Schlagwort-Archive: secim

(03.05.2011) “Die Jugend braucht Perspektiven”

“Die Jugend braucht Perspektiven”

Cemil Sahinöz ist deutsch-türkischer Soziologe, Journalist, Autor und Doktorand der Theologie und Islamwissenschaften. Er konnte bereits in vielen türkischen sowie deutsch-islamischen Zeitungen und Zeitschriften Kolumnen schreiben. Er ist außerdem Gründer und Chefredakteur der Ayasofya-Zeitschrift. Zudem ist er als Integrationsbeauftragter des DRK für den Kreis Güterloh und als psychologischer Familienberater zuständig.

Hallo Herr Sahinöz. Sie sind Redakteur der Zeitschrift „Ayasofya“. Welche Ziele haben Sie sich da gesetzt. Was wollten Sie vor der Gründung der Zeitschrift erreichen?

Die Ayasofya entstand als Idee im Rahmen unserer Misawa Projekte. Wir hatten das Gefühl, dass es an jungen muslimischen Autoren in Deutschland fehlt. Diese Lücke wollten wir mit der Ayasofya füllen. Die Ursprungsidee war, junge Autoren mit professionellen Autoren zusammenzubringen, um sie auszubilden. Dabei legten wir großen Wert darauf, dass die Zeitschrift unabhängig bleibt. Daher holten wir uns junge Autoren aus allen islamischen Gruppierungen und Orientierungen. Mai 2001 war es dann soweit. Die erste Ausgabe erschien. Seit dem erscheint die Zeitschrift alle drei Monate ununterbrochen. In den folgenden Jahren hat sich dann ein weiteres Ziel ergeben: ein Netzwerk an muslimischen Autoren aufzubauen. Daran arbeiten wir jetzt.

Schätzen Sie die Zeitschrift erfolgreich ein?

Ob die Ayasofya erfolgreich ist oder nicht, kann ich nicht beurteilen. Das wäre nicht objektiv. Ich kann ihnen aber sagen, dass wir Abonnenten aus vielen Ländern haben, wie z.B. Österreich, Türkei, USA, Luxemburg, Frankreich, Australien, Niederlande, England, Schweiz und natürlich Deutschland. Zudem ist die Ayasofya, so weit mit bekannt, die einzige muslimische Zeitschrift in Deutschland, die ununterbrochen seit 10 Jahren als Printausgabe erscheint. Ich denke, wenn wir bald die 10.000 Auflagen-Hürde geknackt haben, können wir erfolgreicher werden.

Sie sind sehr bekannt wegen ihren Beiträgen zur hiesigen Integration besonders der Muslime. Außerdem sind Sie offizieller Integrationsbeauftragter. Wie gelingt ihrer Meinung nach eine Integration?

Ich denke nicht und ich hoffe auch nicht, dass ich sehr bekannt bin. Popularität schadet der eigentlichen Arbeit. Ich denke Integration kann nur dann gelingen, wenn nicht mehr auf Ethnie oder die Herkunft geachtet wird. Also wenn ich als Autor angesehen werde und nicht mehr als türkischer, deutscher oder deutsch-türkischer Autor.

Was sind die Probleme und wie sollten Muslime vorgehen?

Die Probleme in der Gesellschaft sind nicht ethnisch bedingt. Sie sind eher abhängig von der sozialen Herkunft. Hier dran muss gearbeitet werden. Chancengleichheit muss auf allen gesellschaftlichen Ebenen und für alle gesellschaftlichen Güter vorhanden sein. Gleichzeitig sollten Muslime in Deutschland nicht mehr in ihre Ursprungsheimat investieren, weder materiell noch geistlich. Ein Heimatbezug zu Deutschland zu entwickeln, wird ein wichtiger Faktor für die Integration sein. Dieser großen Herausforderung müssen sich beide Seiten stellen.

Welche Vision sollten muslimische Jugendliche in Deutschland haben? Vielleicht eins zwei Worte zur Öffentlichkeitsarbeit und aktiver Teilnahme am gesellschaftlichen Leben?

Allgemein denke ich, egal ob muslimisch oder nicht, dass die Jugendlichen in Deutschland perspektiv- und ziellos sind. Es fehlt ihnen an Orientierungen und Wegen. Bei muslimischen Jugendlichen sehe ich zu oft, dass sie sehr gute Projekte auf die Beine bringen, die dann aber nach einigen Jahren, spätestens nach Beendigung des Studiums, eingestampft werden, weil die Projekte nichts anderes waren als eine Art Zeitvertreib während des Studiums und die Beteiligten auseinander driften. Daher wünsche ich mir eine muslimische Jugend in Deutschland, die zielstrebig arbeitet, sich für die gesamte Gesellschaft aktiv einsetzt und höhere Ziele hat als persönlicher materieller Reichtum, Anerkennung oder Status. Denn wir leben alle in Deutschland und sollten für die deutsche Gesellschaft, zu der Muslime als auch Nichtmuslime gehören, aktiv beitragen. Ich würde mir wünschen, dass das Zahnräder-Netzwerk, welches das Potenzial dazu hat, diese wichtige Aufgabe unter den muslimischen Jugendlichen fördert.

Im Rahmen ihrer Arbeiten als Buchautor; wie waren die Leserfeedbacks, auf welche Themen legen Sie besonders wert und was planen Sie sich für die Zukunft?

Es kommen sowohl positive Feedbacks als auch negative. Beides ist gut und wichtig. Womit man gar nichts anfangen kann sind persönliche Angriffe, Neid oder übertriebenes Lob. Das sind Extrempunkte, die zu nichts beitragen. Die Themen, mit denen ich mich beschäftige, sind soziologischer, theologischer, philosophischer und psychologischer Natur. Von den anderen Wissenschaften verstehe ich nicht viel. Daher halte ich mich raus. Übrigens würde ich mir dies von anderen Autoren ebenfalls wünschen. Ich möchte niemanden persönlich angreifen, aber es ist wohl ein deutsches Phänomen, das plötzlich Juristen, Informatiker, Wirtschaftler oder BWLer zu Theologen mutieren. Das macht nicht viel Sinn, da die Methoden und Arbeitsweisen dieser Wissenschaften sehr unterschiedlich sind. So bleiben die Debatten immer auf dem gleichen Level. Man kommt nicht weiter. Im Moment arbeite ich am Buch „Islamisches Wörterbuch“ und an einem türkischen Buch. Beide Bücher sind fertig geschrieben, so dass bald die Verlagssuche beginnen kann. Danach ist aber erst einmal Schluss mit dem Bücherschreiben. Meine Doktorarbeit schreibt sich ja nicht von selbst.

Das Interview führte Fatih Cicek

Integrationsblogger, 03.05.2011

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter News, Berichte, Presse

(03.05.2011) İki farklı Avrupa: Felsefeciler, Hz. İsa ve gerçek Hristiyanlar

İki farklı Avrupa – Felsefeciler, Hz. İsa ve gerçek Hristiyanlar

 

 

Bediüzzaman Said Nursi eserlerinde iki farklı Avrupa´dan bahsediyor. Mesnevi-i Nuriye´nin Zühre bölümünde ve 17. Lem´a´nın 5. Nota´sında konuya değiniyor ve bu iki Avrupa´yı şu şekilde tarif ediyor:

 

  1. Avrupa: „İsevîlik din-i hakikîsinden aldığı feyizle hayat-ı içtimaiye-i beşeriyeye nâfi san’atları ve adalet ve hakkaniyete hizmet eden fünunları takip eden (Avrupa).“

 

  1. Avrupa: „Felsefe-i tabiiyenin zulmetiyle, medeniyetin seyyiâtını mehâsin zannederek beşeri sefâhete ve dalâlete sevk eden bozulmuş ikinci Avrupa.“

 

Bediüzzaman´ın tahminen 1923lerde yazdığı bu ifadeleri biraz daha açmadan ve bugünün şartlarıyla karşılaştırmadan önce, kısaca felsefe konusuna değinelim. Bediüzzaman hiç bir konuda yapmadığı gibi, bu konuda da genelleme yapmıyor. Külliyen felsefeye karşı değil. Bunu yazdığı başka bir mektuptan anlıyoruz. Emirdağ Lahikasında felsefeyi de ikiye ayırıyor ve şöyle yazıyor:

 

  1. Felsefe: „Felsefenin hayat-ı içtimaiye-i beşeriyeye ve ahlâk ve kemalât-ı insaniyeye ve san’atın terakkiyatına hizmet eden felsefe ve hikmet kısmı ise, Kur’an ile barışıktır. Belki Kur’anın hikmetine hâdimdir, muaraza edemez. Bu kısma Risale-i Nur ilişmiyor. […] Müstakim, menfaatdar felsefeye ilişmiyor.”

 

  1. Felsefe: “İkinci kısım felsefe, dalalete ve ilhada ve tabiat bataklığına düşürmeye vesile olduğu gibi sefahet ve lehviyat ile gaflet ve dalaleti netice verdiğinden ve sihir gibi hârikalarıyla Kur’anın mu’cizekâr hakikatlarıyla muaraza ettiği için, Risale-i Nur’un ekser eczalarında mizanlarla ve kuvvetli ve bürhanlı müvazenelerle felsefenin yoldan çıkmış bu kısmına ilişiyor, tokatlıyor.”

 

Yine aynı Lahikanın başka bir yerinde “Fen ve Felsefenin dalalet kısmı – yani Kur´anla barışmayan, yoldan çıkmış, Kur´ana muhalefet eden kısmı” diye tarif ediyor.

 

Göründüğü gibi Bediüzzaman´ın karşı çıktığı felsefe akımı İmam Gazali´nin „Tahafut al-Falasifa“ eserinde çürütmeye çalıştığı felsefe anlayışı. Bu akım ikinci Avrupa ile birebir uyuşuyor. İkisi de dalaleti, imansızlığı ve sefaleti yaygınlaştırma derdinde. Hikmet peşinde olması gereken felsefe, bu anlamda hikmet peşinde değil, insanı bir zevk makinesi haline getirme peşinde.

 

Ayrıca Bediüzzaman, 1922de Ankara´da mecliste verdiği meşhur “Namaz Beyannamesi”nde “Enbiyanın ekseri Şarkta ve hükemanın ağlebi Garpta gelmesi kader-i ezelînin bir remzidir ki, Şarkı ayağa kaldıracak din ve kalbdir, akıl ve felsefe değil” diyor. Burada tekrar batı´dan felsefecilerin, doğu´dan peygamberlerin çıkmasının hikmetine vurgu yapıyor.

 

Şimdi Avrupa meselesine değinelim….

 

Farklı Avrupa´lardan kasıt, elbette bir ülkeler ayrımı yapmak meselesi değil. Burada Bediüzzaman Said Nursi Avrupa´da iki farklı akımdan bahsediyor. Nursi´nin tarifine göre, birinci akım gerçek hristiyanlığı temsil edecek. Bu akım hadislerde rivayet edildiği gibi, İslam ile birleşecek ve Hz. Mehdi´nin peşinden gidecek.

 

İkinci akım ise hristiyanlıktan uzaklaşacak, ikinci felsefenin anlayışıyla ve medeniyetin güya güzellikleriyle beraber insanları felakete uğratacak.

 

Eğer Avrupa´daki son 10 yılın gelişmelerine bakarsak, ikinci akımın hızla güçlendiğini ve yayıldığını görüyoruz. Avrupa genelinde kilise´den ayrılmalar ve bir ilahın varlığını inkar edenler, kemiyeten çoğalmakta. Yani kiliseler boş ve inananlar azalıyor. Hatta 2010 senesinde Almanya´da katolik kilisesinden ayrılanların sayısı yeni bir rekora imza attı.

 

Birinci akıma baktığımızda, öncelikle şu soruyu sormamız gerekiyor? Hakiki İsevilik nedir?

 

Bu bağlamda Bediüzzaman´ın „İslam ile birleşecek“ ve „Hz. Mehdiyle ortak hareket edecek“ ifadeleri gösteriyorki, hakiki isevilikten kasıt, Hz. İsa´nın tanrı veya tanrının oğlu olduğunu red edip, onu Peygamber olarak görmek.

 

Şimdi tekrar Avrupa´ya baktığımızda böyle bir akımı görmek mümkün. Yani Bediüzzaman´ın bahsettiği birinci akım (birinci Avrupa), sessizce, kemiyeten az da olsa, keyfiyeten yükselişte. Bu akım kendisini kiliseden sıyırmış, henüz kurumsallaşamamış veya cemaatleşememiş ferdlerden ibaret. Yani fikir olarak mevcut ve genel itibariyle akademik çevrelerde daha yaygın.

 

Zaten 5. Şua´nın 16. Meselesinde Bediüzzaman, Hz. İsa (as.) geri döndüğünde onu çok az kişi tanıyacağını belirtiyor. Hz. İsa ister şahıs olarak ister şahs-ı manevi olarak geri dönsün, etrafındakilerin az sayıda olduğunu farklı yerlerde izah ediyor.

 

Nitekim bu akımı temsil edenler şuan sessiz kalıyorlar. Seslerini duyurabilecek bir platform´ları yok. Fikirleri yüzünden kiliseden afaroz ediliyorlar, ama gelecekte bu akım Avrupa´ya hakim olacak.
Çünkü ikinci akımın getirdiği sefalet ve rezillik insanlığı bir çıkmazın içine sürükledi ve sürüklüyor. Psikolojik bunalımda olan insanlar, bu bataklıktan çıkmanın çözümünü mecburen Allah inancında bulacaklar.

 

Bunu yaparken İslam ile birleşmeleri de elzem. Said Nursi’ın 1907’lerde söylediği “Avrupa bir İslâm devletine, Osmanlı Devleti de bir Avrupa devletine hâmiledir. Bir gün gelip doğuracaklardır” sözlerini hatırlayalım. İşte yukarıda bahsettiğimiz mesele ile bu sözü tekrar ele alırsak, Avrupa´da yaşayan müslümanlar için önemli bir vazife, ehemmiyetli bir görev, büyük bir mesuliyet ve sorumluluk ortaya çıkıyor: İslamı hem lisan-ı hal ile, hem de lisan-ı kal ile temsil etmek ve özellikle Hz. İsa´nın peygamberliği konusuna ağırlık vermek.

 

 

 

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 03.05.2011

http://www.moralhaber.net/makale/iki-farkli-avrupa-felsefeciler-hz-isa-ve-gercek-hristiyanlar/

 

HaberAyna,

http://www.haberayna.com/yazarlar/cemil-sahinoz/iki-farkli-avrupa-felsefeciler-hz-isa-ve-gercek-hristiyanlar_393.html

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(29.04.2011) Anadilde Kur’an okumak

Anadilde Kur´an okumak

 

Bütün kitaplar bir kitabı daha iyi anlamak için okunur…

 

 

Şöyle bir genel kanaat var: Kur´an-ı Kerim anlaşılmaz. Okuyanın kafası karışır.

 

Halbuki hiç Kur´an´ı anadilinden okuyupda kafası karışan veya imansız olan birini duymadım.

 

Kaldıki Kur´an´ın neden arapça ve kolay anlaşılır olduğu yine Kur´an´da belirtiliyor: “Muhakkak ki, biz onu anlayasınız diye Arapça bir kitap olarak indirdik” (12:2). “(Ey Muhammed!) Biz Kur’ân’ı senin dilin üzere kolaylaştırdık ki, onunla Allah’tan korkup sakınanları müjdeleyesin, inat edenleri de korkutasın” (19:97). “Apaçık kitaba andolsun ki biz onu iyice anlayasınız diye Arapça bir Kur’an yaptık” (43:2,3). “Biz Kur’ân’ı senin dilinle indirip kolaylaştırdık. Umulur ki onlar öğüt alırlar” (44:58), “Andolsun ki biz, Kur’an’ı düşünüp öğüt almak için kolaylaştırdık. Hani düşünüp öğüt alan (yok mu)?” (54:17,22,32,40) Yani zaten Kur´an´ın arapça olmasının hikmetinden birisi anlaşılması için.

 

Diğer ümmetlere de, anlayabilsinler diye hep kendi dillerinde vahiy gelmiş: “Biz, her peygamberi, ancak bulunduğu kavminin diliyle gönderdik ki, onlara apaçık anlatsın.” (14:4). Yani her kavme kendi dilinde vahiy gelmiş. Genellikle süryanice ve ibranice olarak geldiği bilinir. Hz. Adem´in ise bütün dilleri bildiği düşünülüyor.

 

Nitekim araplar da anadilinde Kur´an´ı okuduklarına rağmen, kafalarının karıştığını hiç görmedim.

 

Tam tersi…. Kur´an´ı anlayabileceği bir dilde okuyupta imana gelen veya kendisine çeki düzen veren bir çok kişi tanıyorum. Kaldıki müslüman olan gayrimüslimler de Kur´an´ı arapça değil, kendi anadilinde okumuşlar ve bu sayede İslam´ı kendilerine din olarak seçmişler.

 

Hatta Yusuf İslam (eski ismiyle Cat Stevens) şöyle diyor: „Kur´an´ı okumadan önce müslümanları tanısaydım, asla müslüman olmazdım.“

 

Bu – aslında bizler için çok vahim olan – sözden şu dersi çıkarmamız gerekiyor: Kur´an´da bahsedilen yaşam tarzı ile müslümanların yaşam tarzı birbiriyle uyuşmuyor!

 

Bunda şaşıracak ne var ki? Okunmuyorki, içinde ne yazıldığı bilinsin!

 

Düşünün, size Çin Cumhurbaşkanı çince bir mektup yolluyor. Siz havanızı atıyorsunuz. Mektubu duvara asıyorsunuz. Arada sırada çince harfleri okumaya çalışıyorsunuz. Ama içeriğinden haberiniz bile yok.

 

Allah hepimize,

 

600 sayfalık bir kitap

114 bölümlük bir e-mail

6000 tweet yollamış

 

tabiri caizse…

 

Bu mektubu, kitabı, maili, tweetleri anlamak istiyorsak, elbette öncelikle anadilimizde okumamız gerekiyor. Anlamadığımız yerler olursa tabiki büyük alimlerin tefsirlerine başvuracağız. İbadetimizi tabiki arapça yapacağız.

 

Ama en azından hayatımızda bir kere anlayabileceğimiz bir şekilde Kur´an-ı Kerim´i okumamız gerekiyor.

 

Hatta okunması gereken ilk kitap, anadilimizde Kur´an olmalı.

 

Ondan sonra isterseniz bin kere arapça hatim edin.

 

Ama tersini yaptığınızda onbin kere bile hatim etseniz, içinde ne yazdığını, Allah´ın sizden ne istediğini, bilmedikten sonra, hayatımızda değimşimlerin olması imkansız.

 

Bu değişimlerin olmasına ancak hurafeciler ve kafasına göre kurallar uyduranlar karşı gelirler.

 

Fakat papağanlara da Kuran´ı ezberletmenin mümkün olduğunu unutmayın…

 

 

 

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 29.04.2011

http://www.moralhaber.net/makale/anadilde-kuran-okumak/

http://twitter.com/Cemil_Sahinoez

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(27.04.2011) DOST TV – Misawa TV Iyi Haberler´de

DOST TV 27.04.2011 - Misawa TV Iyi Haberler´de

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Misawa TV - Videos, News, Berichte, Presse

(15.04.2011) Die neue Ayasofya (Nr.35) ist erschienen

Die interkulturelle, unabhängige Zeitschrift für Wissenschaft, Integration und Religion erscheint alle 3 Monate und kostet nur 2 Euro.

Ayasofya Nr.35 enthält u.a.:

– Mohammed – der Prophet des Einen (Ahmed Aries)
– Die religiöse Message von Ostern (Michael Sendker, Detlef Obens)
– Die Rückkehr des Propheten Jesus (Said Nursi)
– Jesus im Islam (Fatih Karahan)
– Jesus lebt (Hakan Celik)
– Die Rückkehr Jesu (Prof. Dr. Thomas Michel)
– Malcolm X
– Ein Reisebericht aus Bahrain (Selma Öztürk)
– Irrungen und Wirrungen. Wo leben wir eigentlich (Cemil Yildirim)
– Die zärtliche Fürsorge des Propheten für die Waisen (Mehmed Paksu)
– Sprachnachweis bei Ehegattennachzug aus dem Ausland (Abdul-Karim Alakus)

und Türkisch:

– Nihat Genc ile cok özel söylesi!!!!
– Alper ile cok özel söylesi!!!!
– Yerken Dikkat (Songül Sahinöz)
– Hz. Isayi nicin tartisiyorlar (Prof. Dr. Alaaddin Basar)
– Islam Felsefesi
– Ömrün Muhasebesi (Murat Ileri)
– Hz. Isa Dünyaya tekrar gelecek mi? (Sadi Eren)
– Taharet (Selma Öztürk)
– Siir Sayfasi
– Cocuk ve Aile Kösesi

Die Zeitschrift ist auf Türkisch und Deutsch.

Zum Bestellen:
http://lesen24.com/product_info.php?pName=ayasofya-nr35-jesus&osCsid=1f987411e04270283ea24bbace20ca6e

Das Ayasofya Jahresabonnement jetzt zum Vorteilspreis mit gratis Buch:
http://www.ayasofya-zeitschrift.de/?page_id=89

Ein Kommentar

Eingeordnet unter Ayasofya Zeitschrift, News, Berichte, Presse

(13.04.2011) Erkeğin tesettürü ne alemde?

Erkeğin tesettürü ne alemde?

Siz hiç „Komünist erkeklerin serüvenleri“, „Sosyalist erkeklerin maceraları“, „Erkek Psikolojisi“, „Erkek İlmihali“ veya „İslam´da Erkek“ isimli kitap, makale veya köşe yazısı okudunuz mu?

Muhtemelen hem okumamışsınızdır, hemde duymamışsınızdır.

Fakat „erkek“ kelimesi yerine „kadın“ kelimesini yerleştirdiğimizde, aynı soruya cevap şöyle olsa gerek: „O kadar çok varki, hangi birini okuyayım?“ Yani birisi ifratta, diğeri tefritte.

Elbette erkek hegemonyasında kadınlar istisnai durumları teşkil ediyorlar. Örneğin bütün ilmihaller ve namaz rehberleri erkekler için ve erkeklere göre yazılmıştır. Kadınlar “istisnai durumlar” kategorisine girer.

Tabiki bir konu hariç … tesettür konusu.

Tesettür denilince, hem ilk olarak hem de sadece kadınlar akla geliyor. Erkekler bu durumda istisna dahi olmuyorlar.

Halbuki tesettür emri insanlığa gelmiş. Sadece kadına veya erkeğe değil. Ama konu öyle „yaşanılıyorki“ ki, sanki sırf kadınlara has bir meseleymiş gibi.

Halbuki örtünmemek, dar giyinmek kadına nasıl caiz değilse, erkeğe de aynı ölçüde caiz değildir. Fakat bu konu üzerinde fazla durulmuyor. Örneğin bayanların tesettürüne azami derecede dikkat eden erkekler, acaba mütedeyyin erkeklerin futbol kıyafetlerine aynı hassasiyeti gösteriyorlar mı? Adalet bunu gerektirmez mi?

Kadınların tesettürü siyasete dahi malzeme oluyor. Fakat bir anlık kadının tesettürü siyasete alet edildiği gibi, erkeğin de tesettürü siyasete alet edildiğini düşünün. Nasıl bir tepki ile karşı karşıya kalırız? Biz erkekler kendimizi nasıl hissederdik?

Bu nedenle bu konuda daha hassas olmak gerekmez mi?

Genel anlamda tesettür konusunda daha hassas olmak gerekmez mi?

Misal, eşi sıcak havada tesettürden kaynarken, yanında kısa şort, kısa t-shirt ve terlikle gezen erkek daha ince düşünceli olması gerekmez mi? Mesela en azından vicdanı biraz sızlasa, fena mı olur?

Veyahut bir tesettürlü bayan ile konuşurken, kullanılan kelimelerde biraz hassasiyet olsa? Çünkü kullanılan kelime olarak da tesettür konusunda tam bir facia ile karşı karşıyayız. Tesettür, setr etmek, yani örtmek anlamına gelir. Fakat kullanılan kelime ´kapanmak´!? Halbuki insan kapanmaz, kapatılamaz… insan ancak üzerini örter, yani örtünür.

„Kapandı“ derken, aslında menfi (negatif) bir etki vermiş oluyoruz. Sanki hayata, insanlığa, sosyal yaşama kapanmış gibi. Halbuki sadece vücudunun belli yerlerini örtmüş oluyor. Kendisini kapatmış olmuyor. Yani hat dışı kalmıyor…

Tabi bir de kadının tesettürünü bilinçli olarak menfi olarak gösterme çabasında olan zihniyetler var. Bu zihniyetlerden yukarıda bahsettiğim hassasiyetleri beklemek ahmaklık olur.

Aslında bu zihniyetlere bir teşekkür borcum var…

Çünkü bu zihniyetler, sokakta her gördüğüm tesettürlüyü müdafa etmem gerekiyormuş gibi, gereksiz bir hisse kapılmama vesile oluyorlar… Ve netice itibariyle bana yukarıda bahsettiğim hassasiyeti veriyorlur. Bu anlamda sağolsunlar…

Gelecekte erkeğin tesettürüyle ilgili yazılar ve kitaplar okumak ve bu konuda daha hassas olabilme dileğiyle…

… esenle kalın.

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 13.04.2011
http://www.moralhaber.net/makale/erkegin-tesetturu-ne-alemde/

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(01.09.2010) Almanya´daki müslümanların sesi: Ayasofya Dergisi

Almanya´daki müslümanların sesi: Ayasofya Dergisi

 

 

Ayasofya dergisini iki arkadaş Mayıs 2002 senesinde Almanya´da çıkarmaya başlarlar. Öncelikle tamamen amatörce ve çok zorluklarla beraber çıkarılan dergi, her sayısıyla daha iyi olmaya başlar.

İlk senelerinde gençlerden oluşan ekibe, daha sonra tanınmış ve kaliteli yazarlarda eklenir. Ve bu sayede dergide hem yeni ve genç yazarlar, hemde tanınmış ve yılların yazarları buluşmuş oluyor. Genç yazarlar bu şekilde kendilerini yetiştirme imkanı buluyorlar. Dergide zaman zaman sadece müslüman yazarlar değil, aynı zamanda İslam´a dost olan gayri-müslimlerinde yazıları yayımlanır.

Ayasofya dergisi ilk sayısından itibaren iki lisanlı yayımlanmaya başlar. Hem türkçe, hemde almanca içerikli olan dergi, farklı kesimlere hitap eder. Türkler, almanlar, her milletten müslümanlar, gayri-müslimler, türkçeyi iyi bilmeyen türk gençleri ve alman müslümanlar derginin okur kitlesi haline gelir. Dergi hem anadilimiz türkçeye çok ehemmiyet veriyor, hemde yaşadığımız ülkenin dilinin öğrenilmesinin bir şart olduğunu vurguluyor.

Ayasofya dergisinin belki en büyük özelliği, Almanya´da yaşayan tüm İslami cemaatleri kucaklaması. Bu nedenle Almanya´da bulunan tüm İslami cemaatlerin mensupları Ayasofya dergisinde yazı yazıyorlar. Ve dergi cemaat ayırt etmeden tüm camii, tekke, dershane ve medreselere ulaşıyor. Bu, Ayasofyanın ´Almanya´da cemaatcilik olmaz, Almanya´da müslümanlık´ olur felsefesinin bir göstergesidir.

60 sayfadan oluşan Ayasofya dergisinde her sayıda Türkiye´den tanınmış simaların röportajlarıda bulunur. Aynı zamanda Ayasofya dergisi, şuan itibariyle göçmenler tarafından Almanya´da yayımlanan en eski dergi. Yani şuan yayınlanan dergilerin hepsi Ayasofya´dan sonra yayın hayatına başlamışlar.

Ayasofya dergisi 2500 tirajı ile üç ayda bir çıkar. Bu, Almanya şartlarında göçmenlerin çıkardığı bir dergi olması hasebiyle çok iyi bir rakam olsada, Ayasofya´nın hedefi dergiyi aylık 10000 tirajla çıkarmak.

Derginin abonelerinin %90ı Almanya´da bulunuyor. Fakat farklı ülkelerdende aboneler mevcut. Türkiye, İngiltere, Amerika, Hollanda, İsveç, Belçika, Avusturya ve Avustralya gibi ülkelerden aboneler var. Dergiye gayri müslimler arasında önemli akademisyenler, bakanlar, gazeteciler, psikologlar, eğitimciler, öğretmenler, polisler, yazarlar, siyasetciler, medya şirketleri, kilise temsilcileri, papazlar ve hatta alman istihbaratı dahi abone.

Ayasofya´nın misyonu İslam dinini Avrupa´da doğru bir şekilde tanıtabilmek. Gayrimüslimlere İslam dininin güzelliğini ve hoşgörülüğünü aktarabilmek. Bunu yaparkende türk okurlara İslamın kardeşlik ruhunu benimsettirmek. Çünkü Avrupa´da en lazım olanı cemaatler arası ittifak.

Ayasofya dergisi 31. sayısını Bediüzzaman Said Nursi özel sayısı olarak çıkardı. Yine türkçe ve almanca yazılardan oluşan sayıda, Said Nursi, 50. ölüm yıldönümü münasebetiyle tanıtılmış oldu. Özellikle alman müslümanların yazıları ve anlatımları Said Nursi´nin uhuvvet konusundaki rolünü bir daha göz önüne çıkardı.

Aynı zamanda Risale-i Nurları almancaya çevirmekte yardımcı olan Ayasofya ekibi, ilk defa ingilizce, ispanyolca ve fransızca Risale-i Nur sohbetleri düzenlemeye başlarlar. Yine aynı grup tarafından Kasım 1999da kurulan internet sitesi (www.misawa.de) Bochum Üniversitesinin yaptığı ve 42 İslami internetsitesinin araştırıldığı bir çalışmada “En büyük, en hosgörülü, en demokratik ve fikir özgürlüğünün en iyi gerçekleştirildiği internet sitesi” seçilir. Araştırmayı yapan profesör ve akademisyen ekibi, bu nitelikleri Risale-i Nurun insana verdiği anlayışa dayandırır ve bu özelliklerin kaynağı olarak Risale-i Nuru gösterir.

Cemil Şahinöz, Nur Vafki Dergisi, Eylül 2010, s.22

cemil@misawa.de

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Ayasofya Zeitschrift, Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(01.09.2010) Vakıfların ehemmiyeti

Vakıfların ehemmiyeti

Vakıflar çok eski bir geleneğe dayanıyorlar. Her din ve millette vakıflar vardır. 11. ve 19. Yüzyıllar arasında vakıf müessesesi çok önemli bir rol oynamış. Şelçuklular ve Osmanlı Döneminde vakıflara büyük ehemmiyet verilmiş. Bazen bir camii veya tekkeyi ayakta tutabilmek için, bazende hastane, medrese veya su kuyularını hizmete sunabilmek için vakıflar kurulmuş. Osmanlı döneminde hatta belli mevsimlerde ülke sınırlarından geçen göçmen kuşlara yuvalar yapmak için dahi vakıflar kurulmuştu. Dolayısıyla vakıflar geleneğimizde var.

Hatta müslüman diyarında vakıfların yeri o kadar önemli görülmüşki, kendisini dünya hayatından geri çeken ve sadece Allah rızası için hayatı boyunca hizmet etmeyi gönül eden insanlara dahi ´vakıf´ ismini vermişler…

Ortaçağ´da insanlar ´ahirete yatırım´ maksadıyla vakıflar kurmuşlar. Vakıflara yaptıkları yatırım ve maddi destekten dolayı, vefaatlarından sonrada sevap hanelerine hayırlı hizmetlerin yazılacağını ummuşlar.

Çünkü herhangi bir vakıfa yaptığınız maddi yardım, sadece vakıfın tüzüğünde yazılı olan ve kuruluş nedeni olan gayesi için kullanılır. Başka bir maksat veya gaye için kullanılması yasal olarak mümkün değildir.

Dolayısıyla ´uhrevi yatırım´ yapmak için vakıflar birebirdir. Çünkü bir insanın kendi başıyla her yere, her hayıra yetişmesi mümkün değil. İşte tam bu görevi vakıflar yerine getirir.

Örneğin lösemili çocuklara yardım etmek istiyorsunuz. Kendiniz yapsanız 2-3 kişiye ancak yardım edebilirsiniz. Ama yüzlerce, hatta binlerce çocuğa yardım etmeniz mümkün değil. Çünkü lösemili çocukları bulmanız gerekir, hastanelerle beraber çalışmanız gerekir, doktorlar ile irtibat halinde olmanız gerekir, bu konuyu her gün takip etmeniz gerekir, en son gelişmeleri ve teknolojiyi araştırmanız gerekir… Bunu sadece iyi bir ekip yapabilir. Vakıflarda bu ekipler mevcuttur… Onun için en doğrusu – misalimiz gereği – lösemili çocuklara yardım eden bir vakıfa yardımda bulunmak… Bu şekilde, sizin sayenizde, yüzlerce çocuğa yardım etmiş olunacak.

Bu bağlamda vakıfların çalışmalarını araştırmakta ehemmiyet var… Sizinde dünya görüşünüzü temsil ettiğini, sizinle beraber aynı gaye ve hedefe hizmet ettiğini düşündüğünüz vakıflara destek olmak gerekir.

Sizinde yapmak istediğiniz, ama bir türlü yapamadığınız bir hizmeti yapan vakıflar mutlaka vardır… Bu vakıfları bulmak, araştırmak ve maddi manevi destek vermek gerekir.

Çünkü vakıflara yapılan yatırım, aslında kendinize yaptığınız bir yatırımdır. Vakıfdaki elemanlar tabir-i caizse sizin istekleriniz doğrultusunda çalışan elemanlardan oluşuyor. Sizin isteyipte, yapamadığınızı sizin için yapıyorlar.

Yani vakıflardaki elemanlar başka hiç bir şey yapmıyorlar. Sadece vakfa yapılan yardımların – maddi ve manevi – yerine ulaşması için çabalıyorlar. Dolayısıyla sizin işinizi kolaylaştırıyorlar. Çünkü sizin isteyipte ulaştıramadığınız hizmeti en uç ucra köşelerine dahi – yine sizin yaptığınız yardımlar ile – ulaştırabiliyorlar…

Ve elbette sıkı bir denetimden geçiyorlar. Tüm dünyada vakıflar icin kanunlar vardır. Vakıflar bu kanunlara uymak zorundalar. Bu nedenle yapılan maddi yardımın yerine ulaştığından emin olabilirsiniz.

Bu bağlamda, vakıflara yapılan maddi ve manevi destekler boşa çıkmaz. Mutlaka yerini bulur. Sizede hem dünyada hemde ahirette meyvesini tatma imkanı verir. Siz vefaat ettikten sonra, vakıfın ayakta durduğu müddetce, sevap hanenize hayırlı hizmetler yazılır…

Cemil Şahinöz, Nur Vakfi Dergisi, Eylül, 2010, s.5

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(08.01.2010) Uyum Meclisleri

Uyum Meclisleri

7 Şubat´ta Almanya´nın bir çok şehrinde Uyum Meclisleri seçilecek. Bu Uyum Meclislerinde özellikle yabancıların hakları söz konusu olacak. Bu nedenle yüzlerce türk adayları Almanya´nın dört bir yanında Uyum Meclislerine girmeye çalışacaklar. Dolayısıyla seçim kampanyaları gelecek günlerde hızlanacak.

Uyum Meclislerinin kurulmasının ana sebebi, Almanya´da yaşayan yabancıları siyasete entegre etmek. Yani yabancılara kendi haklarını savunma imkanı vermek. Yetki olarak Uyum Meclislerinin büyük bir rolü olmasada, siyaseti etkilemede önemli bir merciyi oluşturuyor. Uyum Meclisleri adeta Sivil Toplum Örgütleri veya Lobiler gibi çalıştığında, gerçek manada değişimler gerçekleşebiliyor.

Son senelerde Almanya´da uyum ve entegrasyon gibi konular her zaman gündemde olduğu için, suanki Uyum Meclisleri seçimlerine büyük bir bilgi var. Her şehrin Belediye Görevlileri yabancı uyruklu dernekleri gezip, seçime katılmalarını ve hatta meclise aday göstermelerini tavsiye ediyorlar. Yerel gazete ve TV´lerde seçim için kampanyalar düzenleniyor. Alman Milletvekilleri dahi, bu Uyum Meclisi seçiminden yararlanabilmek için – yani oy toplayabilmek için – çeşitli beyanlarda bulunuyorlar.

Dolayısıyla Uyum Meclisi seçimi bu sene büyük bir ilgiyle izleniyor. Aynı ilgi seçmenlerdende bekleniyor. Oy kullanabilmek için gereken şartlar şunlar: en az 16 yaşında olmalı, oy kullanacağı şehirde en az üç aydır yaşamalı, en az bir senedir Almanya´da yaşamalı ve Alman vatandaşlığını en erken 2005de almış olmalı. Bazı yaş ve sene sınırları elayetten elayete değişiyor.

Peki vatandaşın Uyum Meclisinden beklentileri nedir?

Aslında beklentiler çok basit: din, dil, ırk, renk, cinsiyet vs. ayırt etmeden hizmet etmek ve yabancıların haklarını savunmak.

Söz olarak bukadar basit olsada, realitede olay hiçte bu kadar basit değil. Neredeyse herzaman Uyum Meclislerinde gruplar oluşuyor. Sürtüşmeler oluyor. Kavgalar, tarafgirlikler başlıyor. Küçük olaylar ideolojik sebeblerden dolayı büyütülüyor ve çıkmaz bir yola giriliyor.

Yinede umudumuz o ki, en azından Uyum Meclisine girebilen türk vatandaşların birlik ve beraberlik oluşturup, yaşadıkları şehirlerdeki vatandaşlarımızın, derneklerin, lokallerin dertlerine derman olabilsinler. Onların sözlerini, temsilci olarak, duyurabilsinler.

Zaten asıl mesele temsilci olabilmek değil mi? Uyum Meclisine girenler sonuç itibariyle vatandaşın oyuyla o meclise adım atacaklar. Yani “Sen beni temsil ediyorsun” düşüncesiyle oylar verilecek. Kendi siyasi, maddi ve makam çıkarları için Uyum Meclisine girmek isteyenler, bu nedenle, avuçlarını yalacaklar. Hizmet etmek maksadıyla seçime katılanlar ve Uyum Meclisine girebilenler daha başarılı olacaklar.

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 08.01.2010
http://www.moralhaber.net/yazidetay.php?Yazi_id=14102&yazar=493

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(21.09.2009) Almanya´da Türk (oy) açılımı

Almanya´da Türk (oy) açılımı

Almanya´da herhangi bir siyasetci “Türk açılımı“ndan veya “Türk sorunundan“ bahsette, herhalde – haklı olarak – biz gurbetçiler kıyameti koparırız.

Çünkü bir toplumu, bir ırkı, bir milleti “sorun“ veya “problem“ olarak nitelendirmek, son derece büyük bir hakarettir. Düşünsenize, birileri sizi “sorun“ olarak görüyor. Toplumda sorun meydana getirdiğinizi düşünüyor…

Aynısı “Açılım“ kelimesi içinde geçerli. Adeta bir ülkenin milyonlarca vatandaşını,

sanki hiç o ülkede yaşamamışlar gibi,

sanki hiç oranın suyunu, ekmeğini, havasını paylaşmamışlar gibi,

sanki uzaydan gelmişler gibi,

sanki farklı bir toplummuşlar gibi,

“açılım“ ile onları topluma sokma gayreti, talihsiz bir olay olacaktır.

Zaten alman siyasetcilerinde böyle bir niyeti yok.

Onların, ortalama her 3-5 sene, başka dertleri var: Oy açılımı. Haydi biz buna “Türk oy açılımı“ diyelim.

Evet, genel seçimler yaklaştı. “Açılımlarda“ başladı. 27 Eylül 2009´da Almanya´da Genel Seçimler yapılacak. Tüm partiler, özellikle büyük partiler, türk oyları için elleri, kolları, hatta bazıları bacaklarını bile sıvadılar.

Dernek, dernek, cami, cami dolaşan garip insanlar görürseniz, sakın şaşırmayın. Bunlar Alman siyasetcilerdir.

Seçimlere katılacak olan parti ve milletvekilleri, türk oylarının ne kadar önemli olduğunu çok iyi biliyorlar. Bu nedenle son hızla devam eden seçim çalışmalarının odağında türkler ve türk oyları var. İşin ucunda yaklaşık 800.000 oy var. Evet, Almanya´da yaklaşık 800.000 alman vatandaşı olan türk, oy kullanma hakkına sahip.

Ve siyasetcilerde çok iyi biliyorki, türk seçmenleri oylarını toplu halde verirler. Yani herhangi bir derneği, lokali, klubü etkileyebilirseniz, o derneğin tüm oylarını almış olursunuz. Onun için bu araları siyasetciler harıl harıl türk derneklerini, lokalleri, spor klüplerini ve camileri gezmektedirler. Adeta bir “açılım” peşindeler…

Olaya birde diğer yandan bakmakta fayda var: Türklerin yapması gereken açılım.

Yani, biz bu 800.000 oyu nasıl kendi lehimize çevirebiliriz?

Mesela bu 800.000 oyu

* Alman-Türk vatandaşlığı meselesinde
* Almanca dil kursları konusunda
* Türkiye´den evlenme durumlarında
* Okullarda İslam din dersi tartışmasında
* Yine okullarda türkçe dil dersinin kaldırılmamasında
* Eşit haklar için

vs. kullanmak mümkün değil mi?

Mesela derneklerde, camilerde oy kullanma hakkına sahip olan vatandaşlarımız bu konular hakkında bilgilendirilse, biraz lobi çalışması yapılsa, daha faydalı olmaz mı?

Elemizdeki bu firsatı, bu gücü, maalesef her seçimde kaçırıyoruz. Daha doğrusu, kullanamıyoruz. Adeta sesi çıkmayan 800.000 kişiyiz. Bu secimlerdede bu imkanı kaybettik. Darısı artık gelecek seçimlere….

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 21.09.2009
http://www.moralhaber.net/yazidetay.php?Yazi_id=12933&yazar=493

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(24.08.2009) Seçim arefesinde olan Almanya

Seçim arefesinde olan Almanya

Almanya´da seçimler Türkiye´den farklı geçer. Fazla gürültü, patırtı olmaz. Abartılmış afişler, hopörlörlerden sabah-akşam yansıyan cırtlak sesler, parti müzikleri, tüm şehri dolaşan parti arabaları, evlerde ve binalarda bayraklar, büyük mitingler, döner veya kömür dağıtımları olmaz. Hatta bazı seçimler o kadar sessiz, sakin geçer ki, siyasete ilgisi olmayanlar seçimin olacağını ancak bir hafta önce öğrenirler.

Her seçimde azınlıklar – ve özellikle türkler – önemli bir rol oynarlar. Türklerin, anlaşıp topluca aynı partiye oy verdiklerini çok iyi bilen partiler, bu durumdan istifade etmek için camileri, dernekleri, lokalleri gezerler. Bir çok vaad ve sözde bulunurlar. Çünkü işin ucunda yaklaşık 700.000 alman vatandaşı olan türk var.

Tabiki türklerde bu gücü kullanmayı fark etmeye başladılar. Özellikle çeşitli dernekler partilerle sık sık biraraya gelip, taleplerini bildiriyorlar. Yanlız bunu abartmamak gerekir. Henüz ciddi manada bir türk lobisi ve entellektüel sınıfı olmadığı için, çoğu zaman “talep”den ileriye geçilmiyor. Senelerdir türklerin oylarını alan Gerhard Schröderin, görevi bitmeden önce “vatandaşlık yasası”nı nasıl türklerin aleyhine değiştirip, başımıza bela ettiğini hatırlayalım.

Buna rağmen alman vatandaşı olan türkler oy meselesinde daha hassas olmaları gerekiyor. “Benim oyumdan ne olacak?” demeyip, bir vatandaşlık görevi olan seçimlerde oy kullanma hakkını boşa atmamak gerekiyor. Çünkü haklarımıza sahip olmak için, seçimler önemsenmeli. Haklı taleplerin sonuna kadar arkasında durulmalı.

Bu nedenle, 30 Ağustosta Kuzey Ren Vestfalya eyaletinde yapılacak olan yerel seçimlerde, kendi taleplerimize duyarlı olan adayları seçmemiz çok ehemmiyetli. Kuzey Ren Vestfalya eyaletinde yaklaşık 700.000 türk yaşıyor. Oyumuzu kullanırken, bu 700.000 türkün haklarını düşünelim.

Belediye Başkanları seçimlerinde partilere bakmak fazla etkili olmayacaktır. Almanyada yapı olarak Belediye Başkanlarıyla ait oldukları ülke genelindeki parti arasında bazen çok büyük farklar olabiliyor. Bu nedenle Belediye Başkanlarını seçerken, mensubu oldukları partiye değil, kişiliklerine, söylemlerine, yabancılar ve türklerle olan ilişkilerine bakmak daha etkili olacaktır.

27 Eylülde de Almanya Federal Parlamento seçimleri yapılacak. Fakat bu seçimde, Belediye Başkanları seçimlerinde olduğu gibi şahıslara değil, partilere dikkat etmek gerekiyor. Haklarımızı en iyi savunduğunu inandığımız partiye oy vermekte yarar var.

Kim hangi partiye ve kime oy verirse versin, önemli olan, seçimlere katılmak. Elimizde olan bu imkanın farkında olabilmek dileğiyle….

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 24.08.2009
http://www.moralhaber.net/yazidetay.php?Yazi_id=12660&yazar=493

2 Kommentare

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(04.07.2009) Tüm Osamalar bir gün Obamaydılar

Tüm Osamalar bir gün Obamaydılar

„Tarih tekerrürden ibarettir diyorlar. Hiç ibret alınsaydı, tekerrür mü ederdi?“
Mehmet Akif Ersoy

Aslında kültürel olarak beyaz olan, siyahi lider Barack Hüseyin Obama´nın Amerikan Başkanlığı seçimini kazanmasıyla, tüm dünyada yeni “Obama“lar ortaya çıktı. Almanya´da Cem Özdemir çıktı. Avusturyada “Bizdede Türk Obama çıkabilir mi?“ tartışmaları başladı. Azınlıkların bulunduğu bir çok ülkede, birileri kendilerini “Obama“ ilan ettiler…

Fakat…

Bu gönüllü Obamaların unuttukları birşey var: Tarih tekerrürden ibarettir. Bu nedenle tarihdeki meşhur Osamalara bir bakalım.

İlk olarak, ismi gereği Osama bin Laden. Osamada bir zamanlar piyasaya Obama olarak çıktı. Özellikle soğuk savaş zamanında. Rusyanın dünyayı komunizm belasıyla aşılamaya çalıştığı bir zamanda, Amerika Birleşik Devletleri bugün Osama olan, o zamanları Obama olan, Bin Laden´e silahsal yardımda bulunmuştu. Sadece silahsal mı? Aynı zamanda teknoloji, lobistik ve eleman desteği. Komunizm tehlikesi ortadan kalkınca, ve “Obama“ bin Laden´e ihtiyaç duyulmadığında, aynı şahısı “Osama“ bin Laden yapıverdiler. Kim yaptı? Onu Obama yapanlar, Osama yaptılar. Başlangıcı bağımlı olduğu için, sonuda bağımlı oldu.

Bir başka örnek Saddam Hüseyin. Saddamı da İrak´ın Obaması diye tanıtan ABD, siyasal olarak en zirveye getirdi. Sömürdü, sömürttü. Nereye kadar? ABD için kayıpların, kazancın önünü geçene kadar. O zaman Saddam “Obama” Hüseyin, Saddam “Osama” Hüseyin oldu…

Tarih onlarca Obama ve Osamalarla dolu… Tüm Osamalar bir gün Obamaydılar…

Çünkü bu Osamalar, Obama olurken başkalarına güvendiler. Kendilerine gaz verenlere bağımlı oldular. Süslü, püslü, renkli yalanlara inandılar. “Ben başkayım“ hülyalarına daldılar. “Beni kullanamazlar“ ve “Bana ihtiyaçları var“ rüyalarına kapıldılar. Fakat hakikat bundan çok uzaktı. Çünkü hiç bir zaman kukla olmaktan kurtulamadılar.

Şimdi bugün kendilerini Obama olarak görenler, yarın Osama olabilirler. Çünkü tüm Obamalar sömürücü güçlerin cici yüzleri olmuşlardır. Hepsi “kurtarıcı“ veya “değiştirici“ olarak sahneye sürüldüler. Değişen bir şey hiç bir zaman olmadı.

… Kapitalistlerin zenginleşmesi değişmedi

… Sömürme değişmedi

… Fakirin ezilmesi değişmedi

… Düşman üretme mekanizması değişmedi

… Toplumda kardeş kavgası değişmedi

… Başkalaşma değişmedi

Sadece isimler değişti…. Obamalar, Osama oldular…

Not: Bir zamanların Osaması Abdullah Öcalan, sanki bu araları Obama yapılmak isteniliyor. Dikkat!

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 04.07.2009

http://www.moralhaber.net/yazidetay.php?Yazi_id=12113&yazar=493

Ein Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(21.07.2007) Seçim 2007´ye bir kala

Seçim 2007´e 1 kala

Yarın Türkiye´de seçimler olacak. Bu önemli seçimin sonuçlarını ve getireceklerini tahmin etmeye çalışalım. Parti tutmadığım için değerlendirmek kolay olacaktır diye düşünüyorum.

AKP: Tüm istatistiklerde birinci parti olarak AKP gözüküyor. Eğitim, Sağlık gibi konularda başarılı oldukları ortada. Halk kendi cebine bakar. Şuan cepler değerli parayla dolu ve hastane kuyrukları kalktığı için, AKP´nin birinci parti olacağı kesin. Dindarların büyük bir kısmı, mesela Gülen cemaati, yine AKP´ye oy verecek. Fakat başörtü gibi meseleler gelişmediği için, AKP dindar kesimden oy kaybetti. Cumhurbaşkanlığı seçiminde haksızlığa uğradıkları için, oyları patlayacak. Türk halkı mazlumu sever ve kollar. Tahminen %32 – %37 oranda oy alacaklar.

CHP: Ciddi bir medya desteği olmasına rağmen, CHP´nin birinci parti olması imkansız. Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde gösterdikleri tavır nedeniyle, halkın büyük bir kısmı CHP´yi cezalandıracak. İdeolojik olarak CHP´yi destekleyenler ve „Ulusalcı“ takılanlar oylarını Baykal´a rağmen CHP´ye verecekler. “Ecevit”cilerin oyuda CHP´ye kayacak. %17 – %22 arası oy olabilir.

MHP: Büyük fakat kirli bir seçim propagandası izleyen MHP barajı geçti, geçecek. AKP´ye karşı uyguladıkları çirkin propagandaları radikal bir seviyeyi alınca kendi içlerinde bile şaşırtma oldu. Hatta “MHP-CHP beraberliği” sesleri yükselince MHP seçmeni öncelikle “olamaz” dedi. Fakat bu “olamaz” son haftalarda “bal gibi olur, yeterki AKP olmasın”´a dönüştüğü için barajı aşma ihtimali çok yüksek. Tahminen %9 – %12 olabilir.

DP: Mehmet Ağar güzel konuşuyor. İyi siyaset yapıyor. Fakat sağda birleşme gerçekleşmediği için ve Cumhurbaşkanlığı seçimi sırasında antidemokratik davrandıkları için ciddi bir oy kayıbı gerçekleşti. Dini cemaatlerden Nurcuların ve Süleymancıların büyük bir kısmı DP´ye oy verecek. Barajı aşmaları zor gibi gözüküyor. Benim tahminim %6 – %11 arası oy alırlar.

Genc Parti: Cem Uzan, her ne kadar İbrahim Tatlıses gibi sevilen bir şarkıcıyı parti sıralarına eklemiş olsada, her ne kadar beyaz ve temiz gömleği ile karizmatik gözüksede, „Uzan“ isminin büyük lekesini beyaz gömleğinden silemedi. „Mazot 1 YTL“ gibi gerçek dışı vaatlerle GP´yi kurtaramayacak. Barajı aşamayacak ve meclise giremeyecekler. GP´nin seçime katılması yine AKP´ye yarayacak gibi. Tahminen %4 – %6 arası oy alacaklar.

SP: Son iki haftadır Saadet Partisinin oy kaybettiğini düsünüyorum. Nedenide ortada. Her konuşmasında “Siyonizm ve Yahudilik” tehlikesinden bahseden Erbakan hoca´nın “AKP´ye oy veren, Cehenneme bilet almıştır” sözü, koyu Milli Görüş´cüleri bile “Yahu, artık bu kadarda olmaz” dedirtti. Dini bu kadar çirkin bir şekilde siyasete alet etmeleri yüzünden SP Partisi bu seçimde büyük bir şoka uğrayacak ve tahminen %2 – %4 arası oy alacak.

Bağımsızlar: Belki bu seçim „Bağımsızların Seçimi“ olarak tarihe geçecek. Bir çok kürt asıllı milletvekili adayı Doğu´dan meclise girecek. En az 26 bağımsız milletvekili seçilecek.

APO: Hangi parti gelirse gelsin, Abdullah Öcalan asılmayacak. Öcalan üstünden yürütülen siyaset oyunları, oy toplamaktan ibaret. Öcalan´ı biz değil, ancak bize paketleyip getirenler asabilir.

Irak: İki ihtimal var. Ya Irak´a girmeyeceğiz ve ülkemizde her an her yerde „PKK Terörü“ estirtilecek. Veyahut Irak´a gireceğiz ve her gün şehit haberlerini dinleyeceğiz. İki ihtimaldede Türkiye kaybedecek. Peki bütün bunlar kimin işine yarıyor? Ne Türkiye´nin, nede Kürtler´in. Sadece ve sadece Amerika´nın. Çünkü Amerika “Irak Bataklığına” saplandı, çıkamıyor, fakat çıkmak için çırpınıyor.

Darbe: Peki darbe olabilir mi? Darbe ancak şu şekilde olabilir. MHP ve CHP meclise girer. Toplam oyları AKP´yi geçer. Erdoğan´da Başbakan olmak için bağımsızlar ile birleşir. Darbe hevesli zihniyetlerde, “AKP terörcülerle birleşti” bahanesiyle, “Post Modern Darbe Sahne 2“ namında bir tiyatro gerçekleştirirler.

Başbakan: Eğer Deniz Baykal Başbakan, Devlet Bahçeli´de Yardımcısı olur ise, kimse şaşırmasın. Ülkemizde 28 Şubat´a benzer manzaraların yaşandığı bu dönemde, Baykal-Bahçeli ikilisi hem Derin Amerika´nin hemde Derin Çete´lerin işine yarayacak. Küresel Emparyalizme karşı ne CHP nede MHP karşı gelecek durumda. Bu hükümet “Kukla Hükümet”inden başka birşey olmayacak.

Haydi hepimize hayırlı olsun…

Cemil Şahinöz

21.07.2007

Ein Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler