Schlagwort-Archive: Iman

(03.05.2011) “Die Jugend braucht Perspektiven”

“Die Jugend braucht Perspektiven”

Cemil Sahinöz ist deutsch-türkischer Soziologe, Journalist, Autor und Doktorand der Theologie und Islamwissenschaften. Er konnte bereits in vielen türkischen sowie deutsch-islamischen Zeitungen und Zeitschriften Kolumnen schreiben. Er ist außerdem Gründer und Chefredakteur der Ayasofya-Zeitschrift. Zudem ist er als Integrationsbeauftragter des DRK für den Kreis Güterloh und als psychologischer Familienberater zuständig.

Hallo Herr Sahinöz. Sie sind Redakteur der Zeitschrift „Ayasofya“. Welche Ziele haben Sie sich da gesetzt. Was wollten Sie vor der Gründung der Zeitschrift erreichen?

Die Ayasofya entstand als Idee im Rahmen unserer Misawa Projekte. Wir hatten das Gefühl, dass es an jungen muslimischen Autoren in Deutschland fehlt. Diese Lücke wollten wir mit der Ayasofya füllen. Die Ursprungsidee war, junge Autoren mit professionellen Autoren zusammenzubringen, um sie auszubilden. Dabei legten wir großen Wert darauf, dass die Zeitschrift unabhängig bleibt. Daher holten wir uns junge Autoren aus allen islamischen Gruppierungen und Orientierungen. Mai 2001 war es dann soweit. Die erste Ausgabe erschien. Seit dem erscheint die Zeitschrift alle drei Monate ununterbrochen. In den folgenden Jahren hat sich dann ein weiteres Ziel ergeben: ein Netzwerk an muslimischen Autoren aufzubauen. Daran arbeiten wir jetzt.

Schätzen Sie die Zeitschrift erfolgreich ein?

Ob die Ayasofya erfolgreich ist oder nicht, kann ich nicht beurteilen. Das wäre nicht objektiv. Ich kann ihnen aber sagen, dass wir Abonnenten aus vielen Ländern haben, wie z.B. Österreich, Türkei, USA, Luxemburg, Frankreich, Australien, Niederlande, England, Schweiz und natürlich Deutschland. Zudem ist die Ayasofya, so weit mit bekannt, die einzige muslimische Zeitschrift in Deutschland, die ununterbrochen seit 10 Jahren als Printausgabe erscheint. Ich denke, wenn wir bald die 10.000 Auflagen-Hürde geknackt haben, können wir erfolgreicher werden.

Sie sind sehr bekannt wegen ihren Beiträgen zur hiesigen Integration besonders der Muslime. Außerdem sind Sie offizieller Integrationsbeauftragter. Wie gelingt ihrer Meinung nach eine Integration?

Ich denke nicht und ich hoffe auch nicht, dass ich sehr bekannt bin. Popularität schadet der eigentlichen Arbeit. Ich denke Integration kann nur dann gelingen, wenn nicht mehr auf Ethnie oder die Herkunft geachtet wird. Also wenn ich als Autor angesehen werde und nicht mehr als türkischer, deutscher oder deutsch-türkischer Autor.

Was sind die Probleme und wie sollten Muslime vorgehen?

Die Probleme in der Gesellschaft sind nicht ethnisch bedingt. Sie sind eher abhängig von der sozialen Herkunft. Hier dran muss gearbeitet werden. Chancengleichheit muss auf allen gesellschaftlichen Ebenen und für alle gesellschaftlichen Güter vorhanden sein. Gleichzeitig sollten Muslime in Deutschland nicht mehr in ihre Ursprungsheimat investieren, weder materiell noch geistlich. Ein Heimatbezug zu Deutschland zu entwickeln, wird ein wichtiger Faktor für die Integration sein. Dieser großen Herausforderung müssen sich beide Seiten stellen.

Welche Vision sollten muslimische Jugendliche in Deutschland haben? Vielleicht eins zwei Worte zur Öffentlichkeitsarbeit und aktiver Teilnahme am gesellschaftlichen Leben?

Allgemein denke ich, egal ob muslimisch oder nicht, dass die Jugendlichen in Deutschland perspektiv- und ziellos sind. Es fehlt ihnen an Orientierungen und Wegen. Bei muslimischen Jugendlichen sehe ich zu oft, dass sie sehr gute Projekte auf die Beine bringen, die dann aber nach einigen Jahren, spätestens nach Beendigung des Studiums, eingestampft werden, weil die Projekte nichts anderes waren als eine Art Zeitvertreib während des Studiums und die Beteiligten auseinander driften. Daher wünsche ich mir eine muslimische Jugend in Deutschland, die zielstrebig arbeitet, sich für die gesamte Gesellschaft aktiv einsetzt und höhere Ziele hat als persönlicher materieller Reichtum, Anerkennung oder Status. Denn wir leben alle in Deutschland und sollten für die deutsche Gesellschaft, zu der Muslime als auch Nichtmuslime gehören, aktiv beitragen. Ich würde mir wünschen, dass das Zahnräder-Netzwerk, welches das Potenzial dazu hat, diese wichtige Aufgabe unter den muslimischen Jugendlichen fördert.

Im Rahmen ihrer Arbeiten als Buchautor; wie waren die Leserfeedbacks, auf welche Themen legen Sie besonders wert und was planen Sie sich für die Zukunft?

Es kommen sowohl positive Feedbacks als auch negative. Beides ist gut und wichtig. Womit man gar nichts anfangen kann sind persönliche Angriffe, Neid oder übertriebenes Lob. Das sind Extrempunkte, die zu nichts beitragen. Die Themen, mit denen ich mich beschäftige, sind soziologischer, theologischer, philosophischer und psychologischer Natur. Von den anderen Wissenschaften verstehe ich nicht viel. Daher halte ich mich raus. Übrigens würde ich mir dies von anderen Autoren ebenfalls wünschen. Ich möchte niemanden persönlich angreifen, aber es ist wohl ein deutsches Phänomen, das plötzlich Juristen, Informatiker, Wirtschaftler oder BWLer zu Theologen mutieren. Das macht nicht viel Sinn, da die Methoden und Arbeitsweisen dieser Wissenschaften sehr unterschiedlich sind. So bleiben die Debatten immer auf dem gleichen Level. Man kommt nicht weiter. Im Moment arbeite ich am Buch „Islamisches Wörterbuch“ und an einem türkischen Buch. Beide Bücher sind fertig geschrieben, so dass bald die Verlagssuche beginnen kann. Danach ist aber erst einmal Schluss mit dem Bücherschreiben. Meine Doktorarbeit schreibt sich ja nicht von selbst.

Das Interview führte Fatih Cicek

Integrationsblogger, 03.05.2011

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter News, Berichte, Presse

(03.05.2011) İki farklı Avrupa: Felsefeciler, Hz. İsa ve gerçek Hristiyanlar

İki farklı Avrupa – Felsefeciler, Hz. İsa ve gerçek Hristiyanlar

 

 

Bediüzzaman Said Nursi eserlerinde iki farklı Avrupa´dan bahsediyor. Mesnevi-i Nuriye´nin Zühre bölümünde ve 17. Lem´a´nın 5. Nota´sında konuya değiniyor ve bu iki Avrupa´yı şu şekilde tarif ediyor:

 

  1. Avrupa: „İsevîlik din-i hakikîsinden aldığı feyizle hayat-ı içtimaiye-i beşeriyeye nâfi san’atları ve adalet ve hakkaniyete hizmet eden fünunları takip eden (Avrupa).“

 

  1. Avrupa: „Felsefe-i tabiiyenin zulmetiyle, medeniyetin seyyiâtını mehâsin zannederek beşeri sefâhete ve dalâlete sevk eden bozulmuş ikinci Avrupa.“

 

Bediüzzaman´ın tahminen 1923lerde yazdığı bu ifadeleri biraz daha açmadan ve bugünün şartlarıyla karşılaştırmadan önce, kısaca felsefe konusuna değinelim. Bediüzzaman hiç bir konuda yapmadığı gibi, bu konuda da genelleme yapmıyor. Külliyen felsefeye karşı değil. Bunu yazdığı başka bir mektuptan anlıyoruz. Emirdağ Lahikasında felsefeyi de ikiye ayırıyor ve şöyle yazıyor:

 

  1. Felsefe: „Felsefenin hayat-ı içtimaiye-i beşeriyeye ve ahlâk ve kemalât-ı insaniyeye ve san’atın terakkiyatına hizmet eden felsefe ve hikmet kısmı ise, Kur’an ile barışıktır. Belki Kur’anın hikmetine hâdimdir, muaraza edemez. Bu kısma Risale-i Nur ilişmiyor. […] Müstakim, menfaatdar felsefeye ilişmiyor.”

 

  1. Felsefe: “İkinci kısım felsefe, dalalete ve ilhada ve tabiat bataklığına düşürmeye vesile olduğu gibi sefahet ve lehviyat ile gaflet ve dalaleti netice verdiğinden ve sihir gibi hârikalarıyla Kur’anın mu’cizekâr hakikatlarıyla muaraza ettiği için, Risale-i Nur’un ekser eczalarında mizanlarla ve kuvvetli ve bürhanlı müvazenelerle felsefenin yoldan çıkmış bu kısmına ilişiyor, tokatlıyor.”

 

Yine aynı Lahikanın başka bir yerinde “Fen ve Felsefenin dalalet kısmı – yani Kur´anla barışmayan, yoldan çıkmış, Kur´ana muhalefet eden kısmı” diye tarif ediyor.

 

Göründüğü gibi Bediüzzaman´ın karşı çıktığı felsefe akımı İmam Gazali´nin „Tahafut al-Falasifa“ eserinde çürütmeye çalıştığı felsefe anlayışı. Bu akım ikinci Avrupa ile birebir uyuşuyor. İkisi de dalaleti, imansızlığı ve sefaleti yaygınlaştırma derdinde. Hikmet peşinde olması gereken felsefe, bu anlamda hikmet peşinde değil, insanı bir zevk makinesi haline getirme peşinde.

 

Ayrıca Bediüzzaman, 1922de Ankara´da mecliste verdiği meşhur “Namaz Beyannamesi”nde “Enbiyanın ekseri Şarkta ve hükemanın ağlebi Garpta gelmesi kader-i ezelînin bir remzidir ki, Şarkı ayağa kaldıracak din ve kalbdir, akıl ve felsefe değil” diyor. Burada tekrar batı´dan felsefecilerin, doğu´dan peygamberlerin çıkmasının hikmetine vurgu yapıyor.

 

Şimdi Avrupa meselesine değinelim….

 

Farklı Avrupa´lardan kasıt, elbette bir ülkeler ayrımı yapmak meselesi değil. Burada Bediüzzaman Said Nursi Avrupa´da iki farklı akımdan bahsediyor. Nursi´nin tarifine göre, birinci akım gerçek hristiyanlığı temsil edecek. Bu akım hadislerde rivayet edildiği gibi, İslam ile birleşecek ve Hz. Mehdi´nin peşinden gidecek.

 

İkinci akım ise hristiyanlıktan uzaklaşacak, ikinci felsefenin anlayışıyla ve medeniyetin güya güzellikleriyle beraber insanları felakete uğratacak.

 

Eğer Avrupa´daki son 10 yılın gelişmelerine bakarsak, ikinci akımın hızla güçlendiğini ve yayıldığını görüyoruz. Avrupa genelinde kilise´den ayrılmalar ve bir ilahın varlığını inkar edenler, kemiyeten çoğalmakta. Yani kiliseler boş ve inananlar azalıyor. Hatta 2010 senesinde Almanya´da katolik kilisesinden ayrılanların sayısı yeni bir rekora imza attı.

 

Birinci akıma baktığımızda, öncelikle şu soruyu sormamız gerekiyor? Hakiki İsevilik nedir?

 

Bu bağlamda Bediüzzaman´ın „İslam ile birleşecek“ ve „Hz. Mehdiyle ortak hareket edecek“ ifadeleri gösteriyorki, hakiki isevilikten kasıt, Hz. İsa´nın tanrı veya tanrının oğlu olduğunu red edip, onu Peygamber olarak görmek.

 

Şimdi tekrar Avrupa´ya baktığımızda böyle bir akımı görmek mümkün. Yani Bediüzzaman´ın bahsettiği birinci akım (birinci Avrupa), sessizce, kemiyeten az da olsa, keyfiyeten yükselişte. Bu akım kendisini kiliseden sıyırmış, henüz kurumsallaşamamış veya cemaatleşememiş ferdlerden ibaret. Yani fikir olarak mevcut ve genel itibariyle akademik çevrelerde daha yaygın.

 

Zaten 5. Şua´nın 16. Meselesinde Bediüzzaman, Hz. İsa (as.) geri döndüğünde onu çok az kişi tanıyacağını belirtiyor. Hz. İsa ister şahıs olarak ister şahs-ı manevi olarak geri dönsün, etrafındakilerin az sayıda olduğunu farklı yerlerde izah ediyor.

 

Nitekim bu akımı temsil edenler şuan sessiz kalıyorlar. Seslerini duyurabilecek bir platform´ları yok. Fikirleri yüzünden kiliseden afaroz ediliyorlar, ama gelecekte bu akım Avrupa´ya hakim olacak.
Çünkü ikinci akımın getirdiği sefalet ve rezillik insanlığı bir çıkmazın içine sürükledi ve sürüklüyor. Psikolojik bunalımda olan insanlar, bu bataklıktan çıkmanın çözümünü mecburen Allah inancında bulacaklar.

 

Bunu yaparken İslam ile birleşmeleri de elzem. Said Nursi’ın 1907’lerde söylediği “Avrupa bir İslâm devletine, Osmanlı Devleti de bir Avrupa devletine hâmiledir. Bir gün gelip doğuracaklardır” sözlerini hatırlayalım. İşte yukarıda bahsettiğimiz mesele ile bu sözü tekrar ele alırsak, Avrupa´da yaşayan müslümanlar için önemli bir vazife, ehemmiyetli bir görev, büyük bir mesuliyet ve sorumluluk ortaya çıkıyor: İslamı hem lisan-ı hal ile, hem de lisan-ı kal ile temsil etmek ve özellikle Hz. İsa´nın peygamberliği konusuna ağırlık vermek.

 

 

 

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 03.05.2011

http://www.moralhaber.net/makale/iki-farkli-avrupa-felsefeciler-hz-isa-ve-gercek-hristiyanlar/

 

HaberAyna,

http://www.haberayna.com/yazarlar/cemil-sahinoz/iki-farkli-avrupa-felsefeciler-hz-isa-ve-gercek-hristiyanlar_393.html

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(29.04.2011) Anadilde Kur’an okumak

Anadilde Kur´an okumak

 

Bütün kitaplar bir kitabı daha iyi anlamak için okunur…

 

 

Şöyle bir genel kanaat var: Kur´an-ı Kerim anlaşılmaz. Okuyanın kafası karışır.

 

Halbuki hiç Kur´an´ı anadilinden okuyupda kafası karışan veya imansız olan birini duymadım.

 

Kaldıki Kur´an´ın neden arapça ve kolay anlaşılır olduğu yine Kur´an´da belirtiliyor: “Muhakkak ki, biz onu anlayasınız diye Arapça bir kitap olarak indirdik” (12:2). “(Ey Muhammed!) Biz Kur’ân’ı senin dilin üzere kolaylaştırdık ki, onunla Allah’tan korkup sakınanları müjdeleyesin, inat edenleri de korkutasın” (19:97). “Apaçık kitaba andolsun ki biz onu iyice anlayasınız diye Arapça bir Kur’an yaptık” (43:2,3). “Biz Kur’ân’ı senin dilinle indirip kolaylaştırdık. Umulur ki onlar öğüt alırlar” (44:58), “Andolsun ki biz, Kur’an’ı düşünüp öğüt almak için kolaylaştırdık. Hani düşünüp öğüt alan (yok mu)?” (54:17,22,32,40) Yani zaten Kur´an´ın arapça olmasının hikmetinden birisi anlaşılması için.

 

Diğer ümmetlere de, anlayabilsinler diye hep kendi dillerinde vahiy gelmiş: “Biz, her peygamberi, ancak bulunduğu kavminin diliyle gönderdik ki, onlara apaçık anlatsın.” (14:4). Yani her kavme kendi dilinde vahiy gelmiş. Genellikle süryanice ve ibranice olarak geldiği bilinir. Hz. Adem´in ise bütün dilleri bildiği düşünülüyor.

 

Nitekim araplar da anadilinde Kur´an´ı okuduklarına rağmen, kafalarının karıştığını hiç görmedim.

 

Tam tersi…. Kur´an´ı anlayabileceği bir dilde okuyupta imana gelen veya kendisine çeki düzen veren bir çok kişi tanıyorum. Kaldıki müslüman olan gayrimüslimler de Kur´an´ı arapça değil, kendi anadilinde okumuşlar ve bu sayede İslam´ı kendilerine din olarak seçmişler.

 

Hatta Yusuf İslam (eski ismiyle Cat Stevens) şöyle diyor: „Kur´an´ı okumadan önce müslümanları tanısaydım, asla müslüman olmazdım.“

 

Bu – aslında bizler için çok vahim olan – sözden şu dersi çıkarmamız gerekiyor: Kur´an´da bahsedilen yaşam tarzı ile müslümanların yaşam tarzı birbiriyle uyuşmuyor!

 

Bunda şaşıracak ne var ki? Okunmuyorki, içinde ne yazıldığı bilinsin!

 

Düşünün, size Çin Cumhurbaşkanı çince bir mektup yolluyor. Siz havanızı atıyorsunuz. Mektubu duvara asıyorsunuz. Arada sırada çince harfleri okumaya çalışıyorsunuz. Ama içeriğinden haberiniz bile yok.

 

Allah hepimize,

 

600 sayfalık bir kitap

114 bölümlük bir e-mail

6000 tweet yollamış

 

tabiri caizse…

 

Bu mektubu, kitabı, maili, tweetleri anlamak istiyorsak, elbette öncelikle anadilimizde okumamız gerekiyor. Anlamadığımız yerler olursa tabiki büyük alimlerin tefsirlerine başvuracağız. İbadetimizi tabiki arapça yapacağız.

 

Ama en azından hayatımızda bir kere anlayabileceğimiz bir şekilde Kur´an-ı Kerim´i okumamız gerekiyor.

 

Hatta okunması gereken ilk kitap, anadilimizde Kur´an olmalı.

 

Ondan sonra isterseniz bin kere arapça hatim edin.

 

Ama tersini yaptığınızda onbin kere bile hatim etseniz, içinde ne yazdığını, Allah´ın sizden ne istediğini, bilmedikten sonra, hayatımızda değimşimlerin olması imkansız.

 

Bu değişimlerin olmasına ancak hurafeciler ve kafasına göre kurallar uyduranlar karşı gelirler.

 

Fakat papağanlara da Kuran´ı ezberletmenin mümkün olduğunu unutmayın…

 

 

 

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 29.04.2011

http://www.moralhaber.net/makale/anadilde-kuran-okumak/

http://twitter.com/Cemil_Sahinoez

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(27.04.2011) DOST TV – Misawa TV Iyi Haberler´de

DOST TV 27.04.2011 - Misawa TV Iyi Haberler´de

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Misawa TV - Videos, News, Berichte, Presse

(15.04.2011) Die neue Ayasofya (Nr.35) ist erschienen

Die interkulturelle, unabhängige Zeitschrift für Wissenschaft, Integration und Religion erscheint alle 3 Monate und kostet nur 2 Euro.

Ayasofya Nr.35 enthält u.a.:

– Mohammed – der Prophet des Einen (Ahmed Aries)
– Die religiöse Message von Ostern (Michael Sendker, Detlef Obens)
– Die Rückkehr des Propheten Jesus (Said Nursi)
– Jesus im Islam (Fatih Karahan)
– Jesus lebt (Hakan Celik)
– Die Rückkehr Jesu (Prof. Dr. Thomas Michel)
– Malcolm X
– Ein Reisebericht aus Bahrain (Selma Öztürk)
– Irrungen und Wirrungen. Wo leben wir eigentlich (Cemil Yildirim)
– Die zärtliche Fürsorge des Propheten für die Waisen (Mehmed Paksu)
– Sprachnachweis bei Ehegattennachzug aus dem Ausland (Abdul-Karim Alakus)

und Türkisch:

– Nihat Genc ile cok özel söylesi!!!!
– Alper ile cok özel söylesi!!!!
– Yerken Dikkat (Songül Sahinöz)
– Hz. Isayi nicin tartisiyorlar (Prof. Dr. Alaaddin Basar)
– Islam Felsefesi
– Ömrün Muhasebesi (Murat Ileri)
– Hz. Isa Dünyaya tekrar gelecek mi? (Sadi Eren)
– Taharet (Selma Öztürk)
– Siir Sayfasi
– Cocuk ve Aile Kösesi

Die Zeitschrift ist auf Türkisch und Deutsch.

Zum Bestellen:
http://lesen24.com/product_info.php?pName=ayasofya-nr35-jesus&osCsid=1f987411e04270283ea24bbace20ca6e

Das Ayasofya Jahresabonnement jetzt zum Vorteilspreis mit gratis Buch:
http://www.ayasofya-zeitschrift.de/?page_id=89

Ein Kommentar

Eingeordnet unter Ayasofya Zeitschrift, News, Berichte, Presse

(13.04.2011) Erkeğin tesettürü ne alemde?

Erkeğin tesettürü ne alemde?

Siz hiç „Komünist erkeklerin serüvenleri“, „Sosyalist erkeklerin maceraları“, „Erkek Psikolojisi“, „Erkek İlmihali“ veya „İslam´da Erkek“ isimli kitap, makale veya köşe yazısı okudunuz mu?

Muhtemelen hem okumamışsınızdır, hemde duymamışsınızdır.

Fakat „erkek“ kelimesi yerine „kadın“ kelimesini yerleştirdiğimizde, aynı soruya cevap şöyle olsa gerek: „O kadar çok varki, hangi birini okuyayım?“ Yani birisi ifratta, diğeri tefritte.

Elbette erkek hegemonyasında kadınlar istisnai durumları teşkil ediyorlar. Örneğin bütün ilmihaller ve namaz rehberleri erkekler için ve erkeklere göre yazılmıştır. Kadınlar “istisnai durumlar” kategorisine girer.

Tabiki bir konu hariç … tesettür konusu.

Tesettür denilince, hem ilk olarak hem de sadece kadınlar akla geliyor. Erkekler bu durumda istisna dahi olmuyorlar.

Halbuki tesettür emri insanlığa gelmiş. Sadece kadına veya erkeğe değil. Ama konu öyle „yaşanılıyorki“ ki, sanki sırf kadınlara has bir meseleymiş gibi.

Halbuki örtünmemek, dar giyinmek kadına nasıl caiz değilse, erkeğe de aynı ölçüde caiz değildir. Fakat bu konu üzerinde fazla durulmuyor. Örneğin bayanların tesettürüne azami derecede dikkat eden erkekler, acaba mütedeyyin erkeklerin futbol kıyafetlerine aynı hassasiyeti gösteriyorlar mı? Adalet bunu gerektirmez mi?

Kadınların tesettürü siyasete dahi malzeme oluyor. Fakat bir anlık kadının tesettürü siyasete alet edildiği gibi, erkeğin de tesettürü siyasete alet edildiğini düşünün. Nasıl bir tepki ile karşı karşıya kalırız? Biz erkekler kendimizi nasıl hissederdik?

Bu nedenle bu konuda daha hassas olmak gerekmez mi?

Genel anlamda tesettür konusunda daha hassas olmak gerekmez mi?

Misal, eşi sıcak havada tesettürden kaynarken, yanında kısa şort, kısa t-shirt ve terlikle gezen erkek daha ince düşünceli olması gerekmez mi? Mesela en azından vicdanı biraz sızlasa, fena mı olur?

Veyahut bir tesettürlü bayan ile konuşurken, kullanılan kelimelerde biraz hassasiyet olsa? Çünkü kullanılan kelime olarak da tesettür konusunda tam bir facia ile karşı karşıyayız. Tesettür, setr etmek, yani örtmek anlamına gelir. Fakat kullanılan kelime ´kapanmak´!? Halbuki insan kapanmaz, kapatılamaz… insan ancak üzerini örter, yani örtünür.

„Kapandı“ derken, aslında menfi (negatif) bir etki vermiş oluyoruz. Sanki hayata, insanlığa, sosyal yaşama kapanmış gibi. Halbuki sadece vücudunun belli yerlerini örtmüş oluyor. Kendisini kapatmış olmuyor. Yani hat dışı kalmıyor…

Tabi bir de kadının tesettürünü bilinçli olarak menfi olarak gösterme çabasında olan zihniyetler var. Bu zihniyetlerden yukarıda bahsettiğim hassasiyetleri beklemek ahmaklık olur.

Aslında bu zihniyetlere bir teşekkür borcum var…

Çünkü bu zihniyetler, sokakta her gördüğüm tesettürlüyü müdafa etmem gerekiyormuş gibi, gereksiz bir hisse kapılmama vesile oluyorlar… Ve netice itibariyle bana yukarıda bahsettiğim hassasiyeti veriyorlur. Bu anlamda sağolsunlar…

Gelecekte erkeğin tesettürüyle ilgili yazılar ve kitaplar okumak ve bu konuda daha hassas olabilme dileğiyle…

… esenle kalın.

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 13.04.2011
http://www.moralhaber.net/makale/erkegin-tesetturu-ne-alemde/

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(01.09.2010) Almanya´daki müslümanların sesi: Ayasofya Dergisi

Almanya´daki müslümanların sesi: Ayasofya Dergisi

 

 

Ayasofya dergisini iki arkadaş Mayıs 2002 senesinde Almanya´da çıkarmaya başlarlar. Öncelikle tamamen amatörce ve çok zorluklarla beraber çıkarılan dergi, her sayısıyla daha iyi olmaya başlar.

İlk senelerinde gençlerden oluşan ekibe, daha sonra tanınmış ve kaliteli yazarlarda eklenir. Ve bu sayede dergide hem yeni ve genç yazarlar, hemde tanınmış ve yılların yazarları buluşmuş oluyor. Genç yazarlar bu şekilde kendilerini yetiştirme imkanı buluyorlar. Dergide zaman zaman sadece müslüman yazarlar değil, aynı zamanda İslam´a dost olan gayri-müslimlerinde yazıları yayımlanır.

Ayasofya dergisi ilk sayısından itibaren iki lisanlı yayımlanmaya başlar. Hem türkçe, hemde almanca içerikli olan dergi, farklı kesimlere hitap eder. Türkler, almanlar, her milletten müslümanlar, gayri-müslimler, türkçeyi iyi bilmeyen türk gençleri ve alman müslümanlar derginin okur kitlesi haline gelir. Dergi hem anadilimiz türkçeye çok ehemmiyet veriyor, hemde yaşadığımız ülkenin dilinin öğrenilmesinin bir şart olduğunu vurguluyor.

Ayasofya dergisinin belki en büyük özelliği, Almanya´da yaşayan tüm İslami cemaatleri kucaklaması. Bu nedenle Almanya´da bulunan tüm İslami cemaatlerin mensupları Ayasofya dergisinde yazı yazıyorlar. Ve dergi cemaat ayırt etmeden tüm camii, tekke, dershane ve medreselere ulaşıyor. Bu, Ayasofyanın ´Almanya´da cemaatcilik olmaz, Almanya´da müslümanlık´ olur felsefesinin bir göstergesidir.

60 sayfadan oluşan Ayasofya dergisinde her sayıda Türkiye´den tanınmış simaların röportajlarıda bulunur. Aynı zamanda Ayasofya dergisi, şuan itibariyle göçmenler tarafından Almanya´da yayımlanan en eski dergi. Yani şuan yayınlanan dergilerin hepsi Ayasofya´dan sonra yayın hayatına başlamışlar.

Ayasofya dergisi 2500 tirajı ile üç ayda bir çıkar. Bu, Almanya şartlarında göçmenlerin çıkardığı bir dergi olması hasebiyle çok iyi bir rakam olsada, Ayasofya´nın hedefi dergiyi aylık 10000 tirajla çıkarmak.

Derginin abonelerinin %90ı Almanya´da bulunuyor. Fakat farklı ülkelerdende aboneler mevcut. Türkiye, İngiltere, Amerika, Hollanda, İsveç, Belçika, Avusturya ve Avustralya gibi ülkelerden aboneler var. Dergiye gayri müslimler arasında önemli akademisyenler, bakanlar, gazeteciler, psikologlar, eğitimciler, öğretmenler, polisler, yazarlar, siyasetciler, medya şirketleri, kilise temsilcileri, papazlar ve hatta alman istihbaratı dahi abone.

Ayasofya´nın misyonu İslam dinini Avrupa´da doğru bir şekilde tanıtabilmek. Gayrimüslimlere İslam dininin güzelliğini ve hoşgörülüğünü aktarabilmek. Bunu yaparkende türk okurlara İslamın kardeşlik ruhunu benimsettirmek. Çünkü Avrupa´da en lazım olanı cemaatler arası ittifak.

Ayasofya dergisi 31. sayısını Bediüzzaman Said Nursi özel sayısı olarak çıkardı. Yine türkçe ve almanca yazılardan oluşan sayıda, Said Nursi, 50. ölüm yıldönümü münasebetiyle tanıtılmış oldu. Özellikle alman müslümanların yazıları ve anlatımları Said Nursi´nin uhuvvet konusundaki rolünü bir daha göz önüne çıkardı.

Aynı zamanda Risale-i Nurları almancaya çevirmekte yardımcı olan Ayasofya ekibi, ilk defa ingilizce, ispanyolca ve fransızca Risale-i Nur sohbetleri düzenlemeye başlarlar. Yine aynı grup tarafından Kasım 1999da kurulan internet sitesi (www.misawa.de) Bochum Üniversitesinin yaptığı ve 42 İslami internetsitesinin araştırıldığı bir çalışmada “En büyük, en hosgörülü, en demokratik ve fikir özgürlüğünün en iyi gerçekleştirildiği internet sitesi” seçilir. Araştırmayı yapan profesör ve akademisyen ekibi, bu nitelikleri Risale-i Nurun insana verdiği anlayışa dayandırır ve bu özelliklerin kaynağı olarak Risale-i Nuru gösterir.

Cemil Şahinöz, Nur Vafki Dergisi, Eylül 2010, s.22

cemil@misawa.de

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Ayasofya Zeitschrift, Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(01.09.2010) Vakıfların ehemmiyeti

Vakıfların ehemmiyeti

Vakıflar çok eski bir geleneğe dayanıyorlar. Her din ve millette vakıflar vardır. 11. ve 19. Yüzyıllar arasında vakıf müessesesi çok önemli bir rol oynamış. Şelçuklular ve Osmanlı Döneminde vakıflara büyük ehemmiyet verilmiş. Bazen bir camii veya tekkeyi ayakta tutabilmek için, bazende hastane, medrese veya su kuyularını hizmete sunabilmek için vakıflar kurulmuş. Osmanlı döneminde hatta belli mevsimlerde ülke sınırlarından geçen göçmen kuşlara yuvalar yapmak için dahi vakıflar kurulmuştu. Dolayısıyla vakıflar geleneğimizde var.

Hatta müslüman diyarında vakıfların yeri o kadar önemli görülmüşki, kendisini dünya hayatından geri çeken ve sadece Allah rızası için hayatı boyunca hizmet etmeyi gönül eden insanlara dahi ´vakıf´ ismini vermişler…

Ortaçağ´da insanlar ´ahirete yatırım´ maksadıyla vakıflar kurmuşlar. Vakıflara yaptıkları yatırım ve maddi destekten dolayı, vefaatlarından sonrada sevap hanelerine hayırlı hizmetlerin yazılacağını ummuşlar.

Çünkü herhangi bir vakıfa yaptığınız maddi yardım, sadece vakıfın tüzüğünde yazılı olan ve kuruluş nedeni olan gayesi için kullanılır. Başka bir maksat veya gaye için kullanılması yasal olarak mümkün değildir.

Dolayısıyla ´uhrevi yatırım´ yapmak için vakıflar birebirdir. Çünkü bir insanın kendi başıyla her yere, her hayıra yetişmesi mümkün değil. İşte tam bu görevi vakıflar yerine getirir.

Örneğin lösemili çocuklara yardım etmek istiyorsunuz. Kendiniz yapsanız 2-3 kişiye ancak yardım edebilirsiniz. Ama yüzlerce, hatta binlerce çocuğa yardım etmeniz mümkün değil. Çünkü lösemili çocukları bulmanız gerekir, hastanelerle beraber çalışmanız gerekir, doktorlar ile irtibat halinde olmanız gerekir, bu konuyu her gün takip etmeniz gerekir, en son gelişmeleri ve teknolojiyi araştırmanız gerekir… Bunu sadece iyi bir ekip yapabilir. Vakıflarda bu ekipler mevcuttur… Onun için en doğrusu – misalimiz gereği – lösemili çocuklara yardım eden bir vakıfa yardımda bulunmak… Bu şekilde, sizin sayenizde, yüzlerce çocuğa yardım etmiş olunacak.

Bu bağlamda vakıfların çalışmalarını araştırmakta ehemmiyet var… Sizinde dünya görüşünüzü temsil ettiğini, sizinle beraber aynı gaye ve hedefe hizmet ettiğini düşündüğünüz vakıflara destek olmak gerekir.

Sizinde yapmak istediğiniz, ama bir türlü yapamadığınız bir hizmeti yapan vakıflar mutlaka vardır… Bu vakıfları bulmak, araştırmak ve maddi manevi destek vermek gerekir.

Çünkü vakıflara yapılan yatırım, aslında kendinize yaptığınız bir yatırımdır. Vakıfdaki elemanlar tabir-i caizse sizin istekleriniz doğrultusunda çalışan elemanlardan oluşuyor. Sizin isteyipte, yapamadığınızı sizin için yapıyorlar.

Yani vakıflardaki elemanlar başka hiç bir şey yapmıyorlar. Sadece vakfa yapılan yardımların – maddi ve manevi – yerine ulaşması için çabalıyorlar. Dolayısıyla sizin işinizi kolaylaştırıyorlar. Çünkü sizin isteyipte ulaştıramadığınız hizmeti en uç ucra köşelerine dahi – yine sizin yaptığınız yardımlar ile – ulaştırabiliyorlar…

Ve elbette sıkı bir denetimden geçiyorlar. Tüm dünyada vakıflar icin kanunlar vardır. Vakıflar bu kanunlara uymak zorundalar. Bu nedenle yapılan maddi yardımın yerine ulaştığından emin olabilirsiniz.

Bu bağlamda, vakıflara yapılan maddi ve manevi destekler boşa çıkmaz. Mutlaka yerini bulur. Sizede hem dünyada hemde ahirette meyvesini tatma imkanı verir. Siz vefaat ettikten sonra, vakıfın ayakta durduğu müddetce, sevap hanenize hayırlı hizmetler yazılır…

Cemil Şahinöz, Nur Vakfi Dergisi, Eylül, 2010, s.5

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(19.08.2010) Dogruluk

Doğruluk

´Emrolunduğun gibi dosdoğru ol´

(Hûd, 112)

Konuya üç kıssa hisse ile başlayalım:

1.

Rivayete göre, Ebu’d-Derda ile Resulullah (asm) arasında şöyle bir konuşma geçer:
– Ebu’d-Derda: Yâ Resulallah! Mümin hırsızlık yapar mı?
– Resulullah (asm): Evet bazen olabilir.
– Ebu’d-Derda: Peki, mümin zina edebilir mi?
– Resulullah (asm): Ebu’d-Derda hoşlanmazsa de “Evet!”.
– Ebu’d-Derda: Peki, mümin yalan söyler mi?
– Resulullah (asm): Yalanı ancak iman etmeyen kimse uydurur.” (Kenzu’l-Ummal, h No: 8994)

2.

Bir gün kendisine çeşitli sorular soruldu, ardından da bir mümin yalan söyleyebilir mi diye sordular. Sevgili Peygamberimiz, oturduğu yerden şöyle biraz doğruldular ve hiddetle “Müslüman asla yalan söylemez! Müslüman asla yalan söylemez” diye onlarca kez tekrar ettiler. Sahâbe-i Kirâm “Keşke bu soruyu sormasaydık. Hz. Peygamber’i çok üzdük.” diye pişmanlıklarını ifade ettiler.

3.

Bundan 100 yıl önce Bediüzzaman Said Nursiye soruyorlar:

Sual: Her şeyden evvel bize lâzım olan nedir?

Cevap: Doğruluk.

Sual: Daha?

Cevap: Yalan söylememek.

Sual: Sonra?

Cevap: Sıdk, ihlâs, sadakat, sebat, tesanüt.

Sual: Yalnız? (bunlar mı?)

Cevap: Evet!

*

Bir insan, herkes üzerine gelsede doğruyu söylemeye devam etmelidir. Çünkü inandığı doğrudan makam, mevki ve insan sevgisi için dönmemeli. Madem doğruya ´doğru´ olarak inandı, o zaman o doğruyu haykırabilmeli.

Çünkü doğru her zaman doğrudur…

Birilerine güzel gözükmek için doğruyu gizlemek ahlaksızlıktır. Nitekim Almanya´da bir çok sözde ´İslam Dini´-uzmanlarının yaptıkları bundan ibaret.

Bir-iki sure bilen ve kendini ´müslüman´ olarak nitelendiren bir çok uzaktan kumandalı şahıslar İslamı temsil etmeye kalkışıyorlar. Ama doğruluktan bi´haberler.

 

Elbette Said Nursi´nin ´Her zaman doğruyu söyle. Ama her doğruyu her yerde söyleme. Yanlış anlaşılabilinir´ ve Voltaire´nin ´Her söylediğin, doğru olsun. Ama doğru olan herşeyide her yerde söyleme´ sözlerinden çıkan kaide geçerlidir.

Ama bu medya maymunlarının yaptıklarının bu kaideyle uzaktan yakından alakası yok. Bunların yaptıkları, doğruyu gizleyip, yerine başka birşey koymak. Sebep? Sadece şirin gözükebilmek için. Yani İslam dinini kendi kafalarına göre değiştirip, asıl doğruları gizlemektir bunlar dertleri.

Halbuki bu şekilde yalakalık yapanlar her zaman kaybetmiştir. Kazananlar hep doğruyu haykıranlar olmuştur. Buna tarih şahit.

Mesela Ebu Bekir… Bu doğruluğu nedeniyle ulaştığı makama sahip oldu. Sırf doğruluğu nedeniyle Sıddık oldu.

Mesela Said Nursi… Yine bu doğruluk nedeniyle hayatı boyunca süründürüldü. Hiç bir kere mahkum edilmemesine rağmen yaklaşık 30 senelik ömrü hapishanelerde ve sürgünlerde geçti.

Ama tarih boyunca doğru söyleyenler sonunda kazandılar. Yalakalık için yalan söyleyip, gerçeği gizleyenler öldükleri gün unutuldular.

En komik olanlar, bir yerlere varabilmek için yalakalık veya takiyyecilik yapanlar. İnsan türünün en zavallılara bunlardır aslında. Çünkü inandıkları şeyi savunmaktan korkuyorlar. Demek ki inandıkları şey – her neyse – kendilerine dahi güven vermiyor. Böyle birşey nasıl ´doğru´ olabilir…

Halbuki birşeyin ´dogruluğuna´ inanan kişi, sapa sağlam o doğrunun arkasında durmalı. Yunus Emre der ki: ´Cümleler doğrudur, sen doğru ise, doğruluk yoktur, sen eğri isen.´ Yani öncelikle kendimiz ´doğru´ ve hakikatperver olmamız gerekiyor… Kendimiz Hz. Mevlana´nın dediği gibi ´Ya göründüğün gibi ol, yada olduğun gibi görün´meliyiz.

Bu nedenle İslamiyet sadece namaz kılmak, ibadet etmek değil. İslamiyet, insan olma kabiliyetidir. Ahlaklı, doğru ve dürüst olmaktır. Said Nursi der ki: ´İman, insanı insan eder, belki sultan eder.´ Eğer bizdeki iman, bizi doğru ve ahlaklı bir insan yapmıyorsa, orada bir sakatlık vardır demektir.

Yine Yunus Emre der ki: ´Bir kez gönül kırdıysan, kıldığın namaz, namaz değil.´

İmam Nebeviye göre dua´da da doğruluk çok önemli. Duadaki samimiyet için doğruluk gerekir. Yani şehadet isteyen tatil köyünde kısa donla gezmemeli. Şehitlik isteyipte, dünyaya bağlanmak, adeta gemiyi limana bağlamaktır. Allah´tan ahireti isteyen, dünyaya binalar dikiyorsa, duadaki doğruluğa erişememistir.

 

Hani Peygamberimiz (sav.) diyor ya: ´Ümmetimden hakikaten müflis, kıyâmet gününde namaz, oruç ve zekâtla gelecek olan kimsedir. Ama şuna sövmüş, buna zina iftirasında bulunmuş; şunun malını yemiş; bunun kanını dökmüş, diğerini de dövmüş olarak gelecek. Ve buna hasenâtından, şuna hasenâtından verilecektir. Şâyet dâvası görülmeden hasenâtı biterse, onların günahlarından alınarak bunun üzerine yüklenecek, sonra cehenneme atılacaktır.´ (Müslim – 2581). Hatta bir başka hadisde Peygamber Efendimiz (sav.) bazı namaz kılanları tavuğun yem yediği gibi süratle namaz kıldıklarını söylüyor.

Demek ki mesele papağan gibi Kuran okumak veya antreman yapar gibi namaz kılmakta değil. Sadece şekilcilik değil önemli olan. Mesele, insan olabilmek. Kıldığımız namazlar, tuttuğumuz oruçlar bizi ´Sıddık´yapmalı. İslamiyet bu olsa gerek.

http://www.moralhaber.net/makale/dogruluk/

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(20.03.2010) Böyle bir İlaha kim inanır?

Böyle bir İlaha kim inanır?

“Müjdeleyin, nefret ettirmeyin. Kolaylaştırın, zorlaştırmayın“ Hz. Muhammed (sav)

Yukarıdaki söze binaen, halen müjdeleyen bir müslüman bekliyorum…

Çünkü düşünsenize…

Kainatın bir Yaratıcısı olduğunu öğreniyorsunuz.

Sonra o Yaratıcıyı haliyle tanımak istiyorsunuz.

Ve bakıyorsunuzki, karşınıza tabir-i caizse bir canavar, gökte oturup hükmeden bir varlık çıkıyor, çünkü bu Yaratıcı…

… parmağınızı namazda yanlış kaldırdığınızda namazınızı kabul etmiyor

… bebekken dolabı açtığınızda “cızzzz” ediyor

… çocukken çöpü dışarıya çıkarmadığınızda sizi taş ediyor

… bir ayeti yanlış telafuz ettiğinizde sizi dininden atıyor

… size büyü yapıldığı zaman saçma sapan üfürmelerle iyileşmenizi bekliyor

… matematik sınavını geçmeniz için günde 57 kere “La ilahe illallah” demenizi istiyor, halbuki aynısını gayri-müslimlerden istemiyor, onlar okumadanda sınavı geçiyorlar

… sizi cinlere mahkum bırakıyor

… Kuranı anlayabileceğiniz bir şekilde değilde, sadece arapca okumanızı istiyor

… Kabeyi tespit edebilmeniz için tespih sallamanızı bekliyor

Evet, böyle bir Allah´a kim inanır?

***

Yukarıda yazdıklarımızı elbette Cenab-ı Erhamürrahimin değil, bir takım insanlar istiyorlar. Amellerini İslama göre değilde, İslamı amellerine göre yorumlayanlar istiyorlar…

Halbuki biz Kur´an-ı Kerim´de böyle bir Allah´a rastlamıyoruz. Hadislerdede böyle tarifler yok. Peki o zaman Allah´ı kendi menfaatlerimiz içinmi ayarlıyoruz?

Şu hadisi hatırlayalım: Hz. Enes Radiyallahu Anh’tan rivayetle Resûl-ü Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm Efendimiz şöyle buyurdular: „Allah (c.c.) buyurur: ‚Ben kulumun beni sandığı gibiyim. Hayır zannederse, benden hayır; şer zannederse şer bulur.‘ (Benimle karşılaştığında beni zannettiği gibi bulur.)“ (Şirazi). Allah´ı bu şekilde tanıyan biri, nasıl bir Allah ile karşılaşacak acaba?

Yanlış anlaşılmaya müsait bir yazı olduğu için, şunuda eklemek isterim: Şekilciliğe karşı değiliz. Elbette bazı kurallar olacak. FİFA dahi futbolcuların kılık kıyafetine veya topun ağırlığına karıştığı gibi, elbette Cenab-ı Erhamürrahimin ibadet için belli kurallar koyacaktır. Bu gayet normaldır. Buna karşı gelmek yanlıştır.

Bizim burada karşı çıktığımız olay, içi boş bir iman ve ibadet şeklidir. Kur´an´ın lafzını yüceltip, içini boşaltmaya karşıyız. Kur´an´ın lafzı ne kadar kudsi ise, manasıda en az o kadar kudsidir. Maalesef manasını anlamaya dönük çabalamalar olmuyor. Halbuki hiç kimse yeni aldığı televizyonun kullanma kılavuzunu japonca okumuyor, anladığı bir dilde okuyor.

İbadetin ruhu, maksadı veya gayesini göz önünde bulundurmadan, sadece şekile önem verip, adeta matematikmiş gibi hesapların yapılması, açıkcası koç komiğimize gidiyor.

Cemil Şahinöz, Ikinci Vatan, 20.03.2010
http://www.ikincivatan.eu/boyle-bir-allah%C2%B4a-kim-inanir-makale,197.html

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(26.02.2010) “Dini Sosyeteleştirme Sektörü“ veya „İşi ehline değil, kerizine vermek“

“Dini Sosyeteleştirme Sektörü“ veya „İşi ehline değil, kerizine vermek“

21. Yüzyılda kum´dan daha fazla ne var? Tabiki hoca var. Daha doğrusu hocalığa soyunan gayri-hocalar var. Sübhanekeyi bilen herkes fetva verme makamına hevesleniyor…

Durum böyle olunca, herkes istediği fetvayı bulabiliyor. Yani arayan fetvasınıda bulur, belasınıda.

Haydi diğelim ki, hayli kritik bir mesele hakkında bir fetva bulamadınız. Problem değil. Demokraside çağre tükenmez. „Mahallesizlerin Şeyhi“ Ahmet Hakan´a danışırsınız. Sayın Hakan maşaallah köşesinden her türlü fetva yağdırıyor. Sizi mi kıracak?

Farz edelim Ahmet Hakan vicdana geldi ve size istediğiniz fetvayı vermedi. Hiç sorun değil. Aramaya devam. „Ben bu makamdan ayrılmam“ların İmamı İmam Baykal´a sorunuzu yönetin. Sayın Baykal her türlü fetvayı hiç çekinmeden verebilir. Kendisinin dini bilgisi siyaset bilgisi kadar azdır. İşte bu „azlık“ yüzünden kolaylıkla istediğiniz cevabı alabilirsiniz.

Haydi oda olmadı… Birisi var ki, ekmek gibi fetva üretir. Kendisi adeta „fetva makinesi“. Onu kimse durduramaz. Her soru ve soruna, çağre ve çağresizlere, tam yerinde, hurafelerden en uzak bir cevap verebilen “hocamız” var. Kendisi sosyetenin Şeyhül İslamı, namı değer Zekeriya Beyaz. Süt gibi beyaz olan hocamıza, en saçma ve en olamayacak sorularınızı sorabilirsiniz. Size veremeyeceği fetvası yoktur. Kendisini bu konuda kimse durduramaz.

***

Bizler alışmışız. Alışmışta, kudurmuştan beterdir. Her zaman işi ehline değil, kerizine veririz… Dolayısıyla işlerimizde yarım yamalak, çürük gider. Bu sadece dini konularda değil. Her konuda böyledir.

Sağlık hariç… Kimse kanser hastası olunca, marangoz olan komşusuna gitmez. Veya beyin cerrahı yerine, doktor dizileri izleyen ve karpuz satan yan mahallenin esnafına gitmez…

Ama fetva için, herkese başvurulur…

Piskolojik konularda, herkese başvurulur…

Sosyolojik konularda, köşe yazarları cirit atar..

Fakat unutmayalım ki… Yarı doktor candan, yarı imam imandan eder.

Cemil Şahinöz, Ikinci Vatan, 26.02.2010
http://www.ikincivatan.eu/%E2%80%9Cdini-sosyetelestirme-sektoru%E2%80%9Crnveyarn%E2%80%9Eisi-ehline-degil-kerizine-vermek%E2%80%9C-makale,167.html

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(05.10.2009) Said Nursi kim değildir?

Said Nursi kim değildir?

İki gündür herkes Said Nursi´yi konuşuyor. Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Fatih Altaylı, Murat Bardakcı, Mehmet Altan, Ahmet Hakan, Nevzat Tarhan ve daha nice sayamadıklarım… Hepsi Türkiye´nin en büyük tabu konusunu ele alıyor: Said Nursi.

Said Nursi´nin kim olduğunu yazmak, benim haddim değil. Ama “Nurculuk Hareketi” diye almanca ilmi bir kitap yazmış biri olarak, sosyolojik manada, Said Nursi´nin kim olmadığını ve ardından kim olabileceğini ele almak istiyorum….

Said Nursi…

… şeyh değildir.

… camii hocası değildir.

… felsefeci değildir.

… kürt milliyetcisi veya aşiret reisi değildir.

… Şeyh Said´i destekleyen biri değildir.

… reformcu değildir.

… bir “aydınlık” veya “calvinist” hareketin kurucusu değildir.

… siyasetçi hiç değildir.

Peki Said Nursi kimdir o zaman?

Said Nursi…

… Bitlis´de cesur ve kahraman bir gençtir.

… İstanbul´da hürriyet ve bağımsızlık için mücadele veren biridir.

… 1. Dünya Savaşında canını bu millete feda etmeye hazır olan bir kumandandır.

… daha sonra İstanbulun en önde gelen Gazi´lerindendir.

… Barla´da iman hakikatları yazan bir İslam alimidir.

… sürgün sürgün dolaştırılan ve eziyet edilen bir yaşlı adamdır.

… ömrünün son yıllarında demokrasi için çaba veren bir hürriyetperverdir.

***

Avrupa ve Amerika´da üniversite kürsülerinden fikirleri anlatılan Said Nursi, bir türlü kendi vatanında ve camii kürsülerinde hakkıyla anlatılmıyor. Hatta bazı çevreler sanki böyle biri hiç yaşamamış gibi veyahut makam ve mevkilerini kaybetmemek için Said Nursi´yi ağızlarına almaktan çekinirler.

Dolayısıyla Said Nursi´nin kim olduğu, kim olmadığı, ne yaptığı, nasıl yaşadığı toplumun büyük bir bölümü tarafından halen bilinmemektedir. Bilinsede, yanlış tanınmaktadır. Bunun en büyük nedeni, Nursi´yi, bilerek veya bilmeyerek, çarpık bir şekilde tanıtan medyadır. Said Nursi´yi kürt milliyetcisi, tarikat şeyhi, calvinist olarak tanıyanlar, hatta Şeyh Said ile karıştıranlar azınsanacak kadar az değildir.

Bu nedenle, arap aleminde İmam Nursi diye hitab edilen Said Nursi´yi Türkiye sadece anlamalı ve anlatmalı değil, aynı zamanda tanımalı ve tanıtmalı.

Yazımıza Zülfü Livaneli´nin bir röportajda söylediği sözüyle son verelim: „Bediüzzaman´ı okuyup, Batılı felsefecilerin varoluşculuk tezi karşısında cesaretle ileri sürdüğü görüşleri öğrenince, kendi topraklarımızdan Batı´ya karşı kafa tutabilen birisinin olmasından dolayı gurur duydum.“

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 05.10.2009
http://www.moralhaber.net/yazidetay.php?Yazi_id=13073&yazar=493

Hinterlasse einen Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(07.05.2009) Köln, İslam düşmanlarına hazırlanıyor

Köln, İslam düşmanlarına hazırlanıyor

Irkçılık, her zaman Avrupanın mayasında bulunmuştur. Emperyalizm, sömürücülük hep bu mayadan ortaya çıkmıştır. Bugünlerdede bu mayadan beslenenler mevcut. Özellikle Fransa ve Almanya´da son zamanlarda ırkcı faaliyetlerin çoğaldığını izliyoruz. Irkçılığı destekleyen partilerin oyları her seçimde biraz daha çoğalıyor.

Irkçılığa birde aşırı İslam düşmanlığı eklenince, ortaya küçüksenmeyecek bir tehlike çıkıyor. İşte böyle bir tehlike son bir iki senedir Almanya´nın Köln kentinde çirkin yüzünü gösteriyor. Gerçi ırkçılığın güzel yüzü yoktur… fakat bu yüzü aşırı bir kötü yüz mahiyetinde.

Zaten her zaman var olan, fakat maskeler arkasında gizlenen bu yüz, Diyanetin Köln´de büyük bir camii yapma isteğiyle su üstüne çıktı. Maskeler düştü…

Irkçılar „Almanya´nın islamlaşmasına karşıyız“ diye pankartlarla aylardır propaganda yaptılar. Afişler dağıttılar. Konuşmalar düzenlediler. Propaganda yaptılar. Baskı kullandılar. Dövdüler, yaktılar…

Ama birde vicdan diye birşey vardı…

Vicdanını yitirmemiş gayrimüslim almanlar, türk ve müslüman dostlarına sahip çıktılar. “Köln´de ırkçı istemiyoruz” diye yola düştüler.

Müslümanlarla yürüdüler…

Onlarla soğukta üşüdüler…

Beraber şarkılar söyleyip, türküler çağırıp, vicdanlarını dile getirdiler…

Hem döner yediler, hemde alman patatesi…

***

Şimdi yine gözler Köln´de. Çünkü Diyanet eski caminin kapısını kilitledi. Artık herkes yeni yapılan, Almanya´nın en büyük camilerinden birisi olan, Köln Camisinin açılmasını bekliyor.

Herkes hazırlık içinde…

Özellikle İslam karşıtları. Onlar yine iş başında. Bu sefer daha büyük bir organizasyon ile. Önümüzdeki Cuma´dan Pazar´a kadar ırkçılar Köln´de büyük bir gösteri yapacaklar. Gösterinin ismi “İslamlaşmaya karşı kongre”. Almanya genelinden binlerce insan bekleniyor. Büyük bir provokasyon yapılması bekleniyor.

O kadar büyük ki, Alman Polisi genel bir bildiri yayımladı. Herkes sağ duyulu olmaya davet ediliyor. Çatışmaların olmaması ümit ediliyor.

Diyanet de bir bildiri hazırladı. Cuma Namazında tüm Almanya´da ki 880e yakın Diyanet camilerinde bu gösteriyle ilgili bilgi verilecek ve vatandaşlar sağ duyulu olmaya davet edilecek.

Evet, haftasonu Köln´de sıcak gelişmeler yaşanacak. Umariz ki, vicdanın sesi galip gelir.

Not: Acaba birileride sağcıları sağ duyulu olmaya çağırsa, nasıl olur?

Cemil Sahinöz, Moral Haber, 07.05.2009
http://www.moralhaber.net/yazidetay.php?Yazi_id=11463&yazar=493

Ein Kommentar

Eingeordnet unter Türkische Kolumne / Türkce Makaleler

(22.11.2008) Die Definition der Definitionslosigkeit

Die Definition der Definitionslosigkeit

Die Übersetzung islamischer Begriffe

Bei der Übersetzung von Begriffen, die in der islamischen Literatur und Theologie vorkommen, gibt es ein wichtiges hermeneutisches Problem, das des Öfteren (und immer öfter) außer Betracht gelassen werden. Es geht dabei um einige Begriffe, die ins Deutsche übersetzt werden und somit ihre Konnotation verlieren. Das Lexem wird übersetzt bei gleichzeitigem Austausch der Konnotationen und damit des Assoziationsfeldes. Der Kontext und das Verständnis der Personen, die diese Begriffe verwenden, fallen weg.

 

Hierbei ist es richtig, von einem Semantikproblem zu sprechen. Wenn der Muslim x sagt, meint er einen anderen Inhalt als der Nichtmuslim, der x hört. Der Nichtmuslim versteht unter x etwas anderes als der Muslim. Sie sprechen also vom gleichen Begriff. Das Wort ist gleich. Dabei meinen beide etwas ganz verschiedenes. Der Inhalt ist verschieden.

 

So ist es ein Fehler, wenn z.B. „Din“ als „Religion“ oder „İman“ als „Glauben“ übersetzt werden. Gleicherweise ist „Kader“ nicht „Schicksal“ oder „Vorherbestimmung“. Im Islam gibt es keine Vorherbestimmung, sondern eine Vorhersehung. Auch ist „Zekat“ weder eine „Armenabgabe“, „Armensteuer“ noch eine „Almosensteuer“. Diese „übersetzten“ Begriffe geben also andere Inhalte wieder, als die originalen Begriffe.
Was ist also zutun?

 

Es führt kein Weg daran vorbei, als diese Begriffe einzudeutschen. Das heißt, diese Begriffe müssen in der Literatur genau so verwendet werden, wie im Originalen (vgl. Sahinöz, 2015). In Fußnoten oder im Anhang hat man die Möglichkeit, diese Begriffe mit Inhalt zu füllen. Spätestens in einigen Jahren werden diese Begriffe zur Selbstverständlichkeit. Beispiele hierfür finden wir zahlreiche in der jüdischen Literatur, in der viele Begriffe bereits eingedeutscht sind.

 

Die islamische Literatur muss den gleichen Weg gehen.

Cemil Sahinöz

Literatur:

  • Sahinöz Cemil: Islamisches Wörterbuch. Astec: Bochum, 2015

 

Islamische Zeitung – 22.11.2008
http://www.islamische-zeitung.de/?id=11047

3 Kommentare

Eingeordnet unter Deutsche Kolumne