gidermek Almanya´daki müslümanların boyun borcu olsa gerek…  

 

  1. Genç ve yaşlı öğretmenler arasında fark var. Genç öğretmenler yabancılarla beraber büyüdükleri için, daha hoşgörülü olabiliyorlar.

 

***

 

Almanya´da çok farklı kültürlerden, dinlerden ve ırklardan insanlar yaşıyor. Ne kadarda “Biz göçmen ülkesi değiliz” dense dahi, çok farklı kültürden insanlar bu ülkede yan yana yaşıyorlar.

 

Bu beraberliğin huzurlu bir ortamda gerçekleşmesi için anlayış önemli. Diğer kültürleri ve dinleri en azından anlayama çalışmak lazım. Yapılan bazı hareketleri inançları veya dünya felsefeleri gereği yapan insanları hor görmemek lazım. Konu ne olursa olsun. Bu sadece tesettür için geçerli değil. Eğer samimi bir şekilde uyum (entegrasyon) için çabalıyorsak, her iki tarafta – azınlık ve çoğunluk – birbirini anlamaya çalışmalı.

 

Hz. Ali´nin “Kişi bilmediğinin düşmanıdır” sözüyle hareket ile… insan bilmeye başlayınca sevmeyede başlar. Önce marifet sonra muhabbet.. Ve sonunda anlayış gösterir.

 

Nasıl Almanlar İslam dinini ve Türk kültürünü öğrenmekte çaba gösteriyor iseler, bizlerde aynı şekilde onların kültürlerini ve dinlerini öğrenmeye çalışmalıyız. En azından temel bilgileri bilmeliyiz ki, hangi hareketi hangi nedenden dolayı yaptıklarını kavrayabilelim.

Cemil Şahinöz, İkinci Vatan, 09.02.2010

http://ikincivatan.eu/alman-bir-ogretmen-%E2%80%9Csu-turkler-basortuyu-ne-zaman-birakacaklar%E2%80%9C-makale,141.html

Cemil Şahinöz, Moral Haber, 10.02.2010
http://www.moralhaber.net/yazidetay.php?Yazi_id=14475&yazar=493

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(17.12.2009) Minare yasağının olumlu yönleri

Minare yasağının olumlu yönleri

„Güzel gören, güzel düşünür.
Güzel düşünen, hayatından lezzet alır“
Said Nursi

Bardağın dolu tarafına bakabilmek için, İsviçre´de yapılan ve yeni minarelerin yapılmasının yasaklanmasıyla sonuçlanan referandumu tekrar gözden geçirelim.

Öncelikle referanduma katılanların %57,5i minareye karşı çıktıklarına göre, %42,5i minareyi onayladılar demektir. İsviçre halkının sadece %4,5inin müslüman olduğunu düşünürsek, bu kadar insanın yasağa karşı gelmeleri aslında sevindirici bir olaydır. Demekki biraz daha gayret sarf edilse, Avrupa´nın göbeğinde bulunan gayrimüslim bir ülkenin halkının yarısından fazlası, İslamın açık bir sembolü olan minareyi onaylayacaklar.

11 Eylül olayını hatırlayalım. O korkunç saldırıdan sonra tüm dünya İslamı araştırmaya başladı. Kur´an-ı Kerim adeta yok sattı. Yüzlerce yeni kitaplar yazıldı. Tabiki olumsuz makaleler ve yazılarda arada kaynadı. Fakat bir çok insan, “bize saldıran şu İslam dinini tanıyalım“ diyerek “gerçek İslamı“ öğrenip, bu dinin hiçte saldırgan olmadığını, tam aksine hoşgörü, sevgi ve insanlığın kaynağı oldugunu öğrendiler.

Danımarkada yayımlanan iğrenç karikatürleride hatırlayalım. Peygamber Efendimizi (sav.) çirkin bir şekilde gösteren bu resimler sayesinde, herkes Kainatın Efendisini araştırmaya başladı. Tüm Avrupa´da “Hz.Muhammed“ konulu konferanslar verildi. Ve dikkat çeken başka bir olay: Bu karikatürlerden bahseden gayrimüslim medya, hep şu ifadeyi kullandılar: „Peygamber Muhammed…..“. İnanmasalar dahi, Hz. Muhammed´e Peygamber diye hitap ettiler.

Şimdi minare yasağındada aynısını görüyoz.

İslamı öğrenmek için camileri ziyaret eden gayrimüslim sınıflar, öğretmenler, ziyaretçiler vs. hep minare hakkında bilgi istiyorlar. Eskiden minareler hakkında soru dahi akıllarına gelmeyenler, artık minareyi, yani küçük detayları dahi, öğrenmek istiyorlar. Daha önce “başörtü“, “tesettür“, “domuz eti“, “cihad“ gibi konular ele alınırken, artik “minare“de bu serüvene katılmış bulunuyor.

Adeta müslümanlara kendilerini ifade edebilmek için yeni bir fırsat daha doğdu.

Bu olaylar bize, Allah´ın kendi dinini isterse bir zalimle istersede bir gafille yüceltebileceğini hatırlatıyor. Yani müslümanlar kendilerine düşen görevlerini yapmadıklarında, Cenab-ı Allah bu yüce dinini böyle zalimlerin eliyle yine tüm dünyaya tanıtıyor ve ilan ediyor.

Minare yasağının bu olumlu yönüne bakıp, minarelerin işlemlerini, vazifelerini, sembollerini anlatma imkanı, gurbetçilerin eline verildi. Fırsattan faydalanmak lazım…

Cemil Şahinöz, Moral Haber, 17.12.2009
http://www.moralhaber.net/yazidetay.php?Yazi_id=13863&yazar=493

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(12.11.2009) Eşit Haklar

Eşit Haklar

“Önce farenin şerrini defet, sonra buğday biriktirmeye çalış.“
Hz. Mevlana

Hangi ülkede yaşıyorsanız yaşayan. O ülkeye uyum sağlayabilmek için, kendinizi rahat hissedebilmeniz için, eşit hakların geçerli olması gerekiyor.

Yani başkalarına verilen hakların tamamen aynısı sizin içinde geçerli olması gerekiyor. Ve dolayısıyla size verilen hakların aynısı başkalarınada verilmesi gerekiyor.

Örneğin bir iş görüşmesine gittiğinizde türk veya arap, alman veya ingiliz, başörtülü veya kısa şortlu, kel veya uzun saçlı vs. olduğunuz önem taşımamalı. Sadece o iş için gereken kabiliyetlerinize bakılmalı ve işe alınıp alınmadığınız bu faktörlere göre belirlenmeli.

Eşit hakların olması toplumsal barış ve huzur içinde çok önemli. Kıyafeti, ırkı, dili ve dini yüzünden aşağılanan veya hakları elinden alınan insanların, yaşadıkları toplumlarda huzur bulmaları imkansızdır. Böyle bir ortamda daima huzursuzluk ve anarşi hakim olur.

***

Eşit haklar konusu Almanya´da da son yıllarda tartışılan en önemli konular bir tanesi. Özellikle eğitim ve iş dünyasında bir eşitsizlik söz konusu. Bir çok araştırmanın sonuçlarına göre, Almanyada başarılı olmak için iyi gelirli olmak ve göçmen çocuğu olmamak gerekiyor. Yani iyi gelirli olmayan almanlar dahi eğitim sisteminin belli taşlarına çakılıp kalıyorlar.

Somut bir örnek: Bielefeld şehrinde yapılan sosyolojik bir araştırmadan bahsedelim. İki sayfalık bir metin yirmi öğretmene veriliyor. Deniliyorki: “Bu yazıyı bir tıp profesörünün çocuğu yazdı. Çocuk ilmi dergiler okumasını seviyor. Lütfen bu metine not verin“. Bu bilgilere göre öğretmenlerin 12 tanesi metine en iyi notu, yani “pekiyi“ veriyorlar. Üç tanesi “iyi“ notunu, geriye kalan beş kişide “orta“ notunu veriyorlar.

Aynı metin yirmi farklı öğretmene veriliyor. Bu sefer şöyle deniliyor: “Bu yazıyı işci bir ailenin çocuğu yazdı. Çocuk genelde kitap okumaz, okursada müstehcen dergiler okur.“ Öğretmenlerden hiç biri aynı metine “pekiyi“ notunu vermiyor. Sadece dört tanesi “iyi“ notunu veriyor. Geriye kalanlar kötü notlar veriyorlar.

Öğretmenlerin farklı olduğunu, fakat metinin aynı olduğunu göz önünde bulundurarak, böyle tamamen farklı sonuçların ortaya çıkması, okul sisteminde eşit haklarin olmadığını açık ve net şekilde gösteriyor.

Son senelerde yapılan PİSA, İGLU ve OECD araştırmaların sonuçlarıda hep aynı: Almanya´da, özellikle okullarda, eşit haklar yok. Yani kısacası herkesin şansı aynı değil. Bazıları doğuştan daha şanslı…

Kılık – kıyafet konusundada aynısı geçerli. Yüzlerce başörtülü kızın üniversitelerde öğretmenlik okuduğunu müşahede ediyoruz. Maalesef bu kızların neredeyse hiç biri, başörtüleri yüzünden, öğretmenlik yapamayacaklar. Öğretmenlik diplomalarını alabilmelerine rağmen, öğretmen olamıyorlar. Demekki öğretmen olabilmek için, birde başörtüsüz olmak gerekiyormuş…

Bu şuna benziyor: Size araba sürebilmek için ehliyet veriyorlar, ama diyorlarki: “Yolda araba sürme.”.. ne hazin bir çelişki…

Çelişkilerden bahsetmişken….

Almanca dilini öğrenmenin ne kadar önemli olduğunu hepimiz biliyoruz. Yaşadığımız bu ülkeye uyum sağlayabilmek için bu dili bilmek şart.

Fakat… Amma velakin…. Vel hasıl…

Dilbilimcilerin ve piskologların ortak bir dille söyledikleri bir gerçek var: Anadilini bilmeyen, başka bir dili doğru dürüst öğrenemez. Durum böyle iken, Almanya´da anadil dersleri birer birer okullardan kaldırılıyor. “Kendi dilini öğrenebilme” hakkı binlerce insanın elinden alınıyor…

Eşit haklar dedik…

Eşit hakların verilmesi bir lüks değildir. Bu bir şarttır. Her insan, hangi dinden, dilden, ırktan, renkten olursa olsun… aynı haklara sahip olmalı. Ancak bu şekilde uyum ve entegrasyon gerçekleşebilir.

Esenle kalın, efendim…

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 12.11.2009
http://www.moralhaber.net/yazidetay.php?Yazi_id=13478&yazar=493

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(30.05.2009) Alman mahkemenin ‚şeriat‘ kararı

Alman mahkemenin ‚şeriat‘ kararı

Almanya okullarındaki zorunlu yüzme derslerine Müslümanların yaptığı itirazlar mahkeme tarafından olumlu karşılandı

Risale Haber-Almanya okullarındaki zorunlu yüzme derslerine Müslümanların yaptığı itirazlar mahkeme tarafından olumlu karşılandı.

Moral Haber yazarı Cemil Şahinöz, Almanya okullarındaki zorunlu yüzme derslerine Müslümanların yaptığı itirazların mahkeme tarafından nasıl anlayışla karşılandığını yazdı.

Mahkemenin kararının hakperstlik örneği olduğunu ifade eden Şahinöz’ün aktardığı olay şöyle:

„Almanya’da müslüman öğrenciler okullarda zorunlu yüzme derslerinde sıkıntı çekiyorlar. Erkek-Kız karışımı olsun, tesettür meselesi olsun, tartışılan bir çok mesele var. Okul toplantıları, veli toplantıları, medya, eleştirmenler… bir çok sekilde bu konu tartışıldı, ele alındı.
Olaylar mahkemeye intikal etti ve karar verildi:

“Müslümanların bu tavrı, dinleri gereğidir. Yoksa alman okullarını protesto için değil. Bu nedenle, yüzmeyi öğrenebilmeleri için, imkan sunmamız gerekiyor. Tesettüre uyabilmeleri için, okuldaki yüzme derslerinde haşema giyebilirler. Yüzme derslerinde erkek-kız ayırımı isteyebilirler. Bunlara hiç bir okul itiraz edemez. Haklarıdır.“

Şahinöz mahkeme kararını şöyle yorumladı:

„Karar bu. Yani mesele “Bu müslümanları nasıl yoldan çıkarıpta, şu havuza sokabiliriz“ değil. “Başlarını açalım, dinleri gereği günah işlesinler“ değil… Mesele “Yüzme öğrenmek“.
Şimdiye kadar bu iznin verilmemesi, müslümanları anlamamaktan ileri geliyordu. Yani onların itirazlarının dinleri gereği olduğu anlaşılmamıştı. Hz. Ali’nin dediği gibi: ”İnsan bilmediğinin düşmanıdır.“ Ama durum anlaşıldıktan sonra, ortada bir inat değil, hakiki bir dini gerekçe olduğu ortaya çıkınca, net bir karar verildi. Müslümanların yüzmeye karşı olmadıkları ortaya çıktı…
Yoksa Peygamber Efendimiz (sav.) 1400 sene önce, çölün ortasında, neden yüzmeyi teşvik etsin, neden bir babaya evlatlarına yüzmeyi öğretme görevini versin?
Alman makamlarını bu hakperest davranışları ve anlayışları yüzünden, adaletli kararları için tebrik ediyoruz…“

Risale Haber, 30.05.2009

http://www.risalehaber.com/news_detail.php?id=57785

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter News, Berichte, Presse

(28.05.2009) Alman okullarında haşema izni

Alman okullarında haşemi izni

Hakperest ve adeletli olmak, iki önemli vasıflardır. Bu vasıflar, kimin elinde olursa olsun, karşıdaki insana güven verir. Öte yandan inatçılık ve adaletsizlik karmaşa doğurur. Anlaşmazlık ve kavga meydanı ortaya çıkar. İkincisi için örnekler boldur. Bu nedenle biz birinciye, yani hakperestliğe bir örnek getirelim…

Olay şu: Almanya´da müslüman öğrenciler okullarda zorunlu yüzme derslerinde sıkıntı çekiyorlar. Erkek-Kız karışımı olsun, tesettür meselesi olsun, tartışılan bir çok mesele var. Okul toplantıları, veli toplantıları, medya, eleştirmenler… bir çok sekilde bu konu tartışıldı, ele alındı.

Olaylar mahkemeye intikal etti…

… ve karar verildi:

“Müslümanların bu tavrı, dinleri gereğidir. Yoksa alman okullarını protesto için değil. Bu nedenle, yüzmeyi öğrenebilmeleri için, imkan sunmamız gerekiyor. Tesettüre uyabilmeleri için, okuldaki yüzme derslerinde haşema giyebilirler. Yüzme derslerinde erkek-kız ayırımı isteyebilirler. Bunlara hiç bir okul itiraz edemez. Haklarıdır.“

Karar bu.

Yani mesele “Bu müslümanları nasıl yoldan çıkarıpta, şu havuza sokabiliriz“ değil. “Başlarını açalım, dinleri gereği günah işlesinler“ değil… Mesele “Yüzme öğrenmek“.

Şimdiye kadar bu iznin verilmemesi, müslümanları anlamamaktan ileri geliyordu. Yani onların itirazlarının dinleri gereği olduğu anlaşılmamıştı. Hz. Ali´nin dediği gibi: ”İnsan bilmediğinin düşmanıdır.“ Ama durum anlaşıldıktan sonra, ortada bir inat değil, hakiki bir dini gerekçe olduğu ortaya çıkınca, net bir karar verildi. Müslümanların yüzmeye karşı olmadıkları ortaya çıktı…

Yoksa Peygamber Efendimiz (sav.) 1400 sene önce, çölün ortasında, neden yüzmeyi teşvik etsin, neden bir babaya evlatlarına yüzmeyi öğretme görevini versin?

***

Alman makamlarını bu hakperest davranışları ve anlayışları yüzünden, adaletli kararları için tebrik ediyoruz…

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 28.05.2009
http://www.moralhaber.net/yazidetay.php?Yazi_id=11698&yazar=493

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler